ΘΕΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ

ΓΕΝΝΗΣΗ

Ο θεός του φωτός, Απόλλων, ο γιος του Δία και της Λητώς, γεννήθηκε μαζί με την δίδυμη αδελφή του Άρτεμη, στις παρυφές του όρους Κύθνου, στο νησί της Δήλου. Σαν θεός του καθαρού φωτός, ήταν εχθρός του σκοταδιού, της αμάθειας και της κακότητας.

Η γέννα του Απόλλωνα σημαδεύτηκε από την εχθρότητα της Ήρας. Η ζηλιάρα Ήρα όμως αγανακτισμένη από τις αναρίθμητες απιστίες του άντρα της με θνητές και θεές και επειδή δεν είχε τη δύναμη να βλάψει το σύζυγό της, εναντιώθηκε στη Λητώ και βάλθηκε να μην την αφήσει με κανένα τρόπο να γεννήσει. Η Λητώ έτρεχε κατάκοπη σ' ολόκληρη τη γη, δοκιμάζοντας κάμπους, βουνά και θάλασσες για να γεννήσει τα παιδιά της• ολόκληρη η γη αρνιόταν να τη δεχτεί γιατί φοβόταν την τρομερή εκδίκηση της Ήρας. Μονάχα ένα μικρό πλεούμενο νησί, η Ορτυγία (νησί των Ορτυκιών) ή Αστερία, δέχτηκε να δώσει άσυλο στη δυστυχισμένη Λητώ. Το νησάκι αυτό ήταν φτωχό και άγονο, δεν μπορούσαν να βοσκήσουν σ' αυτό πρόβατα ούτε βόδια, ούτε όμως και να καρπίσουν αμπέλια ή άλλα δέντρα. Γι' αυτό λοιπόν δε φοβόταν την οργή της θεάς. Ο Απόλλωνας για να ανταμείψει το φτωχό νησί, μόλις γεννήθηκε το στερέωσε για πάντα με τέσσερις στήλες στο βυθό της θάλασσας και του έδωσε το όνομα Δήλος (= Φωτεινή).

Εννιά ολόκληρες μέρες κράτησαν οι πόνοι της γέννας. Η Λητώ ξαπλωμένη στη ρίζα μιας φοινικιάς, του μοναδικού δέντρου που υπήρχε πάνω στο νησί, βογκούσε από τους πόνους και εκλιπαρούσε την Ήρα να της επιτρέψει να γεννήσει τα παιδιά της. Η Αθηνά, η Δήμητρα, η Αφροδίτη και άλλες μικρότερες θεές έτρεξαν να βοηθήσουν τη Λητώ, όμως δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα χωρίς τη συγκατάθεση της Ήρας, που κρατούσε επάνω στον Όλυμπο την Ειλείθυια, τη θεά των αίσιων τοκετών. Τελικά, έστειλαν την πολύχρωμη Ίριδα, την αγγελιοφόρο των θεών, για να ζητήσει από την Ήρα να επιτρέψει τον τοκετό, προσφέροντάς της ένα περιδέραιο εξαιρετικής ομορφιάς από μάλαμα και κεχριμπάρι, εννιά πήχεις, που είχε κατασκευάσει στο εργαστήρι του ο μεγάλος τεχνίτης των θεών, ο Ήφαιστος. Αυτό το δώρο καταλάγιασε το θυμό της Ήρας, που έστειλε την Ειλείθυια στη Δήλο. Η Λητώ εξαντλημένη από τους αβάσταχτους πόνους τόσων ημερών γονάτισε στη ρίζα της φοινικιάς και έφερε στον κόσμο πρώτα την Άρτεμη και αμέσως μετά τον Απόλλωνα. Την ώρα της γέννας του θεού ιεροί κύκνοι πετούσαν πάνω από το νησί κάνοντας εφτά κύκλους, γιατί ήταν η έβδομη μέρα του μήνα.

Η Λητώ δεν πρόλαβε να βυζάξει καθόλου το νεογέννητο θεό. Μόλις γεννήθηκε, η Θέμιδα έσταξε στο στόμα του μερικές σταγόνες νέκταρ και λίγη αμβροσία και έτσι έγινε το θαύμα: το βρέφος άρχισε να μεγαλώνει απότομα, τα σπάργανα σκίστηκαν και έπεσαν από το σώμα του. Οι θεές θαμπωμένες από την ομορφιά του, τον καμάρωναν να κάνει βόλτες πάνω στο νησί.




Σύμφωνα με την παράδοση, όταν ήταν νεογέννητο μόνο μερικών ημερών, έφυγε από την Δήλο και έψαξε να βρει την κατάλληλη τοποθεσία για να κτίσει τον ναό του. Επισκέφθηκε σχεδόν ολόκληρη την Ελλάδα και όταν έφθασε στους πρόποδες του όρους Παρνασσού, έμεινε κατ' ενθουσιασμένος.Η τοποθεσία όμως ανήκε στην θεά Γαία και προστατεύονταν από τον γιο της, τον Πύθωνα.

Ο Απόλλων χρησιμοποιώντας το τόξο του και ένα αναμμένο δαυλό, σκότωσε τον Πύθωνα, πήρε υπό την κατοχή του την περιοχή και μετά έφυγε με την αδελφή του Άρτεμη για την Σικυώνα, για να εξαγνισθούν από τον φόνο. Στο μέρος, της Ελληνιστικής πόλης κοντά στην Αγορά (η Αρχαία Ακρόπολη της Σικυώνος κατά τους χρόνους αυτούς), το επονομαζόμενο αργότερα "Φόβος", κατελήφθησαν από φόβο και έφυγαν για την Κρήτη.



Οι πρώτοι ιερείς του ναού ήταν Κρητικοί έμποροι, οι οποίοι ταξίδευαν από την Κνωσό στην Πύλο, αλλά ο θεός άλλαξε την πορεία του πλοίου τους και αγκυροβόλησαν στο λιμάνι της Κρίσσας.

Σύμφωνα με άλλη παράδοση, ο Απόλλων έφυγε από το όρος του Ολύμπου για να εξαγνισθεί από τον φόνο και πήγε να δουλέψει σαν υπηρέτης, στον βασιλιά Άδμητο των Φερών.
Όταν ο Απόλλων εξαγνίσθηκε, επέστρεψε στους Δελφούς στεφανωμένος με δάφνες από τα Τέμπη.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το άγαλμα της ελευθερίας που βρίσκεται στις ΗΠΑ απεικονίζει απλά τον Θεό Απόλλωνα!



Σιγά-σιγά, σαν θεός του φωτός, ο οποίος διαπερνά το σκοτάδι, ο Απόλλων έγινε ο θεός της προφητείας. Πάντοτε δήλωνε την αλήθεια, χωρίς όμως να την φανερώνει, και οι απαντήσεις του ήταν διφορούμενες, μόνο σημεία, όπως έλεγε ο Ηράκλειτος:
"Ο κύριος στον οποίο ανήκει το μαντείο των Δελφών, ούτε φανερώνει την αλήθεια, ούτε την κρύβει, μόνο δίνει σημάδια".


ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ



Είχε 350 επικλήσεις, προσωνύμια και τοπικές λατρείες του. Οι γνωστότερες είναι:

Φοίβος (σχετίζεται στενά με τις λειτουργίες της λεγόμενης Ειμαρμένης και των Μοιρών), Λύκειος, Αγειεύς, Δελφίνος, ως Θεός μαντευτής (Αγνόμαντις, Αληθής, Δαφναίος, Μαντικός, Μοιραγέτης, Λοξίας, Προόψιος, Τριποδιλάλος).
Σαν θεός της νεότητας (Κουροτρόφος, Ολβιουργός, Τελειότατος, Φάνης, Χαροποιός) , με την Ιατρική και την Θεραπευτική (Παίων, Αλεξίκακος, Ηπιόχειρ, Ιατρός), η Μουσική του ενασχόληση του έδωσε τις επικλείσεις (κύριος των Μουσών, Θεός Μουσαγέτης ή Μουσηγέτης. Σχετικές επικλήσεις του οι Μουσικός, Κιθαρωδός, Μουσαγέτης
Άλλες γνωστότερες επικλήσεις του οι Αγραίος, Αγρέτης, Άκτιος, Αμυκλαίος, Γεννήτωρ, Δειραδιώτης, Διονυσοδότης, Εναγώνιος, Επάκυιος, Ήλιος, Κάρνειος, Κιθαρωδός, Κουροτρόφος, Νόμιος, Ογκαίος, Ογκεάτας, Πτώος, Πύθιος, Σπόνδιος, Τμώος, Υπερβόρειος κ.ά.





ΕΟΡΤΕΣ

Εορτάζονταν περισσότερο από κάθε άλλον θεό.
Ως θεός του φωτός που δίνει ζωή, προάγοντας την υγεία και το καλώς έχει του ανθρώπου,
Τα Θαργέλια (τον Μάιο, στην Αθήνα),
Τα Δελφίνια (Αθήνα),
Τα Υακύνθια (Σπάρτα),
Τα Εκατόμβαια, η θυσία εκατό βοδιών στην Αθήνα (ο πρώτος μήνας του χρόνου, Εκατόμβαιος, ονομάζονταν από το γεγονός). Οι εορτές του, σαν θεός του φωτός, γίνονταν όλες την άνοιξη και το καλοκαίρι.
Εορτάζονταν όχι μόνο την εβδόμη μέρα του μηνός (τα γενέθλια του), αλλά επίσης και η πρώτη μέρα κάθε μήνα, ήταν ιερή γι' αυτόν.


ΣΥΜΒΟΛΑ

Ιερά φυτά του η δάφνη, ο ηλίανθος, η άρκευθος, η μυρίκη, το ηλιοτρόπιο και ο υάκινθος.
Η Δάφνη είναι η νύμφη κόρη του ποταμού Πηνειού, που αγάπησε ο μεγάλος Έλληνας θεός όμως χωρίς μεγάλη επιτυχία.
Άλλα σύμβολά του είναι ο Τρίπους, η Κιθάρα και το τόξο ή βέλος.
Ιερά ζώα ο λύκος, το γεράκι, ο κύκνος, το κοράκι, ο πετεινός, ο τζίτζικας, το δελφίνι και το κριάρι.
Ιερό, λατρευτικό χρώμα του το Χρυσό.
Ο ιερός αριθμός του είναι το Επτά (δηλαδή ο αριθμός της πληρότητας, του πνεύματος και του μακροκόσμου).



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Απόλλων σκοτώνει το Τιτάνα Τιτυό, ο οποίος επιτέθηκε
στην μητέρα του Λητώ, ενώ η μητέρα του Γη προσπαθεί μάταια
να τον προστατεύσει, αττικό ερυθρό κύπελλο 460 π.Χ."



ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΑΠΟΛΛΩΝΑ


Ο Απόλλων ήταν ο θεός του φωτός, του πολιτισμού, της ηθικής, ο οποίος μάχονταν εναντίον κάθε βαρβαρότητας, αναρχίας και κακίας.

Ο θεός του εξαγνισμού, ήταν συνδεδεμένος πολύ και με τις καλές τέχνες. Ως θεός της μουσικής, παρουσιάζεται να παίζει πάντοτε την λύρα. Ήταν επίσης θεός του αγροτικού χορού, που περιείχε τραγούδι και μουσική.

Στους Δελφούς ο Απόλλωνας σκότωσε ένα φοβερό δράκοντα που ονομαζόταν Πύθωνας και είχε δέκα χέρια και τέσσερα μάτια. Ο δράκοντας αυτός που έμοιαζε με τεράστια σαύρα έκανε πολλές καταστροφές στην περιοχή. Θόλωνε τα νερά αναταράζοντας τις πηγές και τα ποτάμια, κατέστρεφε τις καλλιέργειες, καταβρόχθιζε τα κοπάδια και τρόμαζε τις Νύμφες• όταν μάλιστα ήταν πολύ μανιασμένος, στραγγάλιζε και κατάπινε τους ανήμπορους κατοίκους. Εξάλλου, αυτό το τέρας είχε κυνηγήσει, με εντολή της Ήρας, τη Λητώ όταν έψαχνε τόπο για να γεννήσει τα παιδιά της. Ο Απόλλωνας με τα ολόχρυσα βέλη που του χάρισε ο Ήφαιστος εξόντωσε τον Πύθωνα και έτσι απάλλαξε τους κατοίκους της περιοχής που για να θυμούνται το κατόρθωμά του καθιέρωσαν προς τιμή του αγώνες οι οποίοι ονομάστηκαν Πυθικοί Αγώνες. Επίσης, έχτισαν ένα μαντείο, το μαντείο των Δελφών, όπου εκεί η Πυθία καθισμένη πάνω στον ιερό τρίποδα, μασώντας φύλλα δάφνης σε κατάσταση ένθεης μανίας αποκάλυπτε τους διφορούμενους χρησμούς του θεού. Από το μαντείο αυτό πέρασε κάποτε ο ημίθεος Ηρακλής για να ζητήσει χρησμό. Η Πυθία όμως αρνήθηκε να του απαντήσει, γι' αυτό ο Ηρακλής έκλεψε τον ιερό τρίποδα και πήγε να ιδρύσει αλλού μαντείο. Ο Λοξίας (προσωνυμία του Απόλλωνα για τους διφορούμενους χρησμούς του) καταδίωκε για πολύ καιρό τον Ηρακλή• όταν τον έφτασε, πάλευαν εννιά ολόκληρες μέρες και νύχτες αδιάκοπα, ολόκληρη η γη τρανταζόταν από τα χτυπήματά τους. Τελικά, ο Δίας χώρισε τους δυο αντιπάλους ρίχνοντας ανάμεσά τους έναν κεραυνό.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Απόλλων και Δάφνη


Ο Απόλλωνας έλαβε μέρος στη Γιγαντομαχία στο πλευρό του πατέρα του Δία. Επίσης συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο και ήταν πάντοτε με το μέρος των Τρώων. Ακόμη συνέβαλε στην ολοκλήρωση της Αργοναυτικής εκστρατείας βοηθώντας τον Ιάσονα να φτάσει στη μαγική χώρα του Αιήτη. Δυο φορές χρειάστηκε ο Απόλλωνας να χρησιμοποιήσει τις σαΐτες του για να υπερασπίσει τη μητέρα του, τη Λητώ. Η πρώτη φορά ήταν όταν ο γίγαντας Τιτυός επιθύμησε τη Λητώ και προσπάθησε να τη βιάσει. Ο θεϊκός γιος της ενέργησε αστραπιαία• σκότωσε με τα βέλη του το γίγαντα λίγο πριν πραγματοποιήσει την άτιμη σκέψη του. Κάποια άλλη φορά μαζί με την αδερφή του Άρτεμη εξόντωσαν τα παιδιά της Νιόβης, εκτός από δύο, όταν αυτή καυχήθηκε ότι ήταν πιο ευτυχισμένη και πιο τυχερή από τη Λητώ που είχε μόνο δυο παιδιά, ενώ η ίδια είχε δεκατέσσερα. Ο Απόλλωνας σκότωσε με τα βέλη του τα αρσενικά παιδιά και η Άρτεμη τις κόρες. Ο Δίας λυπήθηκε τη Νιόβη και τη μεταμόρφωσε σε βράχο που κλαίει ακόμη για το χαμό των παιδιών της.




ΕΡΩΤΙΚΗ ΖΩΗ

Απόλλωνας ήταν ένας πανέμορφος θεός, πανύψηλος, με καταπληκτική κορμοστασιά, γαλάζια μάτια και κατάξανθες μακριές μπούκλες. Γι' αυτό είχε πολυάριθμες ερωτικές περιπέτειες με Νύμφες και θνητές.

Αγάπησε τη Νύμφη Δάφνη, την κόρη του θεού ποταμού Πηνειού της Θεσσαλίας. Αυτή ήταν πανέμορφη και τη ζητούσαν από τον πατέρα της πολλά παλικάρια και γνωστοί ήρωες. Ο Πηνειός την παρακαλούσε να παντρευτεί για να του χαρίσει εγγόνια. Αυτή όμως, αγύριστο κεφάλι, δεν άκουγε το γέροντα πατέρα της, γιατί προτιμούσε να κυνηγάει μέσα στα δάση και να συντροφεύει την παρθένα Άρτεμη. Όταν κάποτε τη συνάντησε ο Απόλλωνας, θαμπώθηκε από την ομορφιά της και θέλησε να την κάνει δική του. Η Νύμφη όμως δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτα του θεού και κατέφυγε στο βουνό. Μερόνυχτα ολόκληρα ο Φοίβος (προσωνυμία του Απόλλωνα) την κυνηγούσε ανάμεσα στους θάμνους και τα πουρνάρια, φωνάζοντάς της πως δεν ήταν ένας τυχαίος γαμπρός αλλά ο λαμπρός Απόλλωνας που τον τιμούσαν θεοί και θνητοί. Τη στιγμή όμως που κόντευε να τη φτάσει, η Νύμφη παρακάλεσε τον πατέρα της να τη σώσει από το αγκάλιασμα του θεού. Τότε ο Πηνειός που λυπήθηκε την κόρη του, τη μεταμόρφωσε στο ομώνυμο δέντρο τα πόδια της έγιναν οι ρίζες της δάφνης, το σώμα της ο κορμός, τα χέρια της τα κλαδιά και τα μαλλιά της τα φύλλα του γνωστού δέντρου. Ο Απόλλωνας κλαίγοντας απαρηγόρητα αγκάλιασε το δέντρο και αφού δεν κατάφερε να σμίξει με τη Νύμφη όσο ήταν ζωντανή, ορκίστηκε ότι στο εξής η δάφνη θα ήταν το ιερό δέντρο του και ο ίδιος θα φορούσε πάντα δάφνινο στεφάνι.
Από τη σχέση του με τη θεά της Θεσσαλίας, τη Νύμφη Κυρήνη, ο Απόλλωνας απέκτησε ένα γιο, τον Αρισταίο.

Η Κυρήνη ζούσε άγρια ζωή στα δάση της Πίνδου και προστάτευε τα κοπάδια του πατέρα της. Μια μέρα επιτέθηκε χωρίς όπλα σ' ένα λιοντάρι, πάλεψε μαζί του και το νίκησε. Ο Φοίβος είδε το κατόρθωμά της και την ερωτεύτηκε. Κατόπιν την απήγαγε και με το ολόχρυσο άρμα του την οδήγησε, πετώντας πάνω από στεριές και από θάλασσες, στη Λιβύη εκεί σ' ένα ολόχρυσο παλάτι έσμιξε μαζί της.

Από τη Θάλεια απέκτησε τους Κορύβαντες, δαίμονες που ανήκαν στη συνοδεία του Διόνυσου, μαζί με τους Σάτυρους και τα άλλα ξωτικά του δάσους.





Με την Ουρανία απέκτησε τους μουσικούς Λίνο και Ορφέα, που γαλήνευαν τη φύση ολόκληρη παίζοντας τον αυλό τους και εξημέρωναν τα άγρια θηρία.

Ο Απόλλωνας είναι ο πατέρας του Ασκληπιού, του θεού της Ιατρικής.
Με τη Κορωνίδα και την άφησε έγκυο. Τον καιρό όμως που αυτή περίμενε παιδί έκανε απιστίες στο θεό πηγαίνοντας μ' έναν θνητό. Όταν το έμαθε αυτό ο Απόλλωνας, οργισμένος από την προσβολή, σκότωσε την άπιστη Κορωνίδα. Τη στιγμή όμως που το σώμα της τοποθετήθηκε πάνω στη φωτιά και ήταν έτοιμο να καεί, ο εκδικητικός θεός μεταμορφωμένος σε γύπα όρμησε και τράβηξε από τα σπλάχνα της το παιδί, ζωντανό ακόμη.

Με τη Μάρπησσα, τη βασιλοπούλα της Αιτωλίας. Ο θεός αγαπούσε τη νεαρή κοπέλα, αλλά την έκλεψε ο θνητός Ίδας μ' ένα φτερωτό άρμα που του δώρισε ο Ποσειδώνας και την οδήγησε στη Μεσσήνη. Εκεί, ο Ίδας και ο Απόλλωνας χτυπήθηκαν αλλά τους χώρισε ο Δίας. Η Μάρπησσα είχε δικαίωμα να διαλέξει ανάμεσα στους δυο εραστές. Μάταια ο θεός την παρακαλούσε και της έδινε υποσχέσεις αιώνιας πίστης και αφοσίωσης. Αυτή διάλεξε το θνητό Ίδα, από το φόβο της ότι ο αθάνατος και αιώνια νέος Απόλλωνας θα την παρατούσε στα γεράματά της, όταν θα την εγκατέλειπαν η ομορφιά και η φρεσκάδα της νιότης.

Με την Κασσάνδρα, την κόρη του Πρίαμου, ο έρωτας δεν ευνόησε το θεό. Ο Απόλλωνας αγαπούσε την Κασσάνδρα και για να την κερδίσει της υποσχέθηκε να της μάθει την τέχνη της μαντικής. Η νεαρή βασιλοπούλα δέχτηκε, όταν όμως έμαθε καλά την τέχνη, εγκατέλειψε το θεό. Άλλοι πάλι λένε πως ο θεός έσμιξε τελικά με την Κασσάνδρα και απέκτησε μαζί της τον Τρωίλο.

Ήταν εραστής της τοπικής ηρωίδας Φθίας, από την οποία απέκτησε τρεις γιους: τον Δώρο, τον Λαόδοντα και τον Πολυποίτη, που τους σκότωσε ο Αιτωλός.

Στην Κολοφώνα πίστευαν πως ο Απόλλωνας ζευγάρωσε με τη Μαντώ, την κόρη του τυφλού μάντη Τειρεσία και από το σπέρμα του γεννήθηκε ο μέγας μάντης Νόμος.

Στην Κρήτη ο ερωτομανής θεός αγάπησε την Ακάλλη, την κόρη του Μίνωα καρπός της κρυφής σχέσης τους ήταν ο Μίλητος. Η Ακάλλη μόλις γέννησε, άφησε το νεογέννητο στο δάσος, γιατί φοβόταν τον πατέρα της. Ο Απόλλωνας φρόντισε να ζήσει ο γιος του στέλνοντας λύκους να τον προστατεύουν και μια λύκαινα να τον θηλάζει.

Στην Αθήνα ο σκανταλιάρης θεός βίασε την Κρέουσα, την κόρη του βασιλιά Ερεχθέα. Εκείνη μόλις γέννησε εγκατέλειψε το παιδί σε μια ερημιά. Ο Απόλλωνας φρόντισε να φέρει το μωρό στους Δελφούς, όπου το μεγάλωσε η Πυθία. Αυτός ο γιος του Απόλλωνα που με τόσο άσχημο τρόπο ήρθε στη ζωή ονομάστηκε Ίωνας.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο ΑΠΟΛΛΩΝ ΜΕ ΤΙΣ ΝΥΜΦΕΣ ΤΗΣ ΘΕΤΙΔΑΣ - FRANCOIS GIRARDON

Ο Απόλλωνας λέγεται ότι αγάπησε και νέους άντρες. Πιο σημαντική είναι η ερωτική του περιπέτεια με τον Υάκινθο, έναν παρά πολύ όμορφο νέο. Μια μέρα που έπαιζαν οι δυο τους με το δίσκο ο τρομερός Ζέφυρος (άνεμος), επειδή ζήλευε το θεό, παρέσυρε το δίσκο ο οποίος χτύπησε τον Υάκινθο και τον σκότωσε ακαριαία. Ο Φοίβος απαρηγόρητος από το θάνατο του φίλου του και για να κάνει αθάνατο το όνομά του, τον μεταμόρφωσε στο γνωστό ομώνυμο λουλούδι.





ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

Πώς σείστηκε το δάφνινο κλωνάρι του Απόλλωνα,
πώς και όλο το ιερό. Μακριά, μακριά όποιος είναι ανόσιος
και να τώρα ο Φοίβος χτυπά με το πόδι το δεξί τα θυρόφυλλα,
δεν βλέπεις; Ξαφνικά νεύμα γλυκό έκανε ο Φοίνικας της Δήλου

και ο κύκνος ευοίωνα στον αέρα τραγουδά.
μόνα σας τα αγκωνάρια των πυλών, μόνες σας οι σύρτες τραβηχτείτε. Γιατί πια ο θεός δεν είναι μακριά.
Στρωθείτε και οι νέοι στο τραγούδι και στο χορό,
Ο Απόλλων δε φανερώνεται στον τυχόντα, αλλά σε όποιον όσιος είναι

Και όποιος τον δει, σεβάσμιος αυτός και όποιος δεν τον είδε ανόσιος εκείνος
Θα σε αντικρίσουμε, μακροσαγιτάρη, και ποτέ δε θα είμαστε ανόσιοι,
Τώρα που είναι ανάμεσα μας ο Φοίβος, τα παλικάρια μήτε να κρατούν σιωπηλή την κιθάρα, μήτε τα πόδια τους να μην αντιβροντούν , αν είναι γάμο να κάνουν και τη χαίτη να κουρέψουν

Και να στεριώσουν το τείχος πάνω σε παμπάλαια θεμέλια
Χάρηκα τα παλικάρια, γιατί η λύρα πια έπιασε δουλειά.
Ησυχάστε να ακούσετε το τραγούδι του Απόλλωνα, και ο πόντος ησυχάζει, σαν οι τραγουδάρηδες γρικήσουν για την κιθάρα για τα τόξα, όπλα του Λυκώρεος Φοίβου.

Ούτε και η Θέτιδα οδύρεται για τον Αχιλλέα, μαύρη μητέρα,
Όποτε τον παιάνα, τον παιάνα ακούσει
Ακόμα και ο βράχος, ο δακρυολουσμένος, αναβάλλει τα πάθη του, αυτό το λιθάρι το νοτισμένο, που ρίζωσε στη Φρυγία, μάρμαρο αντί για γυναίκα σαν κάτι θλιβερό να θέλει να πει

Αϊέ, αϊέ αχολογήστε: κακό πράμα να τα βάζεις με τους μάκαρες θεούς.
Όποιους τους μάκαρες αντιμάχεται, το δικό μου το βασιλιά πολεμά,
Και όποιος το δικό μου το βασιλιά πολεμά, και τον Απόλλωνα μαζί,

Το χορό ο Απόλλων, γιατί κατά το πώς του αρέσει τραγουδά, θα τον τιμήσει.
Του είναι μπορετό, γιατί δεξιά από το Δία κάθεται.
Ούτε και ο χορός το Φοίβο μόνο μια μέρα θα τον τραγουδήσει. Καλά μπορεί να υμνηθεί αυτός. Μα και ποιος δεν μπορεί να υμνήσει το Φοίβο εύκολα; Μαλαματένια του Απόλλωνα και το ντύμα και οι πιάστρες του χιτώνα. Και οι σαγίτες από τη Λυκία και η φαρέτρα χρυσή και τα πέδιλα. Μέσα στο χρυσάφι ο Απόλλωνας

και με τη μεγαλύτερη προίκα. Βγάλε συμπέρασμα από τους Δελφούς. Και έτσι πάντα ωραίος είναι και πάντα νέος. Ποτέ τα τρυφερά του μάγουλα δεν τα σκέπασε ούτε χνούδι και τα σγουρά του στάζουν στο χώμα ευώδη έλαια, και ούτε πέφτει από τα μαλλιά του λίπος,

μα η ίδια η γιατρειά. Σ’ όποιο μέρος στην πόλη χάμω σταγόνες πέσουν, τα πάντα γιατρεύονται. Στην τέχνη τόσο επιδέξιος δεν υπάρχει άλλος σαν τον Απόλλωνα. Κείνος έλαχε να γίνει τοξότης, άλλος αοιδός
Μα μόνο στο Φοίβο του δόθηκαν χάρισμα και το τόξο και το τραγούδι

Εκείνου τα κότσια και τα μαντέματα, και από το Φοίβο δασκαλεύτηκαν οι γιατροί και βρήκαν αναβολή στο θάνατο. Το Φοίβο και ποιμένα θα τον φωνάξουμε ακόμα, από τότε που στον Άμφρυσσο βοσκούσε άλογα για το ζυγό, καθώς έλιωνε απ’ τον Έρωτα του ισόθεου Άδμητου.

Και τα βοσκήματα των βοδιών θα αβγατίσουνε, κι ούτε και οι αίγες θα ζητούν τα μικρά τους μα θα ‘χουν να θηλάζουν. Σ’ όλα τα βοσκαρούδια ο Απόλλων έριξε το βλέμμα του, και οι προβατίνες δίχως άρμεγμα δε θα ‘ναι, μα όλες θα ζεσταίνουν από κάτω ένα αρνάκι
Και αυτή που τη χρονιά ένα μικρό μόνο γεννά ευθύς και δύο θα γεννήσει.

Στο Φοίβο τα θάρρητά τους έχοντας, οι άνθρωποι σχεδιάσανε πόλεις. Πάντοτε ο Φοίβος αγαπά να κτίζονται πόλεις, και ο ίδιος ξομπλιάζει τα θεμέλια.
Και τα πρώτα τα θεμέλια τα στέριωσε σαν ήταν τεσσάρων χρονών στην όμορφη την Ορτυγία κοντά στην ολοστρόγγυλη λίμνη

Η Άρτεμις αδιάκοπα στάβλιζε για να πιάσει κεφάλια από Κυνθιάδες αίγες
Και ο Απόλλων κεντούσε το βωμό
Και έπειξε τα θεμέλια με κέρατα, στέριωσε και το βωμό από κέρατα και γύρω κεράτινους σήκωσε τοίχους
Έτσι έμαθε να ορθώνει τα πρώτα θεμέλια ο Φοίβος

Ο Φοίβος έβαλε στο νου του Βάττου και τη δικιά μου πόλη, και καλός οιωνός οδηγούσε το λαό που έμπαινε στη Λιβύη να κατοικήσει
Και όρκο πήρε και τείχη να δώσει στους δικούς μας βασιλιάδες. Πάντα κρατά το λόγο του ο Απόλλωνας
Απόλλωνα, πολλοί σε ονοματίζουν και Βοηδρομίωνα

Πολλοί και Κλάριον, σίγουρα έχεις πολλά ονόματα,
Όμως εγώ Κάρνειο σε κράζω. Έτσι σε λέγαν οι πατέρες μου.
Το πρώτο πόλισμα που στέριωσες η Σπάρτη, δεύτερη πάλι η Θήρα, τρίτο λοιπόν η πόλη της Κυρήνης

Και από τη Σπάρτη η έκτη γενιά του Οιδίποδα σε πήγε στην Θήρα για αποικία, και από τη Θήρα ο συφοριασμένος ο Αριστοτέλης σε έστησε δίπλα στην Ασβυστίδα γη, σου έχτισε το πιο ωραίο ανάκτορο, και στην πόλη θέσπισε γιορτή κάθε χρόνο, όπου πολλοί ταύροι για τελευταία φορά χαμηλώνουν το σβέρκο τους, βασιλιά (μου).

Αϊέ, αϊέ πανόσιε Κάρνειε, οι βωμοί σου τόσα ανθη πολύχρωμα φορτώνονται στην άνοιξη, όσα οι Ώρες σωριάζουν, σαν ο Ζέφυρος πνέει τη δροσιά του
Και το χειμώνα (φορτώνονται) γλυκό κρόκο. Και πάντα καίει άσβεστη η φλόγα. Και χθεσινή ανθρακιά δε χωνεύεται στη στάχτη

Στα αλήθεια χάρηκε πολύ ο Φοίβος, όταν οι ζωσμένοι άντρες της Ενυούς, μπήκαν στο χορό με τις ξανθιές τις Λιβύες
Και φτάσαν οι γραμμένες Καρνειάδες ώρες γι’ αυτούς
Αλλά οι Δωριείς δεν μπορούσαν να φτάσουν στις πηγές της Κύρας, μα κατοικούσαν την Άζιλι γεμάτη πλούσια λιβάδια.

Μα ο βασιλιάς έριξε το βλέμμα πάνω τους, και στη δικιά του νύμφη φανερώθηκε σα στάθηκε πάνω στη Μυρτούσσα την απόκρημνη, όπου σαΐτεψε ο μεγαλόχαρος το λιοντάρι, φονιά των βοδιών του Ευρύπυλου
Από κείνο το χορό άλλο πιο θεοτικό δεν είδε ο Απόλλωνας
Και ούτε σ’ άλλη πόλη μοίρασε τόσες ευεργεσίες, όσες στην Κυρήνη,

Καθώς στο νου του είχε τη παλιά αρπαγή, μα ούτε και αυτοί οι Βαττιάδες τιμήσαν περισσότερο άλλο θεό από το Φοίβο.
Αϊέ, αϊέ, ακούμε τον παιάνα, γιατί πρώτο τον ύμνο αυτό βρήκε ο Δελφικός λαός, όταν αποκάλυψες πόσο μακριά ρίχνεις τα χρυσά σου βέλη

Καθώς κατηφόριζες στην Πυθώ σε συναπάντησε το δαιμονικό θηρίο, το φημισμένο φίδι. Αυτό λοιπόν συ το ξέκανες το ένα πάνω στ’ άλλο ρίχνοντας γρήγορα τα βέλη, και αναγάλλιασε ο λαός
Αϊέ, αϊέ, παιάνα, ρίξε το βέλος, δίκαιο τιμωρό η μητέρα σου σε γέννησε
Και από τότε πια σε υμνούν.

Κρυφά ο Φθόνος στου Απόλλωνα τα αυτιά το σφύριξε:
«δεν χαίρομαι τον ποιητή που δεν τραγουδά όσα και ο πόντος.»
Ο Απόλλωνας τον χτύπησε με το πόδι και έτσι μίλησε:
«Μέγα το ρεύμα του Ασσύριου ποταμού, αλλά όλες τις βρωμιές της γης και πολύ βούρκο σέρνει στα νερά του.
μα οι μέλισσες για τη Δήμητρα νερό δεν κουβαλούν από παντού
αλλά απ’ όπου αναβλύζει καθαρή και αμόλυντη βρυσούλα, μικρή σταγόνα κουβαλούν, εφτακάθαρο νερό.
Να ζήσεις βασιλιά. Και ο Μώμος, όπου ο Φθόνος, εκεί να κατοικεί.





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΙ ΔΑΦΝΗ

ΜΗΝΙΑΙΟΣ ΥΜΝΟΣ

Άναξ Απόλλων, προστάτη σε κάθε φύσι
Και ηγεμόνα που κατευθύνεις όλα τα άλλα μεταξύ τους σε ένα
Και μάλιστα αυτό το παν και πολυμερές, που είναι πολύχορδο
Πολυθόρυβο, το φέρνεις σε αρμονία•
Εσύ, βέβαια, δίνεις την ομόνοια και την φρόνησι στις ψυχές
Και την δικαιοσύνη, τα οποία είναι τα κάλλιστα από τα δικά σου (πράγματα)
Και (δίνεις) υγεία στα σώματα και κάλλος βέβαια σε αυτά•
Εσύ να μας δίδης πάντοτε την επιθυμία για τα καλά,
Άναξ στις ψυχές μας, σε ώ παιάν.



Ο τελευταίος χρησμός της Πυθίας Νικάνδρας λέγεται ότι ήταν:

Έστ ήμαρ ότε Φοίβος

πάλιν ελεύσεται

και ες αει έσεται!

δηλαδή :

Θα έρθη μέρα που ο Απόλλων.

Θα επιστρέψει.

Και θα μείνει για πάντα.

ΑΛΒΑΝΟΚΡΑΤΙΑ 1770-1779

Η Μ Αικατερίνη της Ρωσίας κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο 1768-1774 για αντιπερισπασμό δημιούργησε επαναστατικό κίνημα στην Ελληνική χερσόνησο, στην Πελοπόννησο ήταν η ψυχή της επανάστασης με αρχηγούς τους Π Μπενάκη, Κρεββατά, Ζαίμη, Γ Νοταρά, και την Μάνη.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Αικατερίνη Β'

Για συντονισμό ήρθε οι αδελφοί Ορλώφ Θεόδωρος και Αλέξιος. Ο σουλτάνος έδωσε εντολή να εισβάλουν από την Αλβανία τα εμπειροπόλεμα στίφη των Τουρκαλβανών (Αλβανών μουσουλμάνων) για να καταστείλουν την επανάσταση.

Αρχηγοί ορίσθηκαν ο Σουλεϊμάν μπέης και ο Αχμέτ μπέης οι οποίοι εξουδετέρωσαν τούς οπλαρχηγούς του Βάλτου, της Θεσσαλίας και των Αγράφων και προέβησαν σε αγριότατες σφαγές στις πόλεις και τα χωριά πού συναντούσαν.

Σύμφωνα με τον Λαρισαίο ιστορικό της εποχής Κωνσταντίνο Κούμα: "Από όλες τις πόλεις της Ρωμελίας καμμία δεν είδε τραγικωτέρας σκηνάς παρά η Λάρισσα. Ο Αγά πασάς εσύναξε στην αυλή του τρείς χιλιάδες Τρικκαίους καί επρόσταξεν τόν όλεθρο των αόπλων και ακάκων τούτων ανθρώπων. Ήρχισεν η κατ'αυτών πυροβόλησις. Όσοι έφευγαν από την αυλήν εφονεύοντο εις τούς δρόμους. Εις μίαν ημέραν η πόλις εγεμίσθη νεκρών και τα ρείθρα του Πηνειού εβάφησαν από το αίμα των άθλιων Τρικκαλινών. Οι Λαρισσαίοι δεν εδοκίμασαν μετριώτερα. Οι γιανίτσαροι ετουφέκιζαν καθ'εκάστην δέκα χριστιανούς...." .




Ομάδες αλβανών εισβάλουν στον Μοριά . Στην Κορώνη γίνηκε μια μάχη μεταξύ Τούρκων και Αλβανών κατά των Μανιατών, ο Μανιάτες ηττήθηκαν και έχασαν 400 άνδρες αιχμαλωτίστηκε δε ο αρχηγός τους Γιάννης Μαυρομιχάλης.

Στην συνέχεια οι Αλβανοί με τους τούρκους ηττήθηκαν στο Τρικεφάλι και σε απάντηση της ήττας τους έσφαξαν τους αιχμαλώτους της πρώτης μάχης. Αυτό εξαγρίωσε τους Μανιάτες και με αιφνιδιασμό επιτέθηκαν στο στρατόπεδό τους και έπιασαν πολλούς αξιωματούχους.

Η Πελοπόννησο υποτάχτηκε στην πληθώρα των Αλβανών που έφεραν οι τούρκοι, ο αριθμός των Αλβανών που πήγαν στην Πελοπόννησο κυμαίνεται από 18.000 μέχρι 50.000 και έφτασαν κατά κύματα

ΟΙ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ

Ο Γ Κορδάτος «Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας» τομ Α σελ 241 γράφει :
«Είχαν το ελεύθερο να κάνουν ότι θέλουν. Έτσι απ όπου περνούσαν σκορπούσαν τον θάνατο και την καταστροφή».



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Μανιάτες

Η συμπεριφορά τους προς τους Έλληνες ήταν τρομερή, αφού λεηλάτησαν τα πάντα και αφού δεν είχαν τίποτα να τους δώσουν πια οι Έλληνες τους υποχρέωναν να υπογράφουν ομόλογα για χρηματικά ποσά με ενέχυρο τα παιδιά τους. Χιλιάδες νέοι και νέες ένεκα της αδυναμίας να πληρώσουν σκλαβώθηκαν και πουλήθηκαν από τους Αλβανούς, ο ιστορικός Κωνσταντίνος Σαθάς παραπέμποντας στον Πουκεβίλ σελ 524 λέει: « Είκοσι χιλιάδες επωλήθησαν εις τους Αφρικανούς και τους Τούρκους της Ρούμελης».


Στην Κυπαρισσία μια νέα γυναίκα δούλευε στο κήπο της όταν είδε αλβανούς να βάζουν φωτιά στο σπίτι της, όρμησε μέσα και πήρε το βρέφος της, οι αλβανοί την καταδίωξαν, αυτή όμως έτρεχε απεγνωσμένα ώσπου έφτασε μπρος σε ένα γκρεμό, τότε σήκωσε το μωρό της προς τον ουρανό έκανε μια μικρή δέηση και μαζί με το μωρό της έπεσε στον γκρεμό , εκεί έστησαν οι συμπολίτες της ένα σταυρό και γράφει ο Καστελάν σε μετάφραση Σαθά: «Το απλούν εκείνο μνημείο, ο ταπεινός εκείνος σταυρός, δυνατόν μα καταστραφεί , αλλά το βάραθρον υπάρχει και θέλει διαμείνει, ως μνημείον μαρτικού έρωτος , και σχεδόν παράφρονος ελευθερίας».
Οι κτηνώδεις αλβανοί «αγεληδόν συρρεύσαντες» και «ως λύκοι αιμοβόροι»έσπειραν τον όλεθρο σε όλο τον Μοριά., γράφει ο Σαθάς «Οι δυστυχούντες επωλοφύροντο, πατέρες τέκνων διαχωριζόμενοι και ανδρών τιμίων σώφρονες γυναίκες αποσπώμεναι, αδελφοί τα αδελφών στερούμενοι και νεογνά τέκνα των μητρικών ωλενών αρπαζόμενα, παρθένοι δε τρυφεραί των θαλάμων εκπίπτουσαιυπό χειρών βαρβάρων ελκόμεναι……………».



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Σκηνές τρόμου απλώθηκαν σ όλη την Ελληνική επικράτεια.


Η εφευρετικότητα των αλβανών για τρομοκρατία και βασανισμό δεν είχε το όμοιό του, κατέκλεψαν κα το τελευταίο γρόσι των Ελλήνων.

Υπάρχουν διηγήσεις των βασανιστηρίων που έκαναν οι αλβανοί προκειμένου να κλέψουν τους Έλληνες, οι οποίοι πια δεν είχαν τι να τους δώσουν δες μερικά που έπραξαν «τα τέκνα της αγριότητας» στους Έλληνες:

Α. Έφτιαχναν καρφιά από καλάμια και τα έβαζαν στα νύχια των βασανιζομένων.
Β. έβαζαν μεγάλες πέτρες στο στήθος και την κοιλιά .
Γ Έριχναν μπρούμυτα σε σκόνη ασβέστη και αυτό υποχρέωναν να το αναπνεύσουν, αυτό προξενούσε μεγάλο πόνο στους πνεύμονες.
Δ. Έδεναν σχοινιά από την στέγη και έδεναν τα πόδια και τα χέρια, τους ανύψωναν και μετά απότομα τους άφηναν να πέσουν με δύναμη στο έδαφος.

Αυτά και πολλά άλλα έκαναν οι θηριώδεις αλβανοί και φυσικά μετά μεγάλης χαράς τα παρακολουθούσαν και γελούσαν.

ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ

Όταν τελείωσαν τα βάσανα των Ελλήνων άρχισαν σιγά σιγά να μαζεύονται στα σπίτια τους και να προσπαθούν να τα οικοδομήσουν, χρήματα όμως δεν είχαν τους τα είχαν κλέψει οι αλβανοί.





Και τότε αναγκάστηκαν να δανειστούν από τους κλέφτες αλβανούς χρήματα με τόκο 60% .
Έτσι οι Έλληνες έγιναν δύο φορές δούλοι μια στον Τούρκο και άλλη μια στον Αλβανό. Γράφει ο Πουκεβίλ αλλά και οι Φρατζής και Καμπούρογλου , ότι υπήρχαν αλβανοί που είχαν ομολογίες 500.000 γρόσια. Ο Παπαρρηγόπουλος στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» εκδόσεις Ελληνικά γράμματα τομ Ε σελ658 γράφει :
«……..Εκ τούτων πολλοί είχον ανά χείρας ομολογίας 500 και 600.000 γροσίων, εικοσάκις χίλιοι Πελοποννήσιοι επωλήθησαν είτε εις Αλγερίαν είτε εις τους τούρκους της Ρούμελης………….».

Οι Πελοποννήσιοι για να γλυτώσουν από τους αλβανούς έφευγαν κρυφά σε νησιά και σε άλλα μέρη της Ελλάδος. Είναι χαρακτηριστικό ότι υπάρχουν Έλληνες σε απίθανα μέρη που έχουν το επίθετο Μοραίτης. Ένα τέτοιο πλοίο με Μοραίτες ομήρους κατάφεραν να σώσουν οι Αιβαλιώτες (Κυδωνίαι Μ Ασίας), αυτοί οι άνθρωποι εγκαταστάθηκαν στις Κυδωνίες και έφτιαξαν μια συνοικία με Μοραίτες. Ζατουνίτες πήγαν στα νησιά, άλλοι δε στη Μ. Ασία. Εκεί στη Μ. Ασία βρήκαν προστάτη τον Καρά Οσμάν Ογλού, μεγάλογαιοκτήμονα, ένα είδος ηγεμόνα της Μ. Ασίας, που κατείχε την περιοχή της Περγάμου. Ανάμεσά τους, Δημητσανίτες με έντονη παρουσία καθώς και Στεμνιτσιώτες με οργανωμένη παροικία από εμπόρους και τεχνίτες.

Επί εννιά χρόνια κράτησε η Αλβανοκρατία στην Πελοπόννησο, η έδρα των αλβανών ήταν η Τρίπολη , ανεξέλεγκτοι και ασύδοτοι «αλώνιζαν» και στο άκουσμα ότι πλησιάζουν αλβανοί οι πληθυσμοί έτρεχαν να σωθούν σε βουνά και σπηλιές. Υπολογίζονται σε 100.000 χριστιανοί αυτοί με κάποιο τρόπο χάθηκαν στον Μοριά δηλαδή το 1/3 του πληθυσμού.

Στον κώδικα του Μ. Σπηλαίου διαβάζουμε για την επιδρομή των Αλβανών:
«Οι Αρβανίτες ήλθαν όχι ως άνθρωποι αλλά ωσάν θηρία ή σαν μια φωτιά και ωσάν ποταμός και την αιματοχυσίαν οπού έκαμαν εις τους ευρεθέντας ταλαιπώρους χριστιανούς του Μορέος και τες σκλαβίες νόος ανθρώπινος αδυναzεί να τους λογαριάσει, οπού και όλον τον Μορέαν τον έγδυσαν εξ ολοκλήρουσι…………….Η Ζάτουνα, ως και η περί αυτήν χώρα, ήτο πυκνώς κατωκημένη, και αρκούντως ευημερούσα κωμόπολις. Αλλά οι Αλβανοι; αφού εφόνευσαν όσους ηδυνήθησαν, επώλησαν τους αιχμαλωτισθέντες εν Δημητσάνη και Ζατούνη εις τους πειρατάς της Βαρβαρίας, οίτιμες έδραμον εις τον κόλπον της Κυπαρισσίας, ίνα μετέσχωσι των λαιφύρων. Οικογένειαι τινές, καταφυγούσαι εις τα όρη, μόλις διεσώθηκαν...».




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Αρβανίτες σκοτώνουν τούρκους.


ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ

Όταν εξάντλησαν κάθε δυνατότητα αρπαγής από τους Χριστιανούς και αφού ήδη ένοιωσαν αρκετά ισχυροί άρχισαν να ληστεύουν και τους τούρκους!

Αψηφούσαν τις διαταγές των τούρκων και ζητούσαν με θρασύτητα μισθούς μιας δεκαετίας.

Οι Τούρκοι της Πελοποννήσου διαμαρτυρήθηκαν στην Πύλη και όντως διατάχτηκε η αποχώρηση των Aλβανών.

Έντεκα (11) πασάδες έστειλαν οι τούρκοι για να πείσουν τους αλβανούς ότι…….. ότι έκλεψαν είναι αρκετό και πρέπει να πάρουν τα κλεμμένα από τους Έλληνες και να πάνε στον τόπο τους, και οι έντεκα γύρισαν άπρακτοι.

Στα 1777 στην Οθωμανική πραγματικότητα εμφανίστηκε ένα ισχυρός άνδρας ο αρχιναύαρχος Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου, σε αυτόν οι τούρκοι έδωσαν τον τίτλο του Μόρα Βαλεσή και σερασκέρη της Ρούμελης.





ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΑΛΒΑΝΩΝ

Ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου μετά από διετή προετοιμασία και έχοντας στα χέρια του ρητή διαταγή του Σουλτάνου « Να μη γυρίσει στην Κωνσταντινούπολη αν δεν εξοντώσει τις αλβανικές ορδές» πέρασε το 1779 τα στενά.

Έφτασε στο Ναύπλιο και αποβιβάζει 2.000 άνδρες, δεν μπορεί όμως να βρει άλλους τούρκους πρόθυμους για πόλεμο με τους αλβανούς που η δύναμή τους έφτανε 10.000 με 15.000 άνδρες, γι αυτό τον συμβούλεψε ο δραγουμάνος του Νικόλαος Μαυρογένης να στραφεί στους Κλέφτες του Μοριά. Έγραψε λοιπόν ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου πρόσκληση προς τους Κλέφτες «Σας διορίζομεν να σκοτώνετε χωρίς φόβον τους ζορμπάδες. Είναι δικά σας όλα τα πράγματα των. Να μας φέρετε μόνο τα κεφάλια των και σας συγχωρούμεν όσα εκάματε καπαέτια…………» (Ιω. Φιλήμων ΔΙΦΕ σελ 82).

Οι Κλέφτες ήταν καχύποπτοι αλλά τότε μεσολάβησε ο Νικόλαος Μαυρογένης και άρχισαν να φτάνουν στο στρατόπεδο των τούρκων , οι οποίοι τους υποδέχτηκαν με φιλοφρονήσεις, στους ποιο σπουδαίους από τους Κλέφτες ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου έκανε πλούσια δώρα, στον Κόλια Πλαπούτα έδωσε ένα καπότο.



Δες ένα δημοτικό στοίχο που περιγράφει αυτή την συνάντηση τούρκων και Κλεφτών :

Να κάνουμε το ένα μας
και τούρκοι και ραγιάδες
τον τόπο να παστρέψουμε
από τους αρβανιτάδες

(Λαμπρυνίδης, “Η Ναυπλία», σελ.306).

Ο μόνος που δεν πήγε ήταν ο Κωνσταντής Κολοκοτρώνης (πατέρας του Θεοδώρου) μαζί με κάποιους καπεταναίους όπως ο ο Αλέξης Ντάρας, από δυσπιστία.

Γράφει ο Θ Κολοκοτρώνης στα «απομνημονεύματα» :

«Εις τον πατέρα μου έστειλε χωριστό μπουγιουρτί έλθετε να βγάλουμε τους Αρβανλιτες και να εύρει ο ραγιάς το δίκιο του. Ο πατέρας μου εκίνησε με χιλίους στρατιώτες και έπιασε τα τρόκορφα. Δεν επήγε στον Καπετάμπεη διότι φοβείτο. Ο καπετάμπεηςεσηκώθηκε από τους Μύλους, επήρεν 6.000 ταγκαλάκια και τους κλέφτες 3.000 και επήγεν εις τα Δολιανά. Τριπολιτσά κι έριξε ορδί. Ο πατέρας μου , σαν ήτο στα Τρίκορφα, του έστειλε ο Καπετάμπεης να πάγει σε δαύτονε, δια να τον προσκυνήσει. Ο πατέρας μου αποκρίθηκε δεν είναι καιρός να έλθωνα προσκυνήσω. Οι Αρβανίτες είναι στην Τριπολιτσά, ημπορούν να πιάσουν τον άγριον τόπον και να σκορπίσουν τότε μέσα στην Πελοπόννησο, να χουν τον τόπο. Τότε του έστειλαν 20 μπινίσια για τους καπεταναίους κι ένα καπότο για τον εαυτό του».

Με 850 - 1.000 Καρυτινούς , Αρκάδες, Λεονταρίτες και Ανδρουσιανούς, έπιασε τα Τρίκορφα. Και ο Χασάν με τους λοιπούς Κλέφτες τα Αγιωργίτικα.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Τρίπολη.


ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ

Η μάχη έγινε 12 Ιουλίου του 1779 να πως…………

Ο αλβανοί βλέποντας ότι δημιουργείται κλοιός, και με δεδομένο ότι η Τρίπολη ήταν χωρίς τείχη, αποφάσισαν να επιτεθούν και να φτάσουν στην παραλία και με κάθε πλεούμενο να περάσουν στην στερεά Ελλάδα και από εκεί να πάνε στην πατρίδα τους συναποκομίζοντας τους καρπούς της κλεψιάς τους επί 9 χρόνια.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έγραψε για τον πατέρα του :

«Όταν τους επολέμησεν ο πατέρας μου, οι Αλβανοί του έλεγαν: - Κολοκοτρώνη, δεν κάμεις νισάφι; Και τους λέγει ο πατέρας μου; Τι νισάφι να σας κάμω, όπου ήλθετε και εχαλάσατε την Πατρίδα μου, μας επήρατε σκλάβους και μας εκάμετε τόσα κακά; Τα κεφάλια των Αλβανών έφτιασαν πύργο εις Τριπολιτσά»!... (απομνημονεύματα Κολοκοτρώνη)

Το βάρος της επίθεσης τους έγινε στα Τρίκορφα, από τον Μούρτο Άμζα έκαναν τρεις επιθέσεις αλλά αποκρούστηκαν με «απερίγραπτον αφανισμόν». Ο Φρατζής γράφει ότι έστειλαν στους Έλληνες που τώρα κρατούσαν άρματα μια επιστολή που ούτε λίγο ούτε πολύ ζήταγαν να πάνε να τα βρουν και να μη τους πολεμήσουν και φυσικά οι Κλέφτες τους απάντησαν καθώς τους έπρεπε να γυρίσουν δηλαδή τα κλεμμένα και να παραδώσουν τα άρματά τους.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Τζαμί στην Τρίπολη.


Κολοκοτρώνης διατάζει να κατασκευασθεί στην ανατολική πλευρά της Τριπολιτσάς ΠΥΡΑΜΙΔΑ από 5.000 κεφάλια Αλβανών, που ήταν κολλημένα με άμμο και ασβέστη. Το τρομερό αυτό τρόπαιο διετηρήθη επί χρόνια στην «Πύλη τ΄ Αναπλιού» και ο Πουκεβίλ το περιγράφει με θαυμασμό, αποκαλώντας το «Τρόπαιο των Κολοκοτρωναίων». Σύμφωνα μ τον ιστορικό Φραντζή, ο Κωνσταντής «απεκεφάλισε τους εγκληματίες Αλβανούς άνευ διακρίσεως ηλικίας και γένους»......

Ο Ππαπαρρηγόπουλος στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» εκδόσεις Ελληνικά γράμματα τομ Ε σελ658-9 γράφει:

«………..διατάξας να εγερθή προ της ανατολικής πλευράς της πόλεως μνημείον της νίκης, απαρτισθέν εκ 4.000 κεφαλών. Έπειτα δε καταδιώξας και εξαφανίσας τους εν τη λοιπή Πολοπόννησω συντρόφους αυτών………..».

ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤΗΛΛΑΓΗΣΑΝ ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΒΑΝΩΝ ΚΑΙ ΚΛΕΦΤΩΝ



Μια άκρως ενδιαφέρουσα περιγραφή των προοιμίων της μάχης των Τρικόρφων (12/07/1779), περιλαμβάνει ο αγωνιστής και πολιτικός Αθανάσιος Γρηγοριάδης, στο έργο του "Ιστορικαί Αλήθειαι":



Και ήδη συνήλθον εις Τρίκορφα, θέσιν απέχουσαν από Τριπολιτζάς υπέρ τα 3/4 της ώρας, περί τους 200 αρχηγούς μετά 3000 παλληκαρίων Καρυτινών, Αρκαδίων (Τριφυλλίων), Λακώνων, Λακεδαιμονίων, Ανδρουσάνων, Ιμπλακιωτών, Λεονταριτών, Φαναριωτών, Ηλείων, Αργείων Κορινθίων, Τριπολιτζιωτών, Καλαβρυτινών, Αγιοπετριτών και Πραστιωτών, Βοστιτσάνων, Πυλίων, Μεθωναίων και Κορωναίων.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Θ. Κολοκοτρώνης, σύμφωνα με σχέδιο που δημοσιεύθηκε το 1827 στο Παρίσι από τον A. Friedel και θεωρείται από τις πιο πιστές απεικονίσεις.


Πριν δε της ενάρξεως της εν Τρικόρφοις μάχης, εμταξύ Πελοποννησίων κλεφτών και Αλβανών, όλοι οι αρχηγοί των Αλβανών συνελθόντες εν Τριπολιτζά εις πολεμικόν συμβούλιον, και μετά πολλάς συνδιασκέψεις των, απεφάσισαν και έπεμψαν την κάτωθι επιστολήν προς τους κατέχοντας τα Τρίκορφα Πελοποννησίους κλέφτας και αρματωλούς.

"Κλεφτοκαπεταναίοι Μωραΐτες

Δεν εκάματε καλά να σμίξετε με τους Τούρκους και ναρθήτε να μας βαρέσετε. Ναίσκε ορέ, δεν το παντέχομε ετούτο το πράμα, και σαν εσείς είχατε ατίγια μαζή με μας, τότενες ναρχούσασταν παλληκαρίσια, να τα βάζαμε ορέ τα πράματα στην καλή τη στράτα. Μα τον Θεό δεν σας λέμε ψέματα, ακούστε ταις γραφαίς μας και ταις αρμήνιες μας, γιατί ταχύ οι Τούρκοι θενά βαρέσουνε και σας όλους, και θα σας σκοτώσουνε, ελάτε σαν καλά παλληκάρια που είσστε να τα συμφωνήσουμε, μη καρτερείτε.

Τριπολιτζά στη 8 Ιουλίου 1779
Οι Γενικοί Αρχηγοί
Αλή Χατζή Οσμάν Μπέης
Σουλεϊμάν Μπέης

Οι υπαρχηγοί
Αχμέτ Μπέης
Καραουλάν Μπέης
Σουλεϊμάν Μπέης
Πρέφας Μπέης
Αβδουλάχ Μπέης
Αλή Πρέμος Μπέης
Ασλάν Μπέης
Μουσταφά Μπέης
Αλιόμπεης και
Μούρτος Άμζα Μπέης"



Τότε δε και οι αρχηγοί των κλεφτών και αρματωλών συσκεφθέντες εν πολεμικώ συμβουλίω απήντησαν και αυτοί ως εξής:


"Αρβανίτες

Το γράμμα σας το ελάβαμεν, και σας γράφομεν και ημείς ότι ποτέ δεν είχαμε σκοπόν για να αναταμωθώμεν με τους Τούρκους, διότι κι αυτούς θεωρούμεν κακούς εχθρούς μας, και νάρθουμε να σας χτυπήσουμε, τα θέλετε εσείς, γιατί από το καιρό που γένηκε το σεφέρι (επανάστασις) το Μάρτι το έτος 1769 και εμβήκατε στο Μωριά για να βοηθήστε τους Τούρκους και να κτυπήσετε εμάς τους Μωραΐτες δέκα χρόνια γένουνται από τον καιρό εκείνον έως σήμερα, που μας ετυραννίσατε, μας εγδύσατε, εσκωτώσατε τους πατέρες μας, τις μητέρες μας, τα αδέρφια μας, τις γυναίκες μας, τα παιδιά μας, τους συγγενείς μας και τους πατριώτες μας, και μας κάμετε τέτοια πολλά κακά που εμείς δεν μπορούμε πλιά να σας χωνεύσωμε, και ούτε να σας συγχωρήσωμεν, για δαυτό μαζωχθήκαμε ούλοι δω πέρα να σας χτυπήσωμε, και με την δύναμι του Θεού, αν μπορέσωμε και να σας διώξουμε πλια από το Μωριά. Αν εσείς θέλετε για να πολεμήσουμε και να σκοτωθούμε, εμείς σας συγχωρούμε για όλα τα χάλια που μας εκάματε, και ελάτε μερικοί από όλους σας να μας φέρετε τα άρματά σας, και να μας δώσετε και όσα χρήματα έχετε στα κεμέρια σας που τα μαζώξατε από τους πατριώτες μας, και ύστερα να σας στείλουμε με μεγάλο σιγουρητό στην πατρίδα σας, ελάτε και σας καρτερούμε, γιατί παν εκείνα που ξέρατε, ελάτε το ταχύ αλοιώς θα το μετανοήσετε.

Από Τρίκορφα 10 Ιουλίου έτος 1779
Με την συμφωνίαν από όλους τους κλέφτας και τους αρματωλούς του Μωριά, υπογράφουμε εμείς οι πρώτοι αρχηηγοί

Κωνσταντίνος Κολοκοτρώνης
και Αλέξης Ντάρας

Οι Υπαρχηγοί

Αναγνώστης Κολοκοτρώνης και οι αδελφοί του Αποστόλης και Γιώργος, Ιωάννης Θιακός, Ιωάννης Κόρδας, Ιωάννης Ρούσσης, Χρ. Ντουσιακίτης, Ιωάννης Ντάβος, Δήμος Μπαρακούρας, Πάνος Κρεμαστιώτης, Αναστάσιος Μιουτζάρας, Παναγιώτης Βεενετσαναίος, ή Παναγιώταρος, Γεώργιος Μαργέλης".





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Η παραλία της "Αρβανιτιάς" στο Ναύπλιο, κάτω από το Παλαμήδι.


Λαβόντες την επιστολήν ταύτην, οι Αλβανοί εκείνοι συσκεφθέντες, απήντησαν ότι παραδέχονται όσα τους γράφουσι οι κλέφται και αρματωλοί, αλλά με την συμφωνίαν όμως να κάμωσιν αμφότερα τα μέρη δύο συνθήκας εγγράφους παρ' όλων των αρχηγών Ελλήνων και Αλβανών, αλλά να μη παραδώσωσι τα όπλα, ειμή δίνοντες μόνον όσα χρήματα έχουσιν έκαστος επάνω των, και λαμβάνοντες δε, ομήρους Έλληνας, δίδοντες συνάμα και αυτοί από τους ιδικούς των μερικούς ως ομήρους, και τότε δε, είναι έτοιμοι να απέλθωσιν από τον Μωριά, τοιαύτη δε είναι η συμφωνία όλων των Αλβανών.


Οι κλέφται και αρματωλοί αμέσως τους έγραψαν ότι δεν γίνωνται δεκταί αι προτάσεις των, και ότι ας κάμωσιν όπως στοχάζονται. Τότε οι Αλβανοί απελπισθέντες, εξώρμησαν εκ Τριπολιτζάς και συνεκρούσθησαν με τους κλέφτας και αρματωλούς.


Σημειωτέον δε, ότι τας μεταξύ Αλβανών και Ελλήνων ανταλλαγείσας επιστολάς, ουδόλως έμαθεν ο Γαζή Χασάν Καπιτάν Πασάς, καθ' ο φυλαχθείσης μεγάλης μυστικότητος..."



Ο ΚΟΛΟΚΩΤΡΩΝΗΣ ΔΙΗΓΕΙΤΑΙ


Εις τους 79 ήλθεν ο Καπετάμπεης με τον Μαυρογένην, και ερχόμενος ερηξεν εις τους Μύλους και Ανάπλι. Εστειλεν εις όλην τήν Πελοπόννησον μπουγιουρτί, και επήγαν και επροσκύνησαν τον Καπετάμπεη εις τούς Μύλους. Εις τον πατέρα μου έστειλε χωριστά μπουγιουρτί, να ελθήτε να βγάλουμε τούς Αρβανίταις και να ευρή ο ραγιάς το δίκιο του. Ο πατέρας μου εκίνησε με χίλιους στρατιώταις, και έπιασε τα Τρίκορφα, εις τήν Τριπολιτσάν. Δεν επήγεν εις τον Καπετάμπεη, διότι εφοβείτο. Ο Καπετάμπεης εσηκώθηκεν από τούς Μύλους, επήρεν 6.000 ταγκαλάκια, και τούς κλέφταις 3.000 και επήγεν εις τα Δολιανά, Τριπολιτσά καί έρηξεν το ορδί.

Ο πατέρας μου, σαν ήτον στα Τρίκορφα, του έστειλεν ο Καπετάμπεης νά πάγη σέ δαύτονε, διά να τον προσκυνήσει. Ο πατέρας μου αποκρίθηκε δέν είναι καιρός νά έλθω νά προσκυνήσω. Οι Αρβανίται είναι εις την Τριπολιτσά, ημπορούν να πιάσουν τον άγριον τόπον καί νά σκορπίσουν τότε μέσα εις την Πελοπόννησον, νάχουν τον τόπον. Τότε του έστειλεν 20 μπινίσια για τούς Καπεταναίους κ' ένα καπότο διά τον εαυτόν του. Τον καιρόν πού εζύγωσε τό στράτευμα το Τούρκικο εις την Τριπολιτσάν, κ' επολιορκούσε τούς Αρβανίταις, εχώρισαν 4.000 Τούρκοι Αρβανίταις να τον εβγάλουν από τα ταμπούρια, και αυτός αντεστάθηκε και τούς εκυνηγούσε, και εμβήκαν πίσω. Ήλθαν τα στρατεύματα τα Τούρκικα του Καπετάμπεη έως τον Αγιον Σώστην. Πάλι βγαίνουν 6.000 διά να πάνε εις τον πατέρα μου, και αυτός πάλι τούς αντέκρουσε. Είδανε ότι δεν ημπορούν να βαστάξουν οι Αρβανίτες μέσα εις την Τριπολιτσά, διατί δεν ήτον τότε τειχογυρισμένη. Εσυνάχθηκαν όλοι και πάνε εις τον πατέρα μου, και αυτός τούς εστάθηκε με ορμήν, και τούς εγύρισε κατά τον κάμπον. Ενώθηκαν και άλλοι καπεταναίοι. Εμβήκαν εις τα χωράφια, εις τον κάμπον τούς εσκότωσεν η καβάλα ως οι θεριστάδες, έπεσεν η καβαλαρία μέσα και τούς εθέρισαν.

Από 12.000, επτακόσιοι επέρασαν εις το Δαδί. Όταν τούς επολέμησε ο πατέρας μου, του έλεγαν:
- Κολοκοτρώνη, δεν κάμεις νισάφι.!
- Τί νισάφι να σας κάμω, οπού ήλθετε κ' εχαλάσατε την πατρίδα μου, μας πήρατε σκλάβους και μας εκάματε τόσα κακά.
- Εφέτο, δικό μας, τού χρόνου δικό σου
Τά κεφάλια των Αλβανών έφτιασαν πύργο εις την Τριπολιτσά. Ησύχασεν η Πελοπόννησος.

Τούς 80 εκατέβη ο ίδιος ο Καπετάμπεης και χάλασε τόν πατέρα μου και τον Παναγιώταρον Βενετζιανάκη. Ηλθεν η αρμάδα εις τό Μαραθονήσι. Τά στρατεύματα στεριάς και θαλάσσης. Η Καστανίτζα αποικία, οπού ήτον ο Κολοκοτρώνης κι' ο Παναγιώταρος, έξι ώρας μακράν από το Μαραθονήσι. Ερχοντας η αρμάδα, ο Παναγιώταρος, ως Μανιάτης, επροσκάλεσε βοήθεια από τούς Μανιάταις, και οι Μανιάταις υποσχέθησαν ότι πάνε βοήθεια. Καί ο δραγουμάνος ο Μαυρογένης, ως Ελλην καί τεχνίτης, έκαμε τον Μιχάλη Τροπάκη Μπέη και διά να τον κάμη Μπέη αλικότησε την βοήθεια και επήρε το κάστρο.

Επήγε το ασκέρι 14.000, και τούς επολιόρκησε. Μία ώρα στράτα αλάργα έστησε το ορδί. Εστειλεν ο Σερασκέρης Αλήμπεης ένα γράμμα διά να προσκυνήσουν και να του δώσουν ενέχυρα άνα παιδί ο ένας και ένα ο άλλος, και να τραβήξει χέρι από δαύτους. Αυτοί απεκρίθηκαν:
-Δέν προσκυνούμεν, θέλομε πόλεμο καί όποιος μείνει νικημένος, ας προσκυνήση.
Αυτός ήλπιζε από την Μάνην βοήθεια. Τούς επολιόρκησαν τά τούρκικα στρατεύματα, έβγαλαν κανόνια και βόμβαις, τούς πολεμούσαν ημέρα και νύκτα. Ούτε οι βόμβες τούς έκαναν φόβον ούτε τα κανόνια, όμως επολέμησαν 12 ημέραις και 12 νύκτες με ανδρεία και γενναιότητα.

Όταν είδαν, ότι βοήθεια δεν έρχεται, αποφάσισαν να φύγουν από τούς πύργους. Οι πύργοι ήτον δύο, και ο ένας ητον του πατέρα του Παναγιώταρου, και ο άλλος ήτον του πατέρα μου και του Παναγιώταρου. Ο πατέρας του Παναγιώταρου ήτον 80 ετών, ως και η μητέρα του, και μην ημπορώντας να φύγουν εις τό γιουρούσι με τα άλλα γυναικόπαιδα, είπε του Παναγιώταρου και του πατέρα μου:
-Βάλτε φωτιά στους άλλους πύργους, εγώ μένω εδώ.
Εμεινε με ένα δούλο και με την γυναίκα του και μία δούλα με σκοπόν να πολεμήση, ελπίζοντας να έλθη βοήθεια από τα παιδιά του έπειτα. Ο πόλεμός του ήτον μέ τόν δούλον, η τέχνη του μεγάλη. Είχε φυτίλι να γυρίση μαζί με τούς Τούρκους. Αυτοί πού επολεμούσαν μέσα έπεσαν εις το ορδί του σερασκέρη με τα σπαθία εις το χέρι, μόνον τρείς εσκοτώθηκαν άνδρες, και μέρος γυναίκες, και έμειναν πολλά παιδιά σκλάβοι.

Τόν Παναγιώταρον ζωντανόν τον έπιασαν κι έπειτα τον εσκότωσαν οι Μπαρδουνιώταις. Ο πατέρας μου εσκοτώθηκε με δύο του αδέλφια, Αποστόλη και Γεώργη, ο ένας εις τον λόγγον, ο άλλος μοναχός του, διατί ελαβώθηκε. Εγλύτωσεν ένας μπάρμπας μου, Αναγνώστης, από τούς κλεισμένους τέσσαρους αδελφούς Κολοκοτρώνη. Εγώ, η μάνα μου, η αδελφή μου εγλύτωσαν με τα παληκάρια του πατέρα μου. Εις το γιουρούσι ελαβώθηκε με σπαθί ο Κωνσταντής Κολοκοτρώνης, και με προδοσία ενός Τούρκου φίλου εσκοτώθηκε, δεν εφάνη το κεφάλι του. Ητον μελαψότερος, μονοκόκκαλος, δυνατός, ογλήγορος, μέ ένα καθάριο άτι δεν τον έπιανες, 33 χρόνων, μέτριος, μαυρομμάτης, λιγνός, οι Αρβανίται τον είχαν τόσο τρομάξει, πού έκαναν όρκον:
-Να μη γλυτώσω από του Κολοκοτρώνη το σπαθί.
700 μπουλουκτζήδες εσκότωσε πριν.

Ο Παναγιώταρος ήτον γίγαντας, νέος, μαύρα μαλλιά, σόϊ άνθρωπος, άσπρος, 37 - 38 χρόνων. Εις την Ανδρούσαν εσκοτώθη ο γέρο Γιάννης Κολοκοτρώνης, επειτα τον εκδίκησε ο υιός του. Ο γέρο Γιάννης Κολοκοτρώνης, του έκοψαν χέρια και πόδια και τον εκρέμασαν. Ο γέρων πατέρας του Παναγιώταρου επολέμαε από τον πύργον και εμαρτύρησε το φυτίλι ο δούλος πού επροσκύνησε, και τον γέροντα τον έπιασαν ζωντανόν. Ο Καπετάμπεης ερώταε:
- Διατί δεν προσκυνάει;
- Τώρα προσκυνώ, προσκυνημένο κεφάλι δεν κόβεται.
- Τού έκοψαν χέρια και πόδια, τον κατράμισαν.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Τρίκορφα Αρκαδίας είναι τοπωνύμιο και τοποθεσία του Μαινάλου, ΒΔ της Τρίπολης, κοντά στο δρόμο προς Δαβιά. και Αλωνίσταινα και λίγο πριν τη Σιλίμνα.

ΓΕΝΙΚΗ ΣΦΑΓΗ

Ακολούθησαν νέες σφαγές των Αλβανών από τον Κωνσταντή στην Νεμέα και τον Γαζή Χασάν στον Τύρναβο. Διαβάζουμε σχετικώς στην «Ιστορία Ανθρωπίνων Πράξεων» (τόμος 10, σελ. 387): «Τρόμος εκυρίευσε παντού τους δυστήνους Αλβανούς. Εκρύπτοντο και ήλλαξαν την συνήθη των στολήν, αλλ΄ η γλώσσα των επρόδωκε πολλούς και μετά των αδίκων εσφάγησαν και όχι ολίγοι, τίμιοι Αλβανοί»!...

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΞΟΛΟΘΡΕΜΟΥ

Η Ελλάδα είναι γεμάτη με αναμνήσεις από τον ξολοθρεμό των Αλβανών, να μερικά τοπωνύμια που θυμίζουν το τέλος της Αλβανοκρατίας:

ΑΡΒΑΝΙΤΙΑ

Έτσι ονομάζεται η ποραλία στην νότια μασχάλη της Ακροναυπλίας (Ιτς Καλέ) μέχρι τον όρμο Καραθώνα, η ονομασία οφείλεται το πιο κάτω περιστατικό: Ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλουτο 1779 κάλεσε τους Αλβανούς στο Ναύπλιο και τους ανέβασε στο Παλαμήδι για να τους πληρώσει αυτά που ζητούσαν για μισθούς ανάλογα με το αξίωμα του κάθε ένα. Οι Αλβανοί περιχαρείς ανέβηκαν στην Καρά Ντάπια αυτή που οι Έλληνες λένε «Θεμιστοκλής» Τους οδηγούσε σε μικρές ομάδες από την ΒΔ πύλη κα από μια μικρή ξύλινη γέφυρα τους πήγαινε στην Ταβίλ Ντάπια αυτή που Έλληνες ονόμαζαν «Φωκίων», κάτω από την γέφυρα όμως υπήρχε ένα βαθύ χάσμα, η ξύλινη γέφυρα ήταν έτσι φτιαγμένη ώστε όσοι περνούσαν από εκεί να πέφτουν στο χάσμα στη δυτική πλευρά του Παλαμηδίου. Η θάλασσα βάφτηκε κόκκινη και η ακτή αυτή ονομάστηκε Αρβανιτιά.
Υπάρχει σχετική διήγηση από τον Μ Λαμπρυνίδη «Η Ναυπλία» Αθήνα 1898 σελ 305.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Οι Έλληνες έξω από την Τρίπολη.


ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΣΤΟ ΑΝΑΠΛΙ

Είναι αλβανικό τραγούδι που μιλά για την σφαγή των Αλβανών που έκανε ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου, ιδού μια μετάφραση του στίχου που δείχνει την αποστροφή του αλβανού φύλαρχου Μούρτο Άμζα προς τον Καπουδάν πασά που τους ξεκλίρησε:

«Τα μπουγιούρδια χω χίλια καμένα στη φωτιά
Και σένα σε γρ΄΄αφω στην κάτω τη μεριά».

ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ

Ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου έστειλε «ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΔΙΑ» στους αλβανούς να φύγουν από τον Μοριά, όμως ο αρχηγός τους Μούρτο Άμζα κράτησε περιφρονητική στάση.
Ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου όπως είπαμε κάλεσε τους Κλέφτες όπως λέει ένα δημοτικό :

«Να κάνουμε το ένα μας Τούρκοι και ραγιάδες
Τον τόπο να παστρέψουμε απ τους Αρβανιτάδες».


Μετά το τέλος της μάχης ο Τζαζαερλής για λόγους τρομοκρατίας αλλά και σε ανάμνηση της νίκης του έστησε τρόπαιο ……… 5.000 κεφάλια αλβανών κόπηκαν και γδάρθηκαν και μετά κτίστηκαν σε σχήμα πυραμίδας, αυτό ονομάστηκε ο Αρβανίτικος πύργος, Ο Πουκεβίλ γράφει ότι η πυραμίδα διατηρήθηκε μέχρι το 1806-1807, τότε οι τούρκοι το εξαφάνισαν για να μη προσβληθεί ο Βελής (γιός του Αλή Πασά ) που είχε διοριστεί Μόρα Βαλεσής και είχε κατέβει στην Πελοπόννησο.
Όλα και όλα οι τούρκοι πρόσεχαν μη θίξουν τους Αλβανούς αφού πρώτα τους ξεπάστρεψαν.

ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΟ ΜΑΚΕΛΕΙΟ

«Αρβανίτικο Μακελειό» μια χαράδρα με χείμαρρο στα Καλάβρυτα, ονομάστηκε έτσι διότι εκέι κατέφυγαν όσοι αλβανοί γλύτωσαν από την ήττα στην Τρίπολη, με στόχο να περάσουν από το Αίγιο στη Ρούμελη. Ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου του πήρε κατά πόδας μαζί με τους Κλέφτες και τους περικύκλωσε και φυσικά τους μακέλεψε, η στενωπός ονομάστηκε «Στενό της Σφαγής».



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : παραθέτω μια φωτογραφία από την μετακομιδή των οστών του Θ. Κολοκοτρώνη στην Τρίπολη και την επίσημη υποδοχή στο Σιδηροδρομικό σταθμό.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Ιστορία της ελληνικής Επαναστάσεως Σ Τρικούπη εκδοσεις Χ Γιοβάνη Αθήνα 1978
2. Μεγ. Ελλ. Εγκυκλ. τόμ. ΙΖ΄,
3. «Ιστορία της Μάνης όλης» Νικήτα Νηφάκη.
4. Επιτομή της Ιστορίας της Αναγεννηθείσης Ελλάδος Αθήνα 1832 σελ 439-440
5. Αλβανοί Αρβανίτες Έλληνες του Σαράντου Καργάκου εκδόσεις Ι ΣΙΔΕΡΗΣ Αθήνα 2005 Ε ΕΚΔΟΣΗ.

Τι είπαν οι ξένοι για την Ελλάδα του 1940-44

Ο Στρατάρχης Γιαν Σματς, Πρωθυπουργός της Ν. Αφρικής, χαρακτήρισε την 28η Οκτωβρίου 1940 ως "ημέρα που άλλαξε τον ρου της Ιστορίας". Και προσέθεσε: "Πραγματικώς εγεννήθη μία νέα Ελλάς, όπως την ωνειρεύθησαν οι ποιηταί."

Ο Winston Churchill απέστειλε το ακόλουθο τηλεγράφημα στην Ελληνική κυβέρνηση:


"Η Ιταλία εύρε τας απειλάς του εκφοβισμού ανωφελείς έναντι του ηρέμου θάρρους σας. Κατέφυγεν επομένως εις απρόκλητον επίθεσιν εναντίον της πατρίδος σας, αναζητούσα εις αστηρίκτους κατηγορίας δικαιολογίαν της αισχράς της επιθέσεως. Ο τρόπος με τον οποίον ο Ελληνικός λαός, υπό την αξίαν εμπιστοσύνης ηγεσίαν σας, αντιμετώπισε τους κινδύνους και τις προκλήσεις των τελευταίων μηνών, κατέκτησε τον θαυμασμόν του Βρετανικού λαού διά την Ελλάδα. Αι αρεταί αυταί θα ενισχύσουν τον Ελληνικόν λαόν και κατά την παρούσαν στιγμήν της δοκιμασίας. Θα σας παράσχωμεν την δυνατήν βοήθειαν μαχόμενοι εναντίον κοινού εχθρού και θα μοιρασθώμεν την κοινήν νίκην."

Αργότερα είπε :
(εφημ. "Manchester Guardian", 19 Απρ. 1941):
"Του λοιπού δεν θα λέγεται ότι οι Έλληνες πολεμούν ως ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν ως Έλληνες."


Ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών Antony Eden:

"Αν το αποτυχόν χάρις εις την νικηφόρον αντίστασιν της Ελλάδος μεσογειακόν σχέδιον του Hitler επετύγχανεν, η επίθεσις της Γερμανίας εναντίον της Ρωσίας θα είχεν όλως διάφορα αποτελέσματα. Οι ήρωες που έχουν βάψει με το αίμα τους την ιεράν γην της Βορείου Ηπείρου, οι μαχηταί της Πίνδου και οι άλλοι, θα είναι οδηγοί μαζί με τους Μαραθωνομάχους, θα φωτίζουν ανά τους αιώνας την οικουμένην."

Ο Βρετανός υπουργός F. Noel Baker (Οκτώβριος 1942):
"Αν η Ελλάς ενέδιδε εις το τελεσίγραφο του Mussolini, ουδείς θα εδικαιούτο να την μεμφθεί... Ο Άξων θα εκυριάρχει στην Μεσόγειο... Η Συρία, το Ιράκ, η Περσία, η Κύπρος, θα κατελαμβάνοντο από τον Άξονα. Η Τουρκία θα εκυκλώνετο. Οι πετρελαιοπηγές της Εγγύς Ανατολής θα ήσαν στη διάθεσή του. Η οπίσθια θύρα του Καυκάσου θα ανοιγόταν δι' αυτόν... Χάρις εις την ελληνικήν αντίστασιν, μας εδόθη ο καιρός να αποκρούσωμε και να συντρίψωμε την ιταλικήν στρατιά, η οποία εκινήθη από τη Λιβύη κατά της Αιγύπτου, να εκκαθαρίσωμε την Ερυθράν Θάλασσα από τα εχθρικά πλοία, να μεταφέρωμε την αμερικανική βοήθεια προς την Εγγύς Ανατολή και να εξουδετερώσουμε έτσι την εχθρική απειλή εναντίον της... Αν το Στάλιγκραντ και ο Καύκασος κρατούν σήμερα, τούτο δεν είναι άσχετον προς την ελληνικήν αντίσταση, της οποίας επωφελούμεθα, μετά την πάροδον δύο ολόκληρων ετών. Ο κόσμος πραγματικά δεν δικαιούται να λησμονήσει τα ελληνικά κατορθώματα κατά την ιστορική εκείνη στιγμή."





Η ΕΣΣΔ, διά του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Μόσχας, αναγνώρισε την καθοριστική συμβολή της Ελλάδος στην καθυστέρηση και τελική αποτυχία της Γερμανικής επιθέσεως εναντίον της ΕΣΣΔ (επιχείρηση "Barbarossa"):

"Επολεμήσατε άοπλοι εναντίον πανόπλων και ενικήσατε. Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήτο δυνατόν να γίνει άλλως, διότι είσθε Έλληνες. Εκερδίσαμεν χρόνον διά να αμυνθώμεν. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευγνωμονούμε."

Αλλά και όλοι οι ανώτεροι Γερμανοί αξιωματούχοι που κατέθεσαν στη δίκη της Νυρεμβέργης, είτε ως κατηγορούμενοι είτε ως μάρτυρες (Keitel, Jodl, von Rundstedt, von List κ.ά.), ομολόγησαν ως βασική αιτία της αποτυχίας της επιχείρησης "Barbarossa" τη Βαλκανική εκστρατεία.

Ο στρατάρχης Keitel συγκεκριμένα κατέθεσε:
"Η απροσδόκητη και ισχυρή αντίσταση των Ελλήνων εβράδυνε την επίθεση κατά της Ρωσίας για περισσότερο από δύο μήνες. Αν δεν υπήρχε η καθυστέρηση αυτή, η εξέλιξη του πολέμου θα ήτο διαφορετική, τόσο εις το Ανατολικό μέτωπο όσο και εις τον πόλεμο γενικά, και άλλοι σήμερα θα ήσαν εις την θέσιν του κατηγορουμένου."

Ο Franklin Roosevelt γράφει στον Έλληνα πρέσβη στην Washington (28 Οκτωβρίου 1942):

"Σημαντικώτερον ακόμη από την αρχικήν υπερήφανον απόκρουσιν της εχθρικής προκλήσεως είναι το γεγονός, ότι η Ελλάς εξηκολούθησε να μάχεται με κάθε μέσον το οποίον ημπορούσε να διαθέση. Όταν η ηπειρωτική Ελλάς κατελήφθη από την εχθρικήν υπεροπλίαν, η αντίστασις εξηκολούθησεν από τας νήσους. Και όταν αι νήσοι έπεσαν, η αντίστασις εξηκολούθησεν από την Αφρικήν, από τας θάλασσας, από οιονδήποτε μέρος εις το οποίον θα ημπορούσαν να κτυπηθούν οι επιδρομείς. Εις εκείνους που προτιμούν να επιτύχουν ένα συμβιβασμόν, να ακολουθήσουν πολιτικήν συνεννοήσεως ή κατευνασμού, να υπολογίσουν τας ζημίας και τα έξοδα της αντιστάσεως, ημπορώ να τονίσω ότι η Ελλάς εδημιούργησε το παράδειγμα, το οποίον ο καθείς από ημάς οφείλει να ακολουθήση μέχρις ότου οι άρπαγες της ελευθερίας αχθούν τελικώς εις την δικαίαν εξόντωσίν των."

Ο Adolf Hitler ήταν αντίθετος με την ιταλική επίθεση, καθώς δεν ήθελε να ανοίξει Βαλκανικό μέτωπο, τη στιγμή που προετοίμαζε την εκστρατεία κατά της ΕΣΣΔ. Αλλά και διότι η επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος, απρόκλητη και βάρβαρη επίθεση του Άξονα κατά ενός μικρού κράτους, και η ηρωική αντίσταση της τελευταίας, απετέλεσαν ισχυρά όπλα στα χέρια του Roosevelt, προκειμένου να κερδίσει την επανεκλογή του και να προωθήσει την κατά του Άξονα πολιτική του.




Ο Ναύαρχος φον Κανάρης αναφέρει στα απομνημονεύματά του, ότι σε σύσκεψη στο Μπερχτεσγκάντεν την 1η Φεβρουαρίου 1941, προκειμένου να συζητηθούν οι εξελίξεις μετά το θάνατο του Μεταξά, και ενώ είχε ήδη αποφασιστεί η Γερμανική επίθεση, ακούστηκε ο Hitler να μονολογεί:

"Εάν επιτεθώ, θα μου πουν ότι κτυπώ πισώπλατα έναν ηρωικό λαό• εάν δεν επιτεθώ, προδίδω ένα φίλο και σύμμαχο (Mussolini)."

Η Ελληνική αντίσταση στα Οχυρά της Γραμμής Μεταξά τον έκανε να αναγνωρίσει σε λόγο του στο Ράιχσταγκ (4 Μαΐου 1941):

Adolf Hitler
"Ενώπιον της Ιστορίας είμαι υποχρεωμένος να αναγνωρίσω ότι, από τους μέχρι τώρα αντιπάλους μας, ο Έλληνας στρατιώτης πολέμησε με εξαιρετική γενναιότητα και δεν παραδόθηκε παρά όταν κάθε αντίστασή του ήταν αδύνατη. Ως εκ τούτου, απεφάσισα να μην κρατηθεί κανένας Έλληνας στρατιώτης αιχμάλωτος και οι αξιωματικοί να διατηρήσουν τα προσωπικά όπλα τους."

Όταν δε όλα θα έχουν κριθεί, θα ομολογήσει στην "Πολιτική Διαθήκη", την οποία υπαγόρευσε στον Borman, το Φεβρουάριο του 1945 στο Βερολίνο:

"Η κακή τροπή του πολέμου για τον Άξονα άρχισε από την περιττή και ανόητη επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος, η οποία έδωσε την ευκαιρία στην Αγγλία να θέσει και πάλι τον πόδα της επί της Ευρώπης, στον Churchill να θριαμβολογήσει ότι η Αγγλία έχει και πάλι συμμάχους στον αγώνα της κατά του Άξονα, και στους εχθρούς του Ράιχ να αναθαρρήσουν."
"...Άνευ των δημιουργηθεισών υπό των Ιταλών δυσκολιών εκ της εκστρατείας των κατά της Ελλάδος, θα είχον επιτεθή εναντίον των Ρώσων εβδομάδας τινάς ενωρίτερον."






H Λένι Ρίφενσταλ στην αυτοβιογραφία της αναφέρει ότι ο Hitler της είπε σε συνάντησή τους στις 30 Μαρτίου 1944:
"Αν οι Ιταλοί δεν είχαν επιτεθή εις την Ελλάδα και δεν εχρειάζοντο την βοήθειάν μας, ο πόλεμος θα είχε πάρει διαφορετικήν τροπήν. Θα είχαμε προλάβει να κατακτήσωμεν το Λένινγκραντ και την Μόσχαν, πριν πιάσει το Ρωσικόν ψύχος."

Γράφει ο Joseph Goebbels στο ημερολόγιό του, στις 8 Απρ. 1941, δύο ημέρες μετά την γερμανική επίθεση, εντυπωσιασμένος και αυτός από την μαχητικότητα των Ελλήνων: "Προχωρούμε αργά στην Ελλάδα... Οι Έλληνες είναι γενναίοι μαχηταί... Τα καταληφθέντα χαρακώματα είναι γεμάτα πτώματα... Και αυτός ο Φύρερ θαυμάζει ιδιαιτέρως το θάρρος των Ελλήνων. Ίσως υπάρχει ακόμη ένα ίχνος της παλαιάς ελληνικής καταγωγής σ' αυτούς."

Θα γράψει το περιοδικό TIME (January 6, 1941, "1940 Man of the Year: Winston Churchill"):
"Benito Mussolini, thinking conquest was easy, proved the year's greatest flop.
[...] Among other Europeans who had made their mark in 1940, one was short, squat General John Metaxas, Premier of the Greeks, who had made a monkey of Benito Mussolini."

Αλλά και οι Ιαπωνικές εφημερίδες (Δεκέμβριος 1940):

"Η χώρα μας, εις την οποίαν ιδιαιτέρως τιμάται η ανδρεία, παρακολουθεί με θαυμασμόν τον αγώνα των Ελλήνων εις την Αλβανίαν, ο οποίος μας συγκινεί τόσον ώστε, παραμερίζοντες προς στιγμήν παν άλλο αίσθημα, αναφωνούμεν "Ζήτω η Ελλάς"."

Για τη μάχη της Κρήτης ο Winston Churchill γράφει στα απομνημονεύματά του:

"Στην Κρήτη ο Goering κέρδισε μια Πύρρειο νίκη, διότι με τις δυνάμεις που σπατάλησε εκεί θα μπορούσε εύκολα να κατακτήσει την Κύπρο, τη Συρία, το Ιράκ και ίσως ακόμη και την Περσία... Διέπραξε την ανοησία να αφήσει να του ξεφύγουν αυτές οι μεγάλες ευκαιρίες, με το να θυσιάσει τις αναντικατάστατες αυτές δυνάμεις σε έναν θανάσιμο αγώνα που διεξαγόταν συχνά σώμα με σώμα..."

Η καθυστέρηση των Γερμανών στην Κρήτη επέτρεψε στον Άγγλο στρατάρχη Weyvell να οργανώσει την άμυνα της Αιγύπτου. Ο ίδιος ανέφερε στην κυβέρνησή του:





"Οι απώλεις των Γερμανών στην Κρήτη έσωσαν τη γενική κατάσταση στη Μεσόγειο, διότι καταστράφηκε μέγα μέρος από τα αεραγήματα του εχθρού και τεράστιος αριθμός αεροπλάνων." Ο ίδιος λέγει: "Προθύμως αναγνωρίζομεν ότι οι Έλληνες σύμμαχοί μας είναι οι πρώτοι που τας υπερόχους νίκας των εις την Βόρειον Ήπειρον άνοιξαν τον δρόμον και κατάφερον πλήγματα κατά της φασιστικής Ιταλίας. Αι επιτυχίαι δεν είχαν μόνον τοπικήν σημασίαν, αλλά επηρέασαν την όλην εξέλιξιν του πολέμου. Η άμυνα της Κρήτης έσωσε την Κύπρον, την Συρίαν, το Ιράκ και ίσως το Τομπρούκ."

Ο ίδιος ο Hitler παραδέχθηκε:

" Η Κρήτη απέδειξε ότι οι μεγάλες μέρες των αλεξιπτωτιστών τελείωσαν."

Ο «καπετάν Μαύρος»

Του Πέτρου Παπαπολυβίου


Η προχθεσινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940, μας δίνει την ευκαιρία να μιλήσουμε για μια ξεχωριστή περίπτωση Κυπρίου αντάρτη στην κατεχόμενη Ελλάδα, παντελώς άγνωστη στο κυπριακό κοινό.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Άντρες και γυναίκες του ΕΑΜ/ΕΛΛΑΣ Λακωνίας το έτος 1946





Ανάμεσα στους στρατιώτες του «Κυπριακού Συντάγματος» του βρετανικού στρατού, που πολέμησαν στην Ελλάδα, ήταν και Τουρκοκύπριοι.

Πολλοί συνελήφθηκαν αιχμάλωτοι από τους Γερμανούς, τον Απρίλιο του 1941, κυρίως στη Νότια Πελοπόννησο. Οι πιο τολμηροί δραπέτευσαν ή παρέμειναν ασύλληπτοι βρίσκοντας άσυλο και φιλοξενία από ελληνικές οικογένειες, που αψήφισαν τις αυστηρές γερμανικές διαταγές και περιέθαλψαν τους αιχμαλώτους.

Οι περισσότεροι Τουρκοκύπριοι φυγάδες ήταν σε πλεονεκτική θέση, επειδή μιλούσαν ελληνικά. Σχεδόν όλοι υιοθέτησαν στην παρανομία ελληνικά ονόματα, και αρκετοί κατάφεραν να εξασφαλίσουν ελληνικές ταυτότητες μέσω των κοινοτικών ή αστυνομικών αρχών ή των δικτύων περίθαλψης των συμμάχων στρατιωτών.

Ο στρατιώτης Αχμέτ Αλή Μεχμέτ, από τη Χρυσοχού Πάφου, εμφανίστηκε με το όνομα Μιχάλης Παπακώστας και έδρασε στην περιοχή της Μεσσηνιακής Μάνης. Την Άνοιξη του 1941 κατέληξε στη Σαϊδόνα, ένα χωριό στην περιοχή της Καρδαμύλης, ανατολικά της Καλαμάτας, επικεφαλής επτά οπλισμένων Κυπρίων στρατιωτών. Επειδή ήταν μελαψός, οι κάτοικοι τον φώναζαν «Μαύρο».



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Οι ηγέτες των αντικομμουνιστικών ομάδων στην Λακωνία, οι ΕΑΟΚ (Εθνικές Αντικομμουνιστικές Ομάδες Κυνηγών) μετά το θάνατο του Κατσαρέα.
Αρχηγός Κυριάκος Κυριακόγκωνας.(καθήμενος)
Από αριστερά προς τα δεξιά:
Μπογέας,Παυλάκος,ΓουδήςΓερακάρης


Επέδειξε ηγετικές ικανότητες και κατέκτησε την αποδοχή των κατοίκων, που αρνήθηκαν να τον παραδώσουν στους συνεργάτες των Ιταλών, ενώ το όνομά του έγινε θρύλος, για κατορθώματά του, πραγματικά ή όχι. (Σύμφωνα με μια μαρτυρία, σκότωσε και έναν Κύπριο στρατιώτη, που είχε υποπτευθεί ως πράκτορα των Ιταλών.) Αφού πρώτα αφόπλισαν ομάδα ντόπιων συνεργατών των κατακτητών (στην Πελοπόννησο τους αποκαλούσαν «ιταλορουφιάνους»), που ζητούσαν να κατασχέσουν τα ζώα τους, οι κάτοικοι της Σαϊδόνας και οι Κύπριοι φυγάδες υπό τον «Μαύρο», απέκρουσαν με επιτυχία ένα ιταλικό τμήμα που επιτέθηκε στην κοινότητα, στις 27 Μαρτίου 1942.

Ήταν μια από τις πρώτες νικηφόρες μάχες στην υπόδουλη Ελλάδα εναντίον των Ιταλών, που επανήλθαν ενισχυμένοι δυο μέρες αργότερα και έκαψαν αρκετά σπίτια και περιουσίες στο επαναστατημένο χωριό.

Ο «Μαύρος» με την ομάδα του αποσύρθηκε σε ψηλότερα λημέρια, ενώ οι Μανιάτες συμπολεμιστές του πίστεψαν στις ιταλικές υποσχέσεις για αμνήστευση και παραδόθηκαν. Καταδικάστηκαν σε βαριές ποινές και ο αρχηγός τους Ηλ. Νοέας εκτελέστηκε.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ΛΟΧΑΓΟΣ ΠΑΝΟΣ ΚΑΤΣΑΡΕΑΣ ιδιαίτερα αγαπητός στους Λάκωνες, Δεν δίστασε να έρθει σε μετωπική κόντρα με τον ΕΛΑΣ. Ο Κατσαρέας θεωρούσε πως ο κατακτητής έπρεπε να χτυπηθεί όταν οι συνθήκες το επέτρεπαν και όχι εκείνη τη στιγμή.

Ήταν η πρώτη ένοπλη αντιστασιακή ενέργεια στην περιοχή. Αν και οι πρωταγωνιστές της εξέγερσης είχαν ήδη ενταχθεί στο ΕΑΜ, ουσιαστικά το επεισόδιο εντάσσεται στην περίοδο της αυθόρμητης προεαμικής Αντίστασης. Πέρα από το βαρύτατο τίμημα που πλήρωσε η Σαϊδόνα, ο κλοιός γύρω από τον «Μαύρο» στένεψε.


Τελικά συνελήφθηκε, ύστερα από προδοσία, μαζί με την Ελληνίδα συντρόφισσά του, το καλοκαίρι του 1942. Καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε, στα τέλη Ιουλίου 1942 στην Τρίπολη, «ωραίος σαν Έλληνας».


* Ο Πέτρος Παπαπολυβίου είναι επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.


Το κείμενο το παραθέτω χωρίς αλλαγές, αμφισβητώ πολλά στοιχεία, διότι σε όλες τις μελέτες και βιβλία για την αντίσταση στην Λακωνία δεν βρήκα κάτι που να το επιβεβαιώνει. Ελπίζω οι φίλοι από την Λακωνία να βάλουν στοιχεία που σίγουρα θα έχουν για την ύπαρξη ή μη αυτού του τ/κ καπετάνιου.

ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Εωσφόρος και Έσπερος, 1881
(πίνακας της Evelyn de Morgan, 1855-1919)


ΕΩΣΦΟΡΟΣ : Προέρχεται από το «έως»= αυγή και το «φέρω», δηλαδή ο αυγερινός, παραπέμπει στην προπτωτική κατάσταση και σήμερα προσδιορίζει τον διάβολο.




ΔΙΑΒΟΛΟΣ : Δηλαδή αυτός που διαβάλει.

ΣΑΤΑΝΑΣ : Σημαίνει «αντικείμενος», ο αντίθετος.

ΔΑΙΜΟΝΑΣ : Προέρχεται από το ρήμα «δαίω»= καίω δηλαδή ο «εξολοθρευτής’

ΒΕΕΛΖΕΒΟΥΛ : Από το εβραϊκό «Βαάλ – ζεβούλ» που σημαίνει «Κύριος των κακοποιών πνευμάτων».

ΒΕΛΙΑΛ : Από το εβραϊκό «Βελί – γιαάλ» που σημαίνει «ανωφελής », «άχρηστος , «αποστάτης», «ασεβής», « παράνομος».

ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ και ΠΕΙΡΑΖΩΝ : Από το έργο που επιτελεί.




ΠΟΝΗΡΟΣ και ΠΝΕΥΜΑ ΠΟΝΗΡΙΑΣ

«ΔΡΑΚΩΝ Ο ΜΕΓΑΣ , ΟΦΙΣ Ο ΑΡΧΑΙΟΣ» : Από την αποκάλυψη (12:9).

«ΑΝΤΙΔΙΚΟΣ» και «ΛΕΟΝΤΑ ΩΡΥΟΜΕΝΟΣ» : Έτσι τον αναφέρει ο Απόστολος Πέτρος (Α Πετρ 5:8).

«ΨΕΥΣΤΗ» και «ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ» αλλά και «ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΟ» : Όπως τον ονομάζει ο Χριστός (Ιω 8:44).

«ΑΡΧΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» : Κατά τον Χριστό (Ιω 14:30,16:11).

«ΑΡΧΟΝΤΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΕΡΟΣ» και «ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΟΡΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ ΤΟΥΤΟΥ » : Τον ονομάζει ο Παύλος (Εφ 2-2).

Η έννοια του άρχοντα του κόσμου δεν σημαίνει ότι κυριαρχεί, και η λέξη κόσμος δηλώνει το σαρκικό φρόνημα.

Στον Διάβολο δίδονται και άλλα ονόματα όπως ερπετών, πτηνών ζώων κλπ

«ΟΝΟΚΕΝΤΡΟΣ», ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΟΙ», «ΑΚΑΝΘΟΧΟΙΡΟΙ», «ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΕΣ», «ΑΣΠΊΔΕΣ», «ΒΑΣΙΛΙΣΚΟΙ», ‘ΣΚΟΡΠΙΟΙ» και πλήθος άλλων.

ΜΕΦΙΣΤΟΦΕΛΗΣ : Είναι ο σατανάς που συνοδεύει τον δρ Φάουστ στην τραγωδία του Γκαίτε.


ΣΕΙΤΑΝ ή ΙΜΠΛΙΣ : Στο Ισλάμ θεωρείται ένα ασήμαντο και ανόητο πρόσωπο.







ΠΗΓΕΣ:

1. ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥΣ εκδόσεις ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ, έκδοση δεύτερη ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2005.
2. ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ χ ΠΑΤΣΗ Α-Ω

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ (1902 – 1986)

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ (1936-1941)




Ο Ι Μεταξάς έβαλε επικεφαλή του υπουργείου Εργασίας, τον «εργάτη -υπουργό» Αριστείδη Δημητράτο, πρώην ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ (αδελφός του δικηγόρου Νίκου Δημητράτου που μπορεί και πρέπει να θεωρηθεί ο πρώτος οργανωτικός γραμματέας του ΣΕΚΕ).



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Η κηδεία του Τάσου Τούση από τα γεγονότα του 1936 στην Θεσσαλονίκη.




Γεγονός είναι ότι πολυάριθμοι συνδικαλιστές παρέμειναν στα αξιώματα τους κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, χωρίς να αγνοήσουμε και τις κατά καιρούς παρεμβάσεις της στη διοίκηση του συνδικαλιστικού κινήματος.

Με την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα λήγει το δικτατορικό καθεστώς. Η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος δεν εγκαταλείπει τις καρέκλες της, αλλά παραμένει σ' αυτές. Την εποχή εκείνη επικεφαλής της Εργατικής Συνομοσπονδίας βρίσκεται ο Ιωάννης Καλομοίρης, ο άνθρωπος που τρεις μόλις μήνες νωρίτερα ήταν απαρηγόρητος για τον θάνατο του Ιωάννη Μεταξά. Τώρα προσαρμόζεται με θεαματική ευλυγισία στη νέα πραγματικότητα και με ένα τηλεγράφημα του προς τη νέα κυβέρνηση, που μάλιστα αποστέλλεται πριν καν ορκισθεί, δηλώνει υποταγή:

"Γ. Τσολάκογλου, Πρ. Κυβερνήσεως, Π. Δεμέστιχαν Εσωτερικών, Ε. Μουτούσην Συγκοινωνίας, Γ. Μπάκον Εθνικής Αμύνης, Χ. Κατσιμήτρον Εργασίας, Ν. Μάρκου Ασφαλείας, Ι. Παπαδόπουλον Εμπορικής Ναυτιλίας, Π. Χατζημιχάλην Εθνικής Οικονομίας, Α. Λιβιεράτον Δικαιοσύνης, Κ. Λογοθετόπουλον Προνοίας, Ν. Αούβαρην Παιδείας.
Η Εθνική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος, εκπροσωπούσα το σύνολον των εργατών και υπαλλήλων της χώρας, συναισθανόμενη βαθειά την εθνικήν συμφοράν, δηλώνει προς υμάς, ότι τίθεται ανεπιφυλάκτως εις το πλευρόν της Εθνικής Κυβερνήσεως με όλας τας δυνάμεις της να βοηθήση την εθνικήν ενότητα και περισυλλογήν προς αποκατάστασιν της ησυχίας και τάξεως και ανακούφισιν των ασθενέστερων μελών, ως είνε η εργατοϋπαλληλική τάξις.
Μεθ' υπολήφεως.
Εντολή Διοικήσεως.
Ο γεν. γραμματεύς
Ι. Καλομοίρης".



Η επικρατούσα άποψη για τον Δημητράτο από την μη αριστερά :

Το βραδύ της 4ης Αυγούστου η αστυνομία για πολλοστή φορά πήγε στο σπίτι του Δημητράτου
Ο Δημητράτος συνηθισμένος από τις άλλες φορές ετοίμασε βιαστικά την βαλίτσα για την εξορία.
Ο Αστυνόμος ήταν βιαστικός
- Γρήγορα του λέει
- Καλά ντε περίμενε λιγάκι να ετοιμαστώ λέει ο Δημητράτος
Τόσο πολύ βιάζεται ο Μεταξάς να με στείλει εξορία;

Τον συνέλαβαν άρον άρον και γραμμή στο σπίτι του Μεταξά
Τον υποδέχτηκε χαμογελαστός ο Εθνικός κυβερνήτης
- Είσαι ο κομμουνιστής Δημητράτος έτσι δεν είναι;
- Ναι απαντά ο Δημητράτος
- Και πιστεύεις στα δίκαια των εργατών αν δεν κάνω λάθος
- Βεβαίως λέει ο Δημητράτος
- Ιδού λοιπόν ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΔΙΟΡΙΖΕΣΑΙ υπουργός εργασίας!!!
Τα οικονομικά είναι συγκεκριμένα με αυτά θα κινηθείς και θα κάνεις φιλεργατικούς νομούς. Μην ανησυχείς εγώ θα σε καλύπτω αρκεί να αγαπάς τους εργάτες.






ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Αφίσα της δικτατορίας Μεταξά.

Ποιο ήταν το έργο αυτού του «εργάτη - υπουργού» φαίνεται από τα ποιο κάτω:

- Ενισχύθηκε ο κρατικός έλεγχος στην αγορά εργασίας, και για να μειωθεί η ανεργία δεν ενθαρρύνθηκε η κινητικότητα των εργατών αλλά το αντίθετο. Ο ίδιος ο Μεταξάς τόνισε: «Η έμφασις της ανεργίας υπό οξείαν μορφήν εν Ελλάδι κατά τα τελευταία έτη, οφείλεται εις αίτια κοινωνικά και δημογραφικά , αλλά και εις πολιτικά και οικονομικά».
- Πολλά επαγγέλματα κηρύχθηκαν «κλειστά» και «κατοχυρωμένα».
- Με τις απαιτούμενες άδειες απασχόλησης διευκολυνόταν άλλωστε και ο πολιτικός έλεγχος της πρόσβασης στην απασχόληση.
- Απαγορευόταν στις επιχειρήσεις να απολύουν προσωπικό χωρίς κυβερνητική άδεια.
- Εφαρμοζόταν η εκ περιτροπής εργασία ώστε να μη σηκώνουν μερικοί μόνο τις συνέπειες της δυσπραγίας.
- Καθιερώθηκε όμως ένα ελάχιστο μεροκάματο, ανεξαρτήτως ημερών απασχόλησης.
- Συστηματοποιήθηκαν οι κλαδικές συμβάσεις εργασίας, συμπληρώθηκε η εφαρμογή του οκταώρου, και εφαρμόστηκε τυπικότερα η εργατική νομοθεσία.
- Kατοχυρώθηκαν η καθιέρωση της Κυριακής αργίας και η ετήσια άδεια.
- Η ίδρυση του ΙΚΑ ξεκίνησε από το 1934 Ν. 6298/1934, πρώτος διοικητής υπήρξε ο Κανελλόπουλος Παναγιώτης 1934 – 1935. Η λειτουργία του ΙΚΑ όμως άρχισε την 1.1.1937
- Καθιέρωση του 8ωρου. Ο Λιναρδάτος στη σελίδα 112 του βιβλίου "4η Αυγούστου" αναφέρει: στον τομέα της εργατικής πολιτικής ο Μεταξάς παρουσίασε σαν "κοινωνική μεταρρύθμισιν" το 8ωρο.....





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Εργατικές παρελάσεις κατά την Μεταξική περίοδο.


Η επικρατούσα άποψη για τον Δημητράτο από την αριστερά :

Η αριστερά μη μπορώντας να συγχωρήσει την «προδοσία» του Α Δημτράτου, έχει δημοσιεύσει κατ επανάληψη τις πιο κάτω απόψεις.

Αριστείδης Δημητράτος μετά την μπολσεβικοποίηση του ΣΕΚΕ (Γ' Συνέδριο) και την αποσύνδεσή του από τη ΓΣΕΕ, θα αρχίσει να στρέφεται όλο και πιο δεξιά. Αρχικά σοσιαλιστικών αντιλήψεων, αργότερα γνωστός δεξιός εργατοπατέρας, από το 1928. Καθοδηγητής των απεργοσπαστικών κινήσεων στις μεγάλες απεργίες του 1931 στην Θεσσαλονίκη, θα φάει ένα γερό ξύλο από τον Στέργιο Αναστασιάδη σε μια προσπάθεια τέτοιας κίνησης το 1932.

Ήδη από το 1926 δεν είχε καμία σχέση με το ΣΕΚΕ-ΚΚΕ, δεν υπέστη καμία μα καμία δίωξη με το βενιζελικό ιδιώνυμο. O Αριστείδης Δημητράτος, δέχθηκε πρόθυμα να γίνει υφυπουργός Εργασίας, διατηρώντας παράλληλα και τη θέση του ως επικεφαλής της Εργατικής Συνομοσπονδίας. Παρόμοια σχέση με το ΣΕΚΕ είχαν και άλλοι περίφημοι δεξιοί εργατοπατέρες και ρεφορμιστές, όπως π.χ ο υφυπουργός Εργασίας των κατοχικών κυβερνήσεων ο "εργάτης" Νίκος Καλύβας (θα εκτελεστεί από πατριώτες της ΟΠΛΑ στις αρχές του 1944), ο Καβαλλιεράτος, ο περίφημος Ευαγγέλου κλπ.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : "ΕΝΑ ΕΘΝΟΣ , ΕΝΑΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ, ΕΝΑΣ ΑΡΧΗΓΟΣ, ΜΙΑ ΝΕΟΛΑΙΑ"


Από τους εργαζόμενους στην Ελλάδα (τουλάχιστον από τους παλαιούς) υπάρχει η άποψη ότι ο καλύτερος υπουργός εργασίας της Ελλάδος μέχρι σήμερα παραμένει ο Α Δημητράτος.

ΤΟΝΟΙ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΑ

ΟΞΕΙΑ : Ο τόνος της φωνής κατεβαίνει βαίνει γίνεται βαρύς, έχει διεύθυνση από δεξιά προς τα αριστερά και από πάνω προς τα κάτω (/).

ΒΑΡΕΙΑ : Ο τόνος της φωνής ανεβαίνει γίνεται οξύς, έχει διεύθυνση από αριστερά προς τα δεξιά και από πάνω προς τα κάτω (\).

ΠΕΡΙΣΩΜΕΝΗ ή ΟΞΥΒΑΡΕΙΑ : Είναι δύο τόνοι μαζί γι αυτό μόνο τα μακρά φωνήεντα μπορούν να την «σηκώσουν» , έχει την μορφή δύο τόνων (^) ή συνηθέστερα αυτή την μορφή (~).


ΔΑΣΕΙΑ ( ‘) και ΨΙΛΗ (’) : Μπαίνουν μπροστά και δείχνουν τον δρόμο στο φωνήεν που σέρνει την λέξη.

Υπάρχει φωνήεν που παίρνουν ΠΑΝΤΑ δασεία και αυτό είναι το υ αλλά δασεία παίρνει και το ρ, το ρ δεν είναι βέβαια φωνήεν αλλά δεν είναι και σύμφωνο είναι ΗΜΙΦΩΝΟ.

Υπάρχουν και φωνήεντα που παίρνουν πάντα ψιλή και αυτά είναι το ε και το ο (τα οποία δεν παίρνουν ποτέ περισπωμένη.

Τα φωνήεντα α, ι, ω, και η παίρνουν και ψιλή και δασεία.

ΛΑΤΙΝΙΣΜΟΙ

Ab abusu ad usum non valet consequentia (αb αbούσου αd ούζουμ νον βάλετ κονσεκβέντια) -

Σε επαίσχυντη πράξη κανέναν δεν υποχρεώνουν.


Αb imo pectore - εκ βάθους καρδίας.


Aetas parentum peior avis tulit nos nequiores (έτας παρέντουμ πέγιορ άβις τούλιτ νος νεκβιόρες) - Η γενιά των πατεράδων χειρότερη απ' την γενιά των παππούδων γέννησε εμάς περισσότερο χειρότερους. (Οράτιος)





Anguis in herba (άνγκουις ιν χέρμπα) - Φίδι κάτω απ' το χόρτο (τα ωραία πράγματα κρύβουν κίνδυνους).

Aquila non captat muscas (άκβιλα νον κάπτατ μούσκας) - Ο αετός μύγες δεν πιάνει . (Λατινική ρήση)

Argumentum ad crumenam (αργκουμέντουμ αd κρουμέναμ) - Επιχείρημα με το βαλάντιο (η δύναμη του χρήματος).

Artes molliunt mores (άρτες μόλιουντ μόρες) - Οι τέχνες μετριάζουν τα πάθη. (Οβίδιος)

Audiatur et altera pars (αουdιάτουρ ετ άλτερα πάρς) - Ας ακουστεί και η άλλη πλευρά. (Ελληνική ρήση)

Aut prodesse volunt aut delectare poetae (άουτ προdέσε βόλουντ άουτ dελεκτάρε ποέτε) - Οι ποιητές επιθυμούν να είναι είτε ωφέλιμοι είτε ευχάριστοι. (Οράτιος)

Αlea jacta est - ο κυύος ερρίφθη.

Alter ego (άλτερ έγκο) – Άλλος εαυτός

Aetas parentum peior avis tulit nos nequiores (έτας παρέντουμ πέγιορ άβις τούλιτ νος νεκβιόρες) - Η γενιά των πατεράδων χειρότερη απ' την γενιά των παππούδων γέννησε εμάς περισσότερο χειρότερους. (Οράτιος)

Ab irato (αb ίρατο) – Εν βρασμό ψυχής.

Ad augusta per angusta (αd αυγούστα περ ανγκούστα) – Στο θρίαμβο μέσα από στενωχώριες.

Ad captandum vulgus (αb καπτάντουμ βούλγκους) – Λόγια για να πάρω με το μέρος το λαό.

Annuit coeptis (άνουιτ κοέπτις) – Ο Θεός ευνοεί τις επιχειρήσεις μας.

Arcanum arcanorum (αρκάνουμ αρκανόρουμ) – Το μυστικό των μυστικών.

Ars amatoria (αρς αματόρια) – Ερωτική τέχνη.

Ars est celare artem (αρς εστ κελάρε άρτεμ) – Είναι τέχνη να αποκρύπτεις την τέχνη.


Bene qui latuit, bene vixit (bένε κβι λάτοθιτ bένε βίξιτ) - Καλά έζησε εκείνος που έζησε απαρατήρητος. (Οβίδιος)

Boni pastoris est tondere pecus, non deglubere (bόνι παστόρις εστ τoνdέρε πέκους, νον dεγκλούbερε) - Ο καλός τσοπάνος προτιμά να κουρεύει τα πρόβατα και όχι να τα γδέρνει.

Beneficium accipere liberstatem est vendere (bενεφίτσιουμ ακκίπερε λιbερστάτεμ εστ βένdερε) – Όταν δέχεται κανείς μια χάρη (δώρο), πουλάει την ελευθερία του.


Cane che abbala non morde (Ital.) (κάνε τσε αbάλα νον μόρdε)- Σκύλος που γαβγίζει, δε δαγκώνει.

Cantabit vacuus coram latrone viator (καντάbιτ βάκουους κόραμ λατρόνε βιάτορ) - Ο οδοιπόρος που τίποτα δεν έχει, μπορεί να τραγουδάει όταν βλέπει τους ληστές (Ιουβενάλιος)

Castigo te non quod odio habeam, sed quod amem (καστίγκο τε νον κβοd όdιο χάbεαμ, σεd κβοd άμεμ) - Τιμωρώ, όχι γιατί μισώ, αλλά διότι αγαπώ.




Casus belli (κάζους bέλι) - Αφορμή πολέμου.

Caudan jactare popello (Ital.) (κάουdαν τζεκτάρε ποπέλο) - Κουνάει την ουρά του στον όχλο (κολακεύει τον όχλο).

Chi va piano, va sano (Ital.) (τσι βα πιάνο, βα σάνο)- Ο βαδίζων σιγά, προχωράει ασφαλώς.

Cibus, onus et virga asino (κίbους, όνους ετ βίργκα αζίνο) - Ο γάιδαρος χρειάζεται τροφή, φορτίο και μαστίγιο. (Μαρτίνος Λούθηρος)


Cogito, ergo sum - σκέφτομαι, άρα υπάρχω



Copia ciborum subtilitas animi impeditur (κόπια κιbόρουμ σουbτίλιτας άνιμι ιμπεdίτουρ) - Το περιττό φαΐ εμποδίζει την λεπτότητα του νου. (Σενέκας)

Cui prodest? (κούι πρόdεστ?) - Σε ποιόν συμφέρει;

Cum rem animus occupavit, verba ambiunt (κουμ ρεμ άνιμους οκουπάβιτ, βέρbα άμbιουντ) - Όταν ο νους έπιασε την ουσία της υπόθεσης, τα λόγια έρχονται από μόνα τους. (Σενέκας)

Cum tacent, clamant (κουμ τάκεντ, κλάμαντ) - Με τη σιωπή τους φωνάζουν. (Κικέρων)





Credo quia absurdum (κρεντο κβια αμπσουρντουμ) - Πιστεύω, επειδή είναι παράλογο

Convenienter naturae vivere (κονβενιέντερ νατούρε βίβερε) – Να ζει κανείς σύμφωνα με τη φύση. (Κικέρων)

Cum tacent, clamant (κουμ τάκεντ κλάμαντ) – Ενώ σιωπούν, κραυγάζουν.


De asini umbra disceptare (dε αζίνι ούμbρα dισκεπτάρε) - Συζήτηση περί ονού σκιάς. (Δημοσθένης)

De mortuis aut bene, aut nihil (de μόρτουις άουτ bένε, άουτ νίχιλ) - Για τους νεκρούς ή καλά λόγια ή τίποτα. (Χείλων)

Dente lupus, cornu taurus petit (dέντε λούπους, κόρνου τάουρους πέτιτ) - Με τα δόντια ο λύκος και με τα κέρατα ο ταύρος επιτίθεται.


Dentibus albis (dέντιbους άλbις) - Με λευκά δόντια (οι σατιρικοί ποιητές δαγκώνουν με λευκά δόντια).


Dixi et animam meam salvavi (dίξι ετ άνιμαμ μέαμ σαλβάβι) - Τα είπα και έσωσα τη ψυχή μου. (Βίβλος)

Docendo discimus (dοκένdο dίσκιμους) - Μαθαίνοντας τους άλλους, μαθαίνουμε και οι ίδιοι. (Σενέκα)


Ducunt volentem fata, nolentem trahunt (dούκουντ βολέντεμ φάτα, νολέντεμ τράχουντ) - Εκείνον που επιθυμεί να προχωράει η μοίρα των συνοδεύει, εκείνον που δεν επιθυμεί τον σέρνει. (Κλέανθης)

Dulce laudari a laudato viro (dούλκε λαουdάρι α λαουdάτο βίρο) - Ευχάριστο να δέχεσαι έπαινο από τον άνθρωπο που είναι αξιέπαινος.

Dubito ergo sum (dούbιτο έργκο σουμ) - Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω

Damnant quod non intelligunt (dάμωναντ κβοd νον ιντέλιγκουντ) – Καταδικάζουν ό, τι δεν καταλαβαίνουν.

Dum spiro spero - Όσο ζω ελπίζω.

Erraro humanum est - τα λάθη είναι ανθρώπινα.
Ex cathedra (εκς κάθεdρα) – Από του ύψους της αυθεντίας που παρέχει μια θέση

Ex more (εκς μόρε) – Σύμφωνα με τα ήθη

Epicuri de grege porcus (επικούρι dε γκρέγκε πόρκους) – Χοίρος από την αγέλη του Επικούρου (για αυτούς που επιδιώκουν τις απολαύσεις)


Facit indignatio versum (φάκιτ ινdιγκνάτιο βέρσουμ) - Η αγανάκτηση κάνει το στίχο (Ιουβενάλιος)


Felix qui potuit rerum cognoscere causas. (Virg. georg.) Ευτυχής όποιος μπόρεσε να μάθει τις αιτίες των πραγμάτων.

Festina lente (φεστίνα λέντε) - Σπεύδε βραδέως. (Θέογνις από τα Μέγαρα)

Fiat lux (φίατ λουξ) - Ας λάμπει το φως. (Βίβλος)

Flagrante delicto (φλαγκράντε dελίκτο) – Επ’ αυτοφώρου

Fronti nulla fides (φρόντι νούλα φίdες) – Καμιά εμπιστοσύνη στο πρόσωπο, στην εμφάνιση.

Furor loquenti (φουρόρ λοκβέντι) – Μανία για ομιλία.

Furor scribendi (φουρόρ σκριbένdι) – Μανία για γράψημο.


Genus irritabile vatum (γκένους ιριτάbιλε βάτουμ) - Η ευέξαπτη φυλή των ποιητών. (Οράτιος)

Gutta cavat lapidem non vi sed saepe cadendo (γκούτα κάβατ λάπιdεμ νον βι σενd σέπε καdένdο) - Η σταγόνα τρυπώνει την πέτρα, όχι με τη δύναμή της, αλλά με αλλεπάλληλες πτώσεις. (Οβίδιος)

Gallina scripsit (γκαλίνα σκρίπσιτ) – Η κότα έγραψε, δηλαδή ορνιθοσκαλίσματα








Honestus rumor alterum est patrimonium (χονέστους ρούμορ άλτερουμ εστ πατριμόνιουμ) - Η καλή φήμη είναι καλή κληρονομιά.

Homo clausus (χόμο κλάουσους) - Κλειστός άνθρωπος.

Homo consumens (χόμο κονσούμενς) - Καταναλωτικός άνθρωπος.


Ignoti nulla cupido (ιγκνότι νούλλα κούπιdο) - Καμιά επιθυμία του αγνοούμενου. (Οβίδιος)


Labor est etiam ipse voluptas (λάbορ εστ έτιαμ ίπσε βόλουπτας) - Η εργασία από μόνη της είναι απόλαυση.

Labor quasi callum quoddam obducit dolori (λάbορ κβάζι κάλουμ κβόdαμ οbdούκιτ dολόρι) - Η δουλειά σαν να δημιουργεί κάποιο ροζιάρικο φραγμό ενάντια στον πόνο. (Κικέρων)

Lapsus calami (λάπσους κάλαμι) - Λάθος, αμάρτημα της πένας (παραδρομή της γραφίδας).

Leve fit, quod bene fertur onus (λέβε φιτ κβοd bένε φέρτουρ όνους) - Το βάρος γίνεται πιο ελαφρό όταν το κουβαλάς με υπακοή. (Οβίδιος)

Longum iter est per praecepta (λόνγκουμ ίτερ εστ περ πρεκέπτα) - Είναι μακρόχρονος ο δρόμος της διδαχής. (Σενέκα)

Mea culpa (Μέα Κούλπα) Δικό μου το πταίσμα (το λάθος).


Maior e longinquo reverentia (μάγιορ ε λονγκίνκβο ρεβερέντια) - Καλύτερα από μακριά ο σεβασμός (το γόητρο, η γοητεία, η επιβολή του άγνωστου). (Τάκιτος)

Majore pennas nido (ματζόρε πένας νίdο) - Τα φτερά μεγαλύτερα από τη φωλιά (για τις φιλοδοξίες μεγαλύτερες από τις δυνατότητες).

Medice, cura te ipsum! (μεδίκε κούρα τε ίπσουμ) - Γιατρέ! γιάτρεψε τον εαυτό σου. (Βίβλος)

Memento mori (μεμέντο μόρι) - Να θυμάσαι το θάνατο (να θυμάσαι ότι είσαι θνητός).

Multa paucis (μούλτα πάουκις) - Πολλά δια ολίγων.

Mens sana in corpore sano (μενς σάνα ιν κόρπορε σάνο) – Νους υγιής εν σώματι υγιεί(Ιουβενάλιος).

Major e longinquo reverential (μάτζορ ε λονγκίνκυο ρεβερέντιαλ) – Μεγαλύτερος ο σεβασμός εξ αποστάσεως (η γνωριμία, η οικειότητα και η καθημερινή επικοινωνία απομυθοποιεί πρόσωπα και γεγονότα).


Natura sanat, medicus curat morbos (νατούρα σάνατ, μέdικους κούρατ μόρbος) - Ασχολείται με τις αρρώστιες ο γιατρός, αλλά γιατρεύει η φύση. (Ιπποκράτης)




Nihil habeo, nihil timeo (νίχιλ χάbεο, νίχιλ τίμεο) - Τίποτα δεν έχω, τίποτα δε φοβάμαι (Ιουβενάλιος)

Nosce te ipsum (νόσκε τε ίπσουμ) - Γνώθι σαυτόν. (Θαλής)

Nulla placida quies est, nisi quam ratio composuit (νούλλα πλάκιdα κβίες εστ, νίζι κβαμ ράτιο κομπόζουιτ) - Μόνο το μυαλό μπορεί να εξασφαλίσει τη γαλήνη. (Σενέκας)

Natura non vincitur, nisi parendo (νατούρα νον βίνκιτουρ νίζι παρένdο) - Η Φύση δεν υποτάσσεται, παρά μόνον σ' όποιον την υπακούει.

Non multa possidentem vocaberis beatum (νον μούλτα ποσιdέντεμ bεάτουμ) – Ποτέ σου δε θα ‘λεγες ευτυχισμένο τον κάτοχο πολλών αγαθών.

Non omnia possumus omnes (νον όμνια ποσούμους όμνες) ¬(Verg. Ecl.) – Δεν μπορούμε όλοι όλα (κανείς δεν μπορεί να είναι ειδικός σε όλα).


Omne tulit punctum, qui miscuit utile dulci (όμνε τούλιτ πούνκτουμ κβι μίσκουιτ ούτιλε dούλκι) - Αξίζει επιδοκιμασία εκείνος που συνδυάζει το τερπνόν με ωφέλιμο. (Οράτιος)

Omnia mea mecum porto (ομνια μέα μέκουμ πόρτο) - Όλα τα δικά μου τα έχω μαζί μου. (Βίας)

Optat ephippia bos piger, optat arare caballus (όπτατ εφίπια bος πίγκερ, όπταν αράρε καbάλους) - Το οκνηρό βόδι θέλει τη σέλλα, αλλά το οκνηρό άτι θέλει να οργώνει. (Οράτιος)

O tempora! O mores! (Ο τέμπορα, ο μόρες) - Ω καιροί! Ω ήθη! (Κικέρων)

Odi profanum vulgus et arceo (όdι προφάνουμ βούλγκους ετ άρκεο) – Μισώ τον όχλο και μένω μακριά του. (Οράτιος)


Panem et circenses (πάνεμ ετ κίρκενσες) - Άρτων και θεάματα (Ιουβενάλιος)

Per aspera ad astra (περ άσπερα αd άστρα) - Μες απ' τα αγκάθια στ' άστρα. (Σενέκας)

Primum vivere deinde philosophari (πρίμουμ βίβερε dέινdε φιλοσοφάρι) - Πρώτα να ζεις και ύστερα να φιλοσοφείς.

Primus in orbe deos fecit timor (πρίμους ιν όρbε dέος φέκιτ τίμορ) - Τους θεούς πρώτος δημιούργησε ο φόβος.

Primus inter pares (πρίμους ίντερ πάρες) – Πρώτος μεταξύ ίσων

Piscem nature doces (πίσκεμ νατούρε dόκες) – Διδάσκεις το ψάρι να κολυμπά.

Pulvis et umbra sumus (πούλβις ετ ούμbρα) – Είμαστε σκόνη και σκιά (Οράτιος).


Quo vadis? (κβο βάdις) - Πού πας; (Βίβλος)

Quis custodier ipsos custodes? (κβις κουστοdιερ ίπσος κουστόdες) – Ποιος ελέγχει τους ελέγχοντες;

Quas tu edes colubras? (κβας του έdες κολούbρας) – Τι φίδια θα βγάλεις απ’ το στόμα σου;


Qui bene amat bene castigat (κβι bένε άματ bένε κάστιγκατ) – Όποιος αγαπά, παιδεύει.

Qui scribt bis legit (κβι σκριbτ bις λέγκιτ) – Όποιος γράφει, δυο φορές διαβάζει.


Quod agas, id agas. (Plaut.) Ό,τι αποφασίζεις να κάνεις, να το κάνεις .

Radix malorum est cupiditas (ράdιξ μαλόρουμ εστ κουπίdίτας) - Η ρίζα του κακού είναι η επιθυμία.

Recte facti fecisse merces est (ρέκτε φάκτι φέκισε μέρκες εστ) - Η ανταμοιβή για την καλή πράξη είναι η πραγματοποίησή της. (Σενέκας)

Rem tene, verba sequentur. (Cato.) Γίνε κύριος του θέματος, τα λόγια θα έρθουν μόνα τους.

Sapienti sat (σαπιέντι σατ) - Για εκείνον που καταλαβαίνει αρκεί.

Sine ira et studio (σίνε ίρα ετ στούdιο) - Χωρίς οργή και εύνοια. (Τάκιτος)

Sunt nobis nulla profecto numina: cum caeco rapiantur saecula cursu,mentimur regnare Iovem. ( Λουκανός) Στ' αλήθεια δεν υπάρχουνε θεοί· οι αιώνες στα τυφλά κινούνται, ψεύδος ότι μας κυβερνά ο Δίας.

Traduttore, traditore (Ital.) (τραdουτόρε, τραdιτόρε) - Μεταφραστής, προδότης (για τις μεταφράσεις που αδυνατούν να αποδώσουν απόλυτα και πιστά το πνεύμα και την πρόθεση του συγγραφέα).

Tantum possumus, quantum scimus (τάντουμ πόσουμους κβάντουμ σκίμους) - Τόσο μπορούμε, όσο γνωρίζουμε.

Tabula rasa (τάbουλα ράσα) – Αποξασμένος πίνακας (λευκό χαρτί).

Timeo hominem unius libri (τίμαιο χόμινεμ ούνιους λίbρι) – Φοβούμαι τον άνθρωπο του ενός βιβλίου. (Θ. Ακινάτης)


Urbi et orbi (ούρμπι ετ όρbι) – Στην πόλη και στην οικουμένη, παντού.

Ultima verba (ούλτίμα βέρbα) – Τελευταία λόγια (προ του θανάτου)

Ubi bene ibi patria (ούbι bένε ίbι πάτρια) – Όπου καλώς, εκεί πατριδα.



Una salus victis, nullam srectare salutem (Veerg. Ae.) Μία σωτηρία απομένει σους νικημένους, να μην ελπίζουν σε καμιά σωτηρία.

Varietas delectat (βαρίετας dελέκτατ) - Η ποικιλία δίνει απόλαυση.

Veni, vidi, vici (βένι βίdι βίκι) - Ήρθα, είδα, ενίκησα. (Ιούλιος Καίσαρας)

Verba volant scripta manent (βέρbα βόλαντ σκρίπτα μάνεντ) - Τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν.

Vanitas vanitatum (βάνιτας βανιτάτουμ) – Ματαιότης ματαιοτήτων (τα πάντα ματαιότης).

Virtus junxit mors non separabit - όποιους ενώνει η αρετή δεν τους χωρίζει ο θάνατος.

Υποσημείωση:

Τα συμφωνικά συμπλέγματα διαβάζονται: το qu = κβ, το b και το d διαβάζονται βαριά, αλλά το μπ και το ντ διαβάζονται έτσι ώστε ν' ακούγεται ο κάθε ήχος. Το ae είναι δίφθογγος [=αι] και διαβάζεται ε (το απλοποιημένο γλωσσικό σύστημα για την προφορά των λατινισμών πρότεινε ο Λέκτορας του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ ο Βασίλης Φυντίκογλου στον οποίον και εκφράζω την μεγάλη μου ευγνωμοσύνη).

ΣΑΡΦΑΓΚΑΣ

Στο νεοσύστατο κρότος της Ελλάδας η οικονομική , πολιτική και κοινωνική ζωή δεν ήταν και η καλύτερη , χρόνια προβλήματα που ήταν αποτέλεσμα της μακρόχρονης δουλείας του Έθνους βγήκαν στην επιφάνεια, το σκηνικό μέσα στο οποίο θα περιγράψω την ιστορία της αστυνόμευσης και της επιβολής ασφάλειας στους πολίτες έχει ως εξείς:

ΑΘΗΝΑ 19ος αιώνας:

Δρόμοι: Κυρίως χωματόδρομοι, χωρίς φωτισμό (που και που κάποιο φανάρι ασετιλίνης κι αυτό στα πολύ κεντρικά μέρη) , πνιγμένοι στην λάσπη τον χειμώνα και την σκόνη το καλοκαίρι. Η συγκοινωνία λοιπόν ήταν αξιοθρήνητη άμαξες , λαντρώ μόνιππα για τους λίγους , αραμπάδες , σούστες κάρα για την μεσαία τάξη, γαϊδουράκια και φυσικά τα ποδαράκια του για τον λαό, φυσικά όλα αυτά τα ζώα αποπατούσαν στους δρόμους και οι Αθηναίοι τσαλαβουτούσαν στο ζωικό σκατολοίδη.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Χάρτης της Αθήνας σχεδιασμένος από τον Γάλλο πρόξενο Louis François Sébastien Fauvel, την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα, στον οποίο αποτυπώνεται με σαφήνεια το περίγραμμα του τείχους Χασεκή του 1778 (Πηγή: G. A. Olivier, Voyage dans l’Empire ottoman, l’Egypte et la Perse, Παρίσι 1801).


Κατοικίες : Όλα ήταν σπάνια ακόμα και στις εύπορες οικογένειες, λίγο φως , λίγη θέρμανση, λίγα ρούχα, λίγη καθαριότητα.

Αγορά: Η εμπορική ζωή περιορίζεται σε πολύ λίγα μαγαζιά και σ αυτά οι όροι υγιεινής ήταν ανύπαρκτοι πχ κρέατα σε τσιγκέλια και η μύγα κοπάδι επάνω και όλα γίνονται από γυρολόγους που διαλαλούν το εμπόρευμά τους πχ η πώληση του γάλακτος γινόταν με άρμεγμα "παρουσία" του πελάτη της κατσίκας, γαϊδουράκια με όλα τα είδη διερχόντουσαν τους δρόμους και πουλούσαν από κανάτια μέχρι φουρκέτες.

Νερό : Υπήρχε για δύο επίπεδα ανθρώπους :

Α. Οι πλούσιοι αγόραζαν στην Αθήνα «Υδωρ Αμαρουσίου» και στον Πειραιά νερό Πόρου προς πενήντα λεπτά το σταμνί από νερουλάδες.

Β. Ο λαός έπαιρναν το νεράκι τους από πηγάδια, εκεί μαζευόντουσαν στάμνες , βαρελάκια κλπ μέσα συλλογής και οι καυγάδες για το ζήτημα της σειράς γινόταν το έλα να δεις, ή από διανομές που γινόταν με οχήματα (σούστες) δύο φορές την εβδομάδα που διαρκούσαν κανένα δίωρο. Από αυτά αντιλαμβάνεσαι ότι η προσωπική υγιεινή ήταν μια πολύ μακρινή υπόθεση για τους Έλληνες , προς επιβεβαίωση παραθέτω το τραγουδάκι που δείχνει μέχρι ποιας θυσίας μπορεί να φτάσει ο ερωτευμένος προκειμένου να πάρει ην καλή του….

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ευρωπαίος πωλητής ζυμαρικών τον 19ο αιώνα (φυσικά δεν ήταν έτσι στην Ελλάδα).


« Πάρε με Αντριάνα μου, να σε βοηθώ στην πλύση

και να σου κουβαλώ νερό από το Βατραχονήσι».

Σε αυτό το σκηνικό αναπτύχθηκε μια κατηγορία νονών που ταλαιπωρούσαν τους δυστηχείς Έλληνες τα…………κουτσαβάκια, μέχρι που το κράτος θέλησε να βάλει τάξη και έκανε διευθυντή αστυνομίας τον Δ Μπαϊρακτάρη*.

ΤΑ ΚΟΥΤΣΑΒΑΚΙΑ

Ήταν περιθωριακά/ταραχοποιά στοιχεία είχαν δικό τους κώδικα επικοινωνίας και ενδυματολογίας, ονομάστηκαν "κουτσαβάκηδες" και σύχναζαν στα καφενεία της Πλ.Ηρώων στου Ψυρρή και ειδικότερα στου "Καποδίστρια" της οδού Μιαούλη. Τύποι με μακριές μουστάκες, αφόρετο το ένα μανίκι του σακακιού τους και μυτερά παπούτσια σουβλιστά που η άκρη της γύριζε στριφογυριστά προς τα πάνω, ήταν εγκατεστημένοι στα φτωχόσπιτα του Ψυρρή . Σύμφωνα με μία εκδοχή ο λόγος που είχαν αφόρετο το μανίκι του σακακιού τους ήταν για να προλάβουν σε περίπτωση επίθεσης από μέλος άλλης συμμορίας να τυλίξουν το χέρι τους και να το προτάξουν για να προστατευτούν από το μαχαίρωμα (αφού τα αλληλομαχαιρώματα ήταν σύνηθες φαινόμενο).

Η εφημερίδα "Ακρόπολις" αναφέρει πως ονομάστηκαν "κουτσαβάκηδες" επειδή κούτσαιναν εξ αιτίας τραύματος που έγινε δήθεν σε συμπλοκή με την αστυνομία. Μια άλλη εκδοχή σύμφωνα με την εφημερίδα "Σκρίπ" είναι πως το όνομα το πήραν από έναν Πειραιώτη, τον Δημήτρη Κουτσαβάκη, έναν καβγατζή δεκανέα του ιππικού ο οποίος έγινε αρχηγός παρέας αποτελούμενης από τον Διονυσιάδη. τον Μπεκάτσα, τον Αϊβαλιώτη. τον Γκράβιζα και τον Ψαρώνη, που κατέβαιναν κάθε τόσο στην Αγορά και στις συνοικίες κι' έσπαζαν στο ξύλο τους πρώην... συναδέλφους τους.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Το κέντρο των Αθηνών.



Κατά τα χρόνια του Κριμαϊκού πολέμου (1854-1857) ξέσπασε μια επιδημία χολέρας στην Αθήνα με αποτέλεσμα οι Αθηναίοι να τραπούν σε φυγή προκειμένου να γλυτώσουν την επιδημία. Κάποιοι από τους περιθωριακούς τύπους ....έγιναν νεκροθάφτες......αφού μαζί με τους Αθηναίους είχαν εξαφανιστεί και οι νεκροθάφτες (τότε πέθαναν από την επιδημία περίπου 3000 άτομα από τους 30000 κατοίκους που είχε τότε η Αθήνα)......Εξ ού και ο λαός τους αποκάλεσε "μόρτηδες" από τη γαλλική λέξη mort που σημαίνει νεκρός.

Πέραν τούτων όμως υπήρχαν και οι τραμπούκοι που χρησιμοποιούντο από τους πολιτικούς για να επιβάλουν δυναμικά τις απόψεις τους, οι Αθηναίοι του 1890 στέναζαν από τους εν λόγω παρακρατικούς.


ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ


Φορούσαν μαύρο σακάκι, αλλά το φορούσαν μόνο απ’ το αριστερό μανίκι.
Είχαν ριγέ χρωματιστό παντελόνι, που ήταν πολύ φαρδύ στα σκέλη, αλλά και πολύ στενό στους αστράγαλους. Στη μέση τους είχαν ζωσμένο ένα πολύ πλατύ και πολύπτυχο ζωνάρι, όπου τοποθετούσαν, τόσο τα όπλα τους (συνήθως κουμπούρες ή φοβερές αμφίστομες κάμες), όσο και τα καπνιστικά τους είδη. Στο κεφάλι φορούσαν μια μαύρη ρεπούμπλικα, με πλατύ όμως πένθος που το αποκαλούσαν «θλίψη» ή «χλίψη». Υποτίθετο, ότι το πένθος αυτό το όφειλαν στον ανύπαρκτο θάνατο κάποιου συγγενούς ή στενού φίλου, που κι εκείνος κατά την έκφραση του Θουκυδίδη «εσιδηροφόρει» σαν αυτούς, που ήταν κι εκείνος «μάγκας βαρύς κι ασήκωτος», που φορούσε αναρριχτό σακάκι, αλλά και είχε πέσει νεκρός κατά την εκτέλεση κάποιας γενναίας πράξης, αλησμόνητο θύμα για στιγμές γεμάτες φιλότιμο.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Τύπος κουτσαβάκη.



Τα παπούτσια τους ήταν παράδοξα. Ήταν στιβάλια με ψηλό τακούνι, να ρολάρει νόμισμα από κάτω, στενά και μυτερά, που έπρεπε να είναι ανορθωμένα μπροστά στην άκρη, σαν ρύγχος. Κι έπρεπε να είναι πολύ τριζάτα.

Τα μαλλιά τους ήταν πλούσια, κατέβαιναν ως τα μάτια, αφημένα με περίτεχνη αμέλεια και ήταν πάντα αλειμμένα με χοιρινό λίπος, που αποτελούσε το κύριο καλλυντικό των τύπων εκείνων.
Τα μουστάκια τους ήταν άφθονα, στριμμένα στις άκρες κι ενώνονταν με τις άλλες τρίχες στα μάγουλα, ενώ δεν διατηρούσαν πραγματικά γένια.

Οι Κουτσαβάκηδες βάδιζαν λικνιστά, με το κεφάλι ελαφρά σκυμμένο προς τα δεξιά και κουνώντας τα χέρια τους. Είχαν σχεδόν πάντα, ύφος βλοσυρό. Κάθε τόσο όμως αναστέναζαν, θέλοντας να δείξουν ότι έκρυβαν στην καρδιά τους κάποιο βαρύ «ντέρτι», δηλαδή στενοχώρια.
Όταν κάθονταν στα καφενεία, έβγαζαν το ένα παπούτσι (πράγμα εύκολο, γιατί τα στιβάλια ήταν με λάστιχο) και τοποθετούσαν έπειτα το γυμνό πόδι ορθογώνια στο ύψος του γόνατος του άλλου ποδιού. Συνήθως όμως κάρφωναν και την κάμα τους πάνω στο ξύλινο τραπέζι, επίδειξη και σύμβολο εφεδρικού δυναμισμού για άμεση δράση.

Αλλοίμονο στον περαστικό διαβάτη που θα τους κοίταζε (κατά την κρίση τους) χωρίς τον απαιτούμενο σεβασμό. Συχνά άπλωναν μπροστά στην καρέκλα τους και πάνω στο έδαφος, την άκρη του μακριού ζωναριού τους. Κι ορμούσαν με φονικές διαθέσεις εναντίον εκείνου που θα τολμούσε να το πατήσει. Απ’ αυτή τη συνήθεια γεννήθηκε και η φράση «Απλώνει το ζωνάρι του για καβγά».



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο "Σταύρακας" από το θέατρο σκιών.




Οι κακοποιοί εκείνοι, σκληροί, αδίστακτοι, αλλά και θρασύδειλοι, έκαναν κάθε είδους κακουργίες, που συνήθως έμειναν ατιμώρητες. Κανένας δεν τολμούσε να αντιδράσει. Και το έγκλημα, μικρό ή μεγάλο, φανερό ή κρυφό, παρέμεινε ατιμώρητο, ενώ οι φορείς του πρόβαλλαν σαν πρόσωπα ηρωικά.





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Nικολάου Tυπάλδου - Ξυδιά, «Kαφενείο στην πλατεία Bάθης» (ελαιογραφία, 38x53 εκ., aθήνα, Συλλογή Kουτλίδη). H σκηνή που αποτυπώνεται ταιριάζει με όσα γράφει ο Mιχαήλ Mητσάκης στα «Θεάματα του Ψυρρή»: «Kορασίδες, φέρουσαι τας στάμνας των εις χείρας, διευθύνονται συχνά, προς την πλησίον βρύσιν της πλατείας, διά να τας γεμίσουν...».



ΨΥΡΡΗ ή ΨΥΡΗ ή ΨΕΙΡΗ

Η συνοικία αυτή έγινε πασίγνωστη, λόγω του ότι, το κυρίαρχο στοιχείο της, ήταν οι Κουτσαβάκηδες, ιδιόρρυθμοι τύποι κακοποιών, που είχαν κυριαρχήσει στην περιοχή αυτή, επί 50 περίπου χρόνια, από τα τελευταία χρόνια του Όθωνος, έως το τέλος του 19ου αιώνος και είχαν μεταβάλει τον κοσμοβριθή οικισμό του Ψειρή, σε ένα «κράτος εν κράτει».

Η «Πλατεία των Ηρώων» στου Ψειρή, όπως και τα γύρω της στενά, αποτελούσαν μόνιμο στέκι και βασίλειο των Κουτσαβάκηδων. Οι περιδεείς κάτοικοι, ήταν κυριολεκτικά φόρου υποτελείς σ’ αυτούς τους τύπους. Τα εγκλήματά τους ήταν και αναρίθμητα και ανατριχιαστικά. Ιδιαίτερη όμως επίδοση (σαν σκληροί αγαπητικοί, προστάτες και εκμεταλλευτές της «γκόμενας») σημείωναν στην εκμετάλλευση των «κοινών» γυναικών, τις οποίες στο τέλος, συχνά τις μαχαίρωναν για αιτίες ασήμαντες.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Η πλατεία "Ηρώων" του Ψυρή, όπως είναι σήμερα.


ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ Δ ΜΠΑΙΡΑΚΤΑΡΗ

Τον έλεγχο αυτών των ανθρώπων προσπάθησε να πάρει το Ελληνικό κράτος από την αρχή.

Ο Δημητριάδης, στις αρχές της βασιλείας του Γεωργίου του Α’. Έκανε συστηματικές επιδρομές μέσα στα απρόσιτα στέκια των Κουτσαβάκηδων. Σε αντίδραση όμως εκείνοι, δολοφόνησαν μέσα στην πλατεία του Δημοπρατηρίου, τον γραμματέα της αστυνομίας, Λύτρα. Επακολούθησε απ’ τον Δημητριάδη η άλωση του υπόγειου καταγωγίου του Μαούφαρη, που αποτελούσε την φωλιά των Κουτσαβάκηδων. Μέσα εκεί, έπειτα από κυριολεκτική μάχη, συνελήφθησαν και οι κρυμμένοι δολοφόνοι του Λύτρα. Αποτέλεσμα όμως ήταν να επαναστατήσει κυριολεκτικά η συνοικία του Ψειρή, απ’ όπου η αστυνομία αναγκάστηκε να αποσυρθεί τελείως. Οι Κουτσαβάκηδες όμως αποφάσισαν τότε να εκστρατεύσουν κι εναντίον της αστυνομικής διεύθυνσης(!), που τότε ήταν εγκατεστημένη στην πλατεία Κλαυθμώνος. Ο Δημητριάδης πρότεινε στην Κυβέρνηση σκληρά αντίποινα, αλλά ο πρωθυπουργός Βούλγαρης προτίμησε να υποχωρήσει κι αντί άλλου μέτρου, απέλυσε τον αποφασιστικό διευθυντή της αστυνομίας!

Στην συνέχεια ανέλαβε ο Βρατσάνος, ένας σκληροτράχηλος Ψαριανός, που ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Κουμουνδούρος τον διόρισε διευθυντή, με την ρητή εντολή, ν’ απαλλάξει την Αθήνα απ’ το αίσχος των Κουτσαβάκηδων.
Ο Βρατσάνος δέχτηκε την εντολή. Σ’ αυτό το σημείο μάλιστα, τον ενθάρρυνε αποτελεσματικά και η σύζυγός του, η ιστορική Φλωρού, γυναίκα ατρόμητη και εξασκημένη η ίδια στα όπλα. Χειριζόταν δε η Φλωρού, το πιστόλι και την καραμπίνα, σαν έμπειρος πολεμιστής.
Ο Βρατσάνος θέλησε να διασπάσει τον αντίπαλο, προσλαμβάνοντας ως αστυνομικούς και μερικούς Κούτσαβους. Το πείραμά του όμως απέτυχε, γιατί σύντομα εκείνοι άρχισαν να συνεργάζονται με τους «συναδέλφους» τους, εξαπατώντας την αστυνομία. Ο θαρραλέος διευθυντής κατέφυγε τότε σε συστηματικές επιδρομές μέσα στο βασίλειο των κακοποιών, όπου συχνά διακινδύνευε κι αυτή τη ζωή του.

Τελικά όμως, οι πολιτικοί προστάτες των Κουτσαβάκηδων πέτυχαν την αντικατάσταση του αποφασιστικού Βρανάτσου.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Δημήτριος Μπαϊρακτάρης

Αυτός όμως που τελείωσε τους Κουτσαβάκηδες ήταν ο αστυνομικός διευθυντής Δημήτριος Μπαϊρακτάρης . Για την επίθεσή του εναντίων των Κουτσαβάκηδων, δεν διέθετε συνεπώς ύποπτους και απείθαρχους «αστυνομικούς κλητήρες». Διέθετε τώρα σκληρούς Ευζώνους κι αφοσιωμένους πυροβολητές, που μάλιστα τους διάλεγε ο ίδιος.

Αυτός λοιπόν χρησιμοποίησε ένα μέσο για την παράκαμψή τους , την ηθική τους απαξίωση με εργαλεία τέσσερα:

Α. Μπαλτά
Β. Ψαλίδι (τεράστια βλαχοψαλίδα)
Γ. Βαριοπούλα
Δ Ξουράφι

Έτσι λοιπόν η σύλληψη του Κουτσαβάκη ακολουθείτο από:

Α. Την μετατροπή του τακουνάτου παπουτσιού τους σε ίσιο παπούτσι χωρίς τακούνι με τον μπαλτά.

Β. Το κόψιμο του μισού μουστακιού με ξυράφι, έτσι υποχρεωνόταν ο κουτσαβάκης να ξυρίσει ο ίδιος το άλλο μισό.

Γ. Έκοβε με το ψαλίδι το μανίκι που δεν φορούσαν, με την δικαιολογία ότι δεν τους χρειάζεται και φυσικά κοβόντουσαν το ζωνάρι και ψαλιδιζόντουσαν τα μαλλιά .

Δ Τους υποχρέωνε να σπάσουν οι ίδιοι με βαριοπούλα την μπιστόλα τους και τα μαχαίρια τους, τα σίδερα πουλιώντουσαν στα παλιατζίδικα.

Μετά από αυτό δεν τους πείραζε κανείς ήταν ελεύθεροι να φύγουν από το Μεντρεσέ που γινόταν η διαδικασία πολλές φορές αυτές οι διαδικασίες γινόντουσαν και δημόσια, υπό το γιούχα των παρευρισκομένων πολιτών που, οι οποίοι ταλαιπωρημένοι και κακοπαθημένοι από αυτή την ιδιόρρυθμη αλητεία «έπαιρναν» την ρεβάνς τους . Ο εξευτελισμός αυτός, ήταν φοβερός, ώστε στο εξής αναγκάζονταν να εξαφανιστούν από προσώπου γης.

Παραθέτω σχετικό τραγούδι :

«Ο Μπαϊρακτάρης μου έκοψε το ένα το μανίκι
Και να ξεχάσω δεν μπορώ , αυτό το ρεζιλίκι
Ο Μπαϊρακτάρης μ έπιασε στο Μεντρεσέ με έκλεισε
Τη σκανδαλιάρα μου έσπασε και το μουστάκι μου έκοψε…….»

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Τουρκος καπνιστής ναργιλέ


Ο Κουτσαβάκης διατήρησε την απήχηση του (σαν τύπος και σαν ντύσιμο) στον Καραγκιόζη, εξακολουθεί να είναι ο πασίγνωστος ο «Σταύρακας» και ο «Νόντας». Απ’ τη σκηνή του θεάτρου σκιών, παρακολουθούμε τον Σταύρακα, όχι μόνο να είναι ντυμένος όπως οι παλαιοί Κουτσαβάκηδες, αλλά και να χρησιμοποιεί φρασεολογία που κάνει άφθονη κατανάλωση για το φιλότιμο, αλλά και που από πίσω από την μεγαλοστομία των απειλών της, μας φανερώνει τον τύπο του θρασύδειλου παλικαρά, που το αντιμετωπίζει με καρπαζώματα ο Καραγκιόζης (δηλαδή ο λαός).

ΣΑΡΦΑΓΚΑΣ




Μετά από αυτά ας δούμε και μια ιστορία που περιγράφει με γλαφυρότητα, ένα περιστατικό από το κλίμα του κουτσαβακισμού…….

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Μπάτης με τον Στράτο, δύο μάγκες και δύο φαντάρους λιποτάχτες, μπροστά στο καφενεδάκι του "Οι τρεις καημοί του καθηγητού GEORGE ΜΠΑΤΕ", στου Καραϊσκάκη (1934)


Στην πλατεία Ψυρρή ο τόπος τρέμει τον Σαρφάγκα, γέροι, νέοι παιδιά, άνδρες γυναίκες, όλοι τρομοκρατημένοι, όταν τα «πίνει» τα παιδιά σταματούν να παίζουν αλλιώς τρώνε ξύλο οι γονείς τους, όταν περάσει κοπέλα την πειράζει και κανείς δεν τολμά να διαμαρτυρηθεί…….. φονιάς, σαματατζής , στην Ομόνοια σκότωσε τον Ζαφείρη τον Μανιάτη μέσα στο λημέρι του και για πόσο πήγε φυλακή γι αυτή την πράξη του 8 μήνες! (από αυτό φαίνεται και η προστασία που είχε από το κράτος)

Ένα μεσημεράκι ένας μεροκαματιάρης επιπλοποιός περνά από του Ψυρρή με την αρραβωνιαστικιά του , ο Σαρφάγκας τα πίνει με εννέα Κουτσαβάκηδες, το βλέπει το ζευγάρι και φωνάζει στην κοπέλα: «Δεν παρατας τον τζε να ρθεις να κάνουμε γκεζί;», ο επιπλοποιός πάει πιο κει την κοπέλα του και επιστρέφει και με θάρρος λέει στον Σαφράγκα, «Αν δεν το μπορείς το ούζο που πίνεις να μη το πίνεις, τι θάρρεψες τα κορίτσια του κόσμου σαν την λίγδα σου;».
Η προσβολή μεγάλη, τραβά ο Σαφράγκας το κουμπούρι του «Πες της μάνας σου να ετοιμάσει σάβανο και έρχεσαι», ο επιπλοποιός του λέει: «Δεν είστε άντρες, εγώ σίδερο δεν έχω, αλλά αν θες εσύ και η παρέα σου με τα χέρια καθαρίζουμε».
Δέκα προς ένα τους φάνηκε καλοκαιρινή πλακίτσα , έλα όμως που το παλικαράκι ήταν ψωμωμένο, μπουνιά και σηκωμό δεν είχε όποιος την έτρωγε, δύο έφαγε ο Σαφράγκας και ταυλιάστηκε, Μετά περιφρονητικά γύρισε στον επίσης κουτσαβάκη ταβερνιάρη και είπε «Μάζεψέ τους».

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Μετεξέλιξη του κουτσαβάκι είναι ο μάγκας, δεν έχει την ίδια ακριβώς φιλοσοφία, Ο Γενίτσαρης τραγουδάει και ένας νάνος μάγκας χορεύει ζεϊμπέκικο, στου Βλάχου (1948)



Το γεγονός αυτό έφερε σε δύσκολη θέση το σινάφι των Κουτσαβάκηδων, κινδύνευαν να χάσουν τον έλεγχο της περιοχής, έτσι από την ίδια μέρα έγιναν σατράπηδες ξυλοκοπούσαν τους πάντες, και για να επιβάλουν την κυριαρχία τους ο Σαφράγκας έκανε και το πιο κάτω. Παρουσιάστηκε στο καφενείο και διέταξε τον καφετζή να κρατήσει τον ναργιλέ του στο μαγαζί και να προσέχει το κάρβουνο του και ο ίδιος τράβηξε ένα μαρκούτσι 20 πήχες μάκρος που διέσχιζε όλη την πλατεία και κάθισε στο κέντρο της και φούμερνε μαζί με δύο τρεις κουτσαβάκηδες ……… ποιος να περάσει πάνω από το μαρκούτσι του Σαφράγκα , μια γριούλα πέρασε χωρίς να το δει και με μια μαγκούρα την ξέρανε στο ξύλο. Τράβηξε μέρες ώσπου ένα απογευματάκι από μακριά φάνηκε ένα αμάξι , ετοιμάστηκε για καυγά αν περνούσε από πάνω ο αμαξάς, το αμάξι σταμάτησε την ρόδα του πάνω στο μαρκούτσι του Σαφράγκα, και από επάνω κατέβηκε ο Μπαϊρακτάρης .

Ο αξιωματικός ήσυχα χωρίς να μιλήσει πλησίασε τον Σαρφάγκα τον άρπαξε από τον λαιμό τον σήκωσε στον αέρα και με το άλλο χέρι του άστραψε καμιά εικοσαριά άγριες σφαλιάρες ίσιες και ανάποδες, τράβηξε από δύο κλωτσιές στους συντρόφους του και του είπε «Ρε Σαφράγκα , επάνω μου δεν έχω ούτε πιστόλι ούτε σουγιά . Τι αντράκι είσαι να σε δέρνουν και να μη ρίχνεις ; Φτου σου ψευτόμαγκα , δειλέ …….» τον άφησε και ήσυχα μπήκε στο αμάξι του και έφυγε.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Σχέδιο του Τάκη Σιδέρη για την αρχική και παράνομη έκδοση των "Ρεμπέτικων τραγουδιών", παρουσιάζει έναν μάγκα που χορεύει ζεϊμπέκικο.


Στην πλατεία έπεσε σιωπή και μετά από το πρώτο λεπτό που διαδέχτηκε το απρόσμενο ακούστηκε μια κραυγή από παντού «Ααααααααααα Σαφράγκα κάθαρμα!» , ο Σαφράγκας χωρίς μιλιά έφυγε με κατεβασμένο το κεφάλι και τίποτα πια δεν ακούστηκε για λόγου του………. σαν να τον κατάπιε η γη.










* Ο Δημήτριος Μπαϊρακτάρης ήταν Έλληνας στρατιωτικός και ο πρώτος αστυνομικός διευθυντής της Αθήνας.
Γεννήθηκε το 1833 στο Αγρίνιο και πέθανε το 1900 στην Αθήνα. Καταγόμενος από Σουλιώτικη οικογένεια κατατάχθηκε στο στρατό το 1848 ως στρατιώτης όπου γρήγορα προάχθηκε σε αξιωματικό του πεζικού. Έλαβε ενεργό μέρος στη Κρητική επανάσταση του 1866 και διέπρεψε σε ανδραγαθίες. Το 1893 όταν συστάθηκε η στρατιωτική αστυνομία, (με τον νόμο ΒΡΠΗ΄ στις 20 Μαρτίου 1893) διορίσθηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη Αστυνομικός Διευθυντής Αθηνών αφήνοντας άριστες αναμνήσεις από πλούσια σε αριθμό περιστατικά κατά τον διωγμό των τότε κουτσαβάκηδων που μάστιζαν το κέντρο της Αθήνας.
Το 1897 φέροντας τον βαθμό του συνταγματάρχη ονομάσθηκε ταξίαρχος και με την κήρυξη του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 μετέβη στην Άρτα όπου σε ταχύτατο χρόνο συγκρότησε ολόκληρη ταξιαρχία με δυνάμεις πεζικού, μηχανικού, πυροβολικού αλλά και ιππικού καθώς και δύο τάγματα χωροφυλακής και αστυφυλακής (περίπου σύνολο 7.000 αξιωματικοί και οπλίτες). Με την δύναμη αυτή και με τη βοήθεια μιας ακόμη ταξιαρχίας (του Γκολφινόπουλου) συνήψε την τριήμερη μάχη του Γριμπόβου (από 30 Απριλίου μέχρι και 2 Μαΐου 1897) κατά την οποία και διακρίθηκε για την ανδραγαθία του περιτρέχοντας στη πρώτη γραμμή του πυρός εμψυχώνοντας τους άνδρες του.
Αποστρατεύθηκε στις 10 Μαρτίου του 1900 προαχθείς σε υποστράτηγο, όπου και πέθανε λίγους μήνες μετά.
"


Πηγή:

Λαογραφία της Ελλάδος, Κ. Ρωμαίος, εκδόσεις Γιοβάνη, 1978
«Τα παλιόπαιδα τα ατίθασα» Ν Τσιφόρου Μέρος Α εκδόσεις ΝΕΑ

ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Προπαγανδιστική αφίσα με τον Εμβερ Χότζα (Enver Hoxha).




Το χοτζικό καθεστώς (κυρίως) που στηρίχτηκε σε ακραίες εθνικιστικές αλβανικές θέσεις, προσπάθησε να δημιουργήσει μια «επιστήμη» «αλβανοποίησης» της ελληνικής ιστορίας.




ΘΕΡΜΟΠΥΛΑΙ

Ο μοναχός Μιχαήλ στο βιβλίο του « Η Βεργίνα και τ Αλβανικά» έκδοση Αρμός 1999 σελ 162-163. Δίνει την πιο κάτω πληροφορία σε ένα «υψηλόν» σύγγραμμα: «Ο βασιλιάς Πύρρος πήρε το στρατό του , τους γενναίους Αλβανούς (οι Αλβανοί ήταν άγνωστοι στα χρόνια του Πύρρου) και κατέβηκε να πολεμήσει τους ¨Έλληνες. Οι Έλληνες μαζεύτηκαν σ ένα στενό μέρος για ν αμυνθούν. Μόλις έφτασαν οι Αλβανοί, ο Πύρρος παρέταξε το στρατό του, Τότε ένας σύντροφός του φώναξε ΄΄ Θέρε μωρέ Πύλε΄΄ δηλαδή ΄΄Σφαξε τους μωρέ Πύρρε΄΄ .
Το άκουσαν οι Έλληνες αυτό το ΄΄ Θέρε μωρέ Πύλε΄΄ και ονόμασαν την περιοχή ΄΄ΘΕΡΜΟΠΥΛΑΙ΄΄ .



ΑΘΗΝΑΙ

Ο μοναχός Μιχαήλ στην σελ 163 γράφει την πιο κάτω εξήγηση των Αλβανών ειδικών για το πως ονομάστηκε η Αθήνα …….. Σκεφτόντουσαν λοιπόν οι Αλβανοί να ονομάσουν την Αθήνα «Κρανιά» μέχρι που κατέβηκε στην πόλη της Αθήνας ένας Αλβανός και εξήγησε στους Έλληνες ΄΄Τα κράνα τα λέμε θάνα΄΄ άρχισαν λοιπόν οι Έλληνες να λένε θάνα – θάνα και έτσι το μέρος το ονόμασαν οι αμαθείς Έλληνες «Αθήνα».



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Αλλαγή πορείας.
Γάμος Καθολικός, Ρωμαίϊκο λείψανο.
Ο Ψείρας ο Μεθούκλας.
Από χαφιές, επίτροπος.
Ο παπα-Κοσμάς.
Η αυτοκτονία.
Τα μπουγκέρ.
Η δημοκρατία και τα εκατοστοδόλλαρα.
Αδικημένοι λεβέντες.
Το τραίνο και ο τρελλός ιεραπόστολος.
Ο αββάς και ο αγάς.
Το βρακί και το κήρυγμα του ιεραπόστολου.
Ο διάκος ο βαπτιστής.
Φυλακή: Το πολιτιστικό γεγονός της Αλβανίας.
Αιρετικοί στο Δέλβινο.
Η βασίλισσα και το τέρας.
Νέοι που αυτοκτονούν.
Το στυλό του λοχαγού.
Εξευτελισμένοι ήρωες.
Ο γάϊδαρος πάει στο χορό.
Χότζα και Μπερίσα: Άλλαξε ο Μανωλιός, έβαλε το βρακί του αλλιώς.
Λειψυδρία και λειψανδρία.
Η ελεημοσύνη της Σταχτοπούτας.
Μονσινιόρ, συγγνώμη.
Βλάχοι Έλληνες κι Έλληνες βλάχοι.
Ο κυριώτερος στόχος ενός κηρύγματος.
Νηστεία με το ζόρι.
Θάνα - θάνα - Αθήνα.
Μου το ’πε η Παναγιά.
Λευτέρ Τέλιο.
Οι γυναίκες αναπληρώνονται εύκολα.
Σαουδικοί φερετζέδες στην Αλβανία.
Τα λουλούδια του Ισλάμ.
Το μοναστήρι του Αλή Πασά.
Ό,τι απέμεινε: ένα βλέμμα αγάπης.
Ο τεκές της Αγίας Αικατερίνης.
Η Σταχτοπούτα, η Ελλάδα και ο Ντοστογιέφσκι.
Προφήτης εξ οινου-πνεύματος.
Ο Θεός μπακάλικο δεν γίνεται.
Το κάστρο της Αργυρώς - Εθνομάρτυρες χωρίς πατρίδα.
Απολυταρχία πολιτική και θρησκευτική: Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα.
Η Ελλάδα παρ’ ολίγο πρωταθλήτρια στο Μουντιάλ.
Η οικονομία ενός διακριτικού Γέροντος.
Μια φτωχή θρησκεία για έξυπνους ανθρώπους.
Σαύρες και δεινόσαυροι.
Εις τους αγιορείτας το κύρος, και εις ημάς οι κυρίες.
Όλο θα και θα και θα, πάψε βρε παραμυθά.
Η ώρα της Βεργίνας.
Κι όμως υπάρχει σωτηρία.
Αιρετικοί στις περιοχές μας.
Επίλογος


ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΟΥΝ

Ο δάσκαλος Απ Π Παπαθεοδώρου («Η παιδεία στη Β Ήπειρο μετά το 1821» ΄΄Πρακτικά Α Πανελληνίου Επιστημονικού Συνεδρίου Κόνιτσα 22-24 Αυγούστου 1987΄΄ Αθήνα 1988 σ 383) σε μια επίσκεψή του στα χωριά της Β Ηπείρου είδε μια πινακίδα που καθοδηγούσε τα Ελληνόπουλα πως πρέπει να μιλούν την γλώσσα τους χαρείτε την:

Ν ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΙΣΜΟΥΣ

Ελληνικά και όχι ελλενικά.
Συνεταιρισμός και όχι κοπερατίβα.
Κατάστημα και όχι μαγαζί.
Ταξιαρχία και όχι μπριγκάτα.
Άμιλλα και όχι γκάρα.
Τηλεόραση και όχι τελεβιζόρι.
Αγορά και όχι παζάρι.
Μιλώ και όχι κουβεντιάζω.
Δώρο και όχι πεσκέσι.
Λεωφορείο και όχι αουτομπόζι ή σάτα.
Είδηση και όχι χαμπέρι.
Τρέχω και όχι αρεντεύω.
Ρίχνομαι και όχι ζάφτω.
Συγκεντρώθηκαν και όχι μαζεύτηκαν.
Ζυγαριά και όχι παλάτζα.


ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΙΚΑ


Δες ένα συσχετισμό που κάνουν οι αλβανοί να δεις τι θολούρα έχουν στο μυαλό τους, βγάζουν ότι τα αρχαία ελληνικά είναι ποιό συγγενικά με τα αλβανικά απ΄ ότι με τα νεοελληνικά. Χαρείτε το.

Ancient Greek--Modern Greek-----Albanian
heis-----------enas-------------nje
dyo-----------dhio--------------dy
treis----------tris---------------tre
tettareis-------tesaris----------kater
pente---------pende-----------pese
heks----------eksi-------------gjashte
hepta---------efta------------shtate
okto:----------oxto------------tete
ennea----------enya-----------nente
deka-----------dheka-----------dhjete



ΜΑΝΗ

Οι Αλβανοί υποστηρίζουν ότι η λέξη Μάνη προέρχεται από την λέξη Mene που σημαίνει Μουριά και κατά την γνώμη τους το όνομα αυτό δόθηκε διότι ευδοκιμούσαν πολλές μουριές στην Μάνη.
Όμως μόνο στα χωριά που είναι στο Γύθειο είχαν σηροτροφία και επειδή οι μουριές δεν επαρκούσαν για την εκτροφή των μεταξοσχωλήκων το 1940 έφερναν από τα χωριά του Ευρώτα μουρόφυλλα για τα κουκούλια τους, άρα λοιπόν οι όποιες λίγες μουριές στην Μάνη δεν ήταν ικανές για να δώσουν το όνομα σε μια περιοχή .
Ο πιθανότερος λόγος για την ονομασία της Μάνης προέρχεται από το νεολατινικό mansion που σημαίνει φρούριο.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Αυτά διεκδικούν οι Αλβανοί, και φυσικά και από την Ελλάδα.



TATOH

Το Τατόι το θεωρούν αλβανικό όνομα , αλλα έτσι ονομαζόταν προ της καθόδου των Αλβανών δηλαδή είναι ονομασία του 16ου αιώνα και προέρχεται από το όνομα του ιδιοκτήτη της περιοχής Αρτίκη Τατοή, γι αυτό λανθασμένα γραφεται με ι το ορθό είναι με η.

ΒΑΡΗ - ΒΡΑΩΝΑ

Η Βάρη είναι πολύ συνηθισμένο όνομα σε περιοχές με έλη.
Ενώ η Βραώνα είναι παραφθορά της αρχαίας Βραυρώνος όπου βρισκόταν και το ιερό της; Αρτέμιδος της Βραυρωνίας.


ΜΕΝΙΔΙ

Το Μενίδι αναφέρεται με αυτή την ονομασία σε βούλα του Ιννοκέντιου Γ 1208 δηλαδή αιώνες πριν την κάθοδο των Αλβανών.





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ισμαήλ Κανταρέ Αλβανός και φυσικά εθνικιστής ..... θεωρεί τον Αισχύλο Αλβανό!


ΚΟΡΩΠΙ

Η τοποθεσία αυτή ονομάστηκε έτσι από το όνομα του Δημ Κορωπή και ως εκ τούτου πρέπει να γράφεται με η όχι με ι , ο Δημ Κορωπής σκοτώθηκε στην μάχη του Μαραθώνα το 1824. Η λέξη Κορωπί είναι παραφθορά της αρχαίας Κρωπιάς, στην αρχαιότητα υπήρχε ο δήμος Κρωπιάς , ο Θουκυδίδης λέει (Β19) ότι ο Σπαρτιάτης Αρχίδαμος που εισέβαλε στις Αχαρνές (Μενίδι) πέρασε από την κρωπιά έχοντας δεξιά το όρος Αιγάλεω.

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Ο Αλβανικός μεγαλοιδεατισμός αλβανοποίησε ακόμα και τον Αισχύλο και βέβαια δια στόματος του Ισμαήλ Κανταρέ, με το σκεπτικό ότι ήταν Ελευσίνιος! Φυσικά δεν παραλείπουν να θεωρούν αλβανό και τον υπουργό του ΠΑΣΟΚ Θ Πάγκαλο, σαν ελευσίνιο, εδώ ο Θ Πάγκαλος θα έλεγε «Σας έχει γαμήσει χοντρός;».


ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ - ΕΛΥΤΗΣ - ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

Αυτός που είναι ανεκδιήγητος είναι ο Αριστείδης Π Κόλλιας στο βιβλίο του «Αρβανίτες και η καταγωγή των Ελλήνων».
Αυτός ο «ειδικός» αλβανολόγος, δεν δίστασε να βγάλει αλβανούς τον Περίανδρο και τους ποιητές μας Βρεττάκο και Ελύτη.
Το περισπούδαστο αυτό βιβλίο του Αριστείδη Π Κόλλια που αναφέρω δεν είναι τίποτα άλλο από μαζώματα και κυρίως κακομεταφρασμένα βιβλία στην Αλβανική, η δε βιβλιογραφία από δύο σελίδες που παραθέτει έχει τόσα πολλά λάθη που δείχνει την προχειρότητα του «συγγράμματος» του εν λόγω «ειδικού», αλλά και την μη επαφή του με την εν λόγω βιβλιογραφία, δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιείς ένα βιβλίο σαν πηγή και να μη γράφεις σωστά τον τίτλο του βιβλίου! Δες μερικά από τα λάθη της βιβλιογραφίας που παραθέτει:

Α . Π ΚΟΛΛΙΑΣ : Ι Βλαχογιάννη «Κλέφτες του Μωρηά».
ΤΟ ΟΡΘΟ : Γ Βλαχογιάννη «Κλέφτες του Μοριά» (Ιστορικά Ραπίσματα ) Αθήνα 1935.

Α . Π ΚΟΛΛΙΑΣ : Στη σελίδα 179 έχει ένα μουστακαλή και λεζάντα «Γιάννης Βρεττός (1822-1900) ο δημιουργός της περίφημης Απολογίας».
ΤΟ ΟΡΘΟ : Ιωάννης Βρετός (με ένα τ) που έγραψε ένα βιβλίο με τον τίτλο «Απολογία εις το η κοιτίς του Ελληνισμού» Εν Κ/[ολει τυπογραφείον Αδελφών Αγγελιδών, 1878……….. στην πραγματικότητα πρόκειται για τον αλβανόφωνα Γιάνι Βρετό!


Α . Π ΚΟΛΛΙΑΣ : Β Γούδα «Βίοι παράλληλοι……» (1876)
ΤΟ ΟΡΘΟ : Αναστάσιος Γούδα «Βίοι παράλληλοι……» ο πρώτος τόμος του οκτάτομου έργου του βγήκε το 1872 και ο τελευταίος το 1876



Α . Π ΚΟΛΛΙΑΣ : Σ Ζαμπέλιου «Τα δημοτικά άσματα της Ελλάδος» 1852
ΤΟ ΟΡΘΟ : «Άσματα δημοτικά της Ελλάδος» (Κέρκυρα 1852)



Α . Π ΚΟΛΛΙΑΣ : Ν ΚΑΣΟΜΟΥΛΗ «Ιστορικά ενθυμήματα»
ΤΟ ΟΡΘΟ : Ν ΚΑΣΟΜΟΥΛΗ «Ενθυμήματα ιστορικά»



Α . Π ΚΟΛΛΙΑΣ : ΓΙΑΝ ΚΟΡΔΑΤΟΥ «Μεγάλη ιστορία της Ελλάδος»
ΤΟ ΟΡΘΟ : Ο Κορδάτος δεν έχει γράψει τέτοιο βιβλίο!

Και σταματώ εδώ διότι το βιβλίο αυτό μήτε την Βιβλιογράφια που παρουσιάζει δεν έχει σωστή και αυτό είναι ενδεικτικό της σοβαρότητάς του…………




ΤΑ –’ιώτης

Αναφέρει λοιπόν ο πολύς Α . Π. ΚΟΛΛΙΑΣ ότι όλα τα ελληνικά σε –’ιώτης και τα ιταλικά σε –ότι είναι Αρβανιτισμοί!!!!!!!!!!!!!!!

Τι να πει εδώ κανείς ας δούμε λοιπόν μερικούς αρβανιστισμούς όπως τους καταλαβαίνει προφανώς ο πολύς Α . Π. ΚΟΛΛΙΑΣ:
Παναγιώτης!
Ικαριώτης!
Ισκαριώτης!
Ιδιώτης!
Στρατιώτης!
Πατριώτης! (Ο Σοφοκλής λέει «ίππον πατριώτη» προφανώς ήταν αλβανομαθής ο Σοφοκλής).
Φαναριώτης!
Μονεμβασιώτης!
Μπαμπινιώτης!
Όλη η Ελληνική γλώσσα είναι γεμάτη από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα σε λέξεις που τελειώνουν σε ιώτης ……. Αντιλαμβάνεσαι λοιπόν την σοβαρότητα του ανθρώπου.

Για τα ιταλικά τι να πω :

Pavaroti!

«ΤΑ ΙΛΛΥΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΟΜΗΡΟ»

Μια «κορυφαία» για τα αλβανικά δεδομένα μορφή είναι ο Σταύρο Σκέντι. «ιστορικός» που ζει στην Αμερική. Πήγε λοιπόν αυτό το κελεπούρι στο Παρίσι το 1968 και έκανε μια διάλεξη με τίτλο «ΤΑ ΙΛΛΥΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΟΜΗΡΟ», έλα όμως εκεί στην διάλεξη παραβρέθηκαν και Έλληνες, μεταξύ δε των άλλων και ο Αχιλ. Λαζάρου και τον κάνανε τον «ιστορικό» Σταύρο Σκέντι με τα κρεμμυδάκια……


http://www.youtube.com/watch?v=TvcVBG7zLyI&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=KnVBXJD3meU&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=nx_1B-0n1gg


Αυτά που παράθεσα είναι απλά ενδεικτικά της προπαγάνδας που διενεργείται από τους Αλβανούς, με στόχο την Ελλάδα.

ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ

Η Αθηνά κατά την Ελληνική μυθολογία ήταν η θεά της σοφίας, της στρατηγικής και του πολέμου. Παλαιότεροι τύποι του ονόματος της θεάς ήταν οι τύποι Αθάνα (δωρικός) και Αθήνη, το δε όνομα Αθηνά, που τελικά επικράτησε, προέκυψε από το επίθετο Αθαναία, που συναιρέθηκε σε Αθηνάα > Αθηνά. Στον πλατωνικό Κρατύλο το όνομα Αθηνά ετυμολογείται από το Α-θεο-νόα ή Η-θεο-νόα, δηλαδή η νόηση του Θεού (Κρατυλ. 407b), αλλά η εξήγηση αυτή είναι παρετυμολογική. Η επιστημονική βιβλιογραφία θεωρεί το θεωνύμιο προελληνικό και αγνώστου ετύμου. Συνδύαζε τη δύναμη και τη γενναιότητα με τη σύνεση και την εξυπνάδα. Αγαπημένα της σύμβολα ήταν η αιγίδα, το δόρυ, η κουκουβάγια και η ελιά. Η Θεά Αθηνά δεν είχε μαντεία.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Αθηνά του Παρθενώνα



Η γέννηση της Αθηνάς

Η Αθηνά ήταν η αγαπημένη κόρη του Δία. Μητέρα της ήταν η Μήτις, πρώτη σύζυγος του Δία. Ο Δίας, φοβούμενος ότι η Μήτις θα γεννούσε ένα γιο ισχυρότερο από τον ίδιο, ζήτησε ένα βοτάνι από τη γιαγιά του που όποιος το έτρωγε γινόταν μικρός σαν το δάχτυλο. Η Γαία του έκανε τη χάρη και αυτός έτρεξε στη Μήτιδα και της το έδωσε να το καταπιεί, λέγοντας πως θα έκανε γερά παιδιά. Έτσι κι έγινε μα σε λίγο η Μήτιδα άρχισε να μικραίνει. Τότε ο Δίας άνοιξε το τεράστιο στόμα του και την κατάπιε. Κατέφυγε δηλαδή στο κόλπο του πατέρα του, αλλά ο ίδιος εξαφάνισε και τη σύζυγό του μαζί με το παιδί που είχε στην κοιλιά της. Ο Δίας από τη στιγμή που κατάπιε τη Μήτιδα κατέκτησε ολόκληρη τη σοφία του κόσμου. Μετά από μερικές μέρες άρχισε να υποφέρει από πονοκεφάλους. Ο Δίας βογκούσε από τους πόνους! όλες οι θεές προσπαθούσαν να τον καταπραΰνουν με μαγικά βότανα, αλλά τίποτε. Ούρλιαζε και χτυπιόταν καταγής, έτσι που ολόκληρος ο Όλυμπος αντιλαλούσε και σειόταν από τις σπαρακτικές του φωνές. Μια νύχτα που δεν άντεχε άλλο, κάλεσε τον Ήφαιστο να έρθει στο παλάτι του.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Φειδίας


Μόλις τον είδε ο Δίας του είπε: - Γρήγορα Ήφαιστε, δώσε μια με το σφυρί σου στο κεφάλι μου για να με γλιτώσεις μια και καλή απ' αυτό το μαρτύριο. Ο νεαρός θεός σήκωσε το τεράστιο σφυρί και το κατέβασε μ' όλη του τη δύναμη στο κεφάλι του πατέρα του. Τότε μπροστά στα κατάπληκτα μάτια των Ολυμπίων ξεπετάχτηκε από το κεφάλι του Δία μια γαλανομάτα κόρη πάνοπλη. Κρατούσε ασπίδα, φορούσε περικεφαλαία και κουνούσε απειλητικά το δόρυ της. Ήταν η Αθηνά, πολεμική θεά μα και προστάτιδα της σοφίας κληρονόμησε την παντοδυναμία του πατέρα της και τη σύνεση της Μήτιδας. Την ώρα της γέννησής της έβγαλε μια πολεμική κραυγή που έκανε τον Όλυμπο να σειστεί ολόκληρος και έφτασε ως τα πέρατα του κόσμου. Η γη τραντάχτηκε και η θάλασσα αναταράχτη,. πελώρια κύματα σηκώθηκαν απειλητικά και τη σκέπασαν. Ο Ήλιος σταμάτησε το ολόχρυσο άρμα του και παρακολουθούσε τη θεά μέχρι να βγάλει την πανοπλία της από το αδύναμο ακόμη κορμί της. Σε λίγο σταμάτησε η κοσμοχαλασιά που προκάλεσε η γέννηση της θεάς. Η φύση ολόκληρη γαλήνεψε. Βλέποντας τον Δία, τα πέταξε στα πόδια του, δείγμα αναγνώρισής του ως υπέρτατου θεού.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Γέννηση της Αθηνάς.




Η Αθηνά, ως θεά (και) του πολέμου, ήταν περιβεβλημένη με Αιγίδα, διαφορετική από αυτήν του Διός. Κατά μία εκδοχή, η Αθηνά κατασκεύασε την αιγίδα της από το δέρμα της Χίμαιρας ή, κατ' άλλη εκδοχή, από το δέρμα του τέρατος Αιγίδος ή Αιγήεντος, το οποίο είχε εξολοθρεύσει τα πάντα στην Λιβύη, την Αίγυπτο, την Φρυγία και την Φοινίκη και το οποίο η Αθηνά εξολόθρευσε.





ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΣ ΘΕΑΣ


Παλλάδιο

Ήταν ένα ξύλινο αγαλματάκι στην Αιγίδα της Αθηνάς που το είχε φτιάξει προς τιμή της νύμφης Παλλάδος , αυτή ήταν η αρχική σημασία του Παλλάδιου. Τώρα Παλλάδια υπήρχαν σε διάφορα μέρη περίφημο είναι το ΠΑΛΛΑΔΙΟ ΤΗΣ ΤΡΟΙΑΣ που είχε τρία μέτρα ύψος (δώρο του Δία προς τον Δάνδανο βασιλιά των Τρώων).

Πολεμική θεά

Η θεά Αθηνά συμπαραστάθηκε σε πολλούς ήρωες της αρχαιότητας:
Ο Ηρακλής: Με τις πολύτιμες συμβουλές της κατόρθωσε να εξοντώσει τον Αλκυονέα. Όμως και αργότερα, όταν ο Ευρυσθέας τον υπέβαλε στη δοκιμασία των δώδεκα άθλων, τον βοήθησε. Του χάρισε τα κύμβαλα που ήταν έργο του Ήφαιστου. Χτυπώντάς τα ο ήρωας τρόμαξε τις Στυμφαλίδες όρνιθες που πέταξαν από τις κρυμμένες φωλιές τους και έτσι τις σκότωσε με τα βέλη του. Για να την ευχαριστήσει της αφιέρωσε τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων.






Ο Περσέας κατάφερε να εξοντώσει τη Γοργόνα. Αυτή ήταν ένα τέρας που αντί για μαλλιά είχε φίδια και τα μάτια της σ' όποιον τα αντίκριζε τον απολίθωναν. Ο ήρωας, όταν πήγε ν' αντιμετωπίσει το φριχτό τέρας, είχε μαζί του τη γυαλιστερή ασπίδα που του έδωσε η Αθηνά. Έτσι, ενώ είχε αλλού στραμμένο το βλέμμα του, παρακολουθούσε τη Γοργόνα που καθρεφτιζόταν πάνω στην ασπίδα και την αποκεφάλισε. Πρόσφερε το φοβερό κεφάλι της, στην Αθηνά. Η θεά τοποθέτησε το λεγόμενο "γοργώνειο" πάνω στην αιγίδα που της είχε κάνει δώρο ο πατέρας της και υπήρχε το κεφάλι στην ασπίδα της . Μάζεψε το αίμα που πετάχτηκε από τις φλέβες του τέρατος και το έδωσε στον Ασκληπιό, ο οποίος το χρησιμοποίησε σαν γιατρικό. Άλλοι πάλι λένε πως έδωσε δυο σταγόνες αίματος στον Εριχθόνιο. Η μια προκαλούσε το θάνατο και η άλλη είχε θεραπευτικές ιδιότητες.
Οι αδερφές της γοργόνας , η Σθενώ και η Ευρυάλη, που ήταν αθάνατες, τη θρήνησαν γοερά. Ο θρήνος προερχόταν από τα φίδια που είχαν στα μαλλιά τους. Η Αθηνά για να τις μιμηθεί. Πήρε λοιπόν το κόκαλο ή το κέρατο ενός ελαφιού, άνοιξε κάποιες τρύπες και φυσούσε έτσι παρουσιάστηκε ένα μουσικό όργανο η φλογέρα.
Η Ήρα και η Αφροδίτη όμως ξέσπασαν σε ειρωνικά γέλια. Η Αθηνά δεν μπορούσε να εξηγήσει τη συμπεριφορά τους και θύμωσε πάρα πολύ. Τότε της εξήγησαν πως καθώς έπαιζε τη φλογέρα φούσκωναν τα κόκκινα μάγουλά της, παραμορφωνόταν το πρόσωπό της και ήταν πολύ αστεία. Η θεά έτρεξε πεισμωμένη σ' ένα ρυάκι και καθρεφτίστηκε στα νερά του παίζοντας φλογέρα. Κατάλαβε πως οι θεές είχαν δίκιο που την ειρωνεύονταν και οργισμένη πέταξε το μουσικό όργανο.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ανάγλυφο της "Σκεπτόμενης Αθηνάς" γύρω στο 460π.Χ.
Αθήνα, Μουσείο Ακροπόλεως
Η Αθηνά με το δωρικό πέπλο, γυμνοπόδαρη, με κράνος και το δόρυ της καρφωμένο με τη λόγχη στη γη, κοιτάζει συλλογισμένη μια στήλη που βρίσκεται μπροστά της.




Ο Περσέας όταν σκότωσε την Μέδουσα ξεπήδησε από το σώμα της ο Πήγασος και κάλπασε , στην πλάτη του αυτό το άλογο είχε φτερά , πήγε λοιπόν να πιει νερό στην πηγή Ειρήνη στην Κόρινθο , ο ήρωας Βελλερεφόντης τον έπιασε, αλλά ο πήγασος δεν δαμαζόταν , ο Βελλερεφόντης ζήτησε την βοήθεια του μάντη Πολύδωρου, ο οποίος τον παρέπεμψε στην Αθηνά, η Αθηνά του έδωσε χαλινάρι και μ αυτό ο Βελλερεφόντης το τιθάσεψε, το άλογο αυτό είναι το άλογο των ποιητών.
Στον Τρωικό πόλεμο, όπου και προστάτευε την παράταξη των Ελλήνων. Αγαπημένοι της πολεμιστές ήταν ο Διομήδης, ο Αχιλλέας και ο Οδυσσέας. δεν άφησε τον Αχιλλέα να σκοτώσει τον Αγαμέμνονα, μεταμορφωνόταν η ίδια σε Τρώα πολεμιστή και πήγαινε στις συγκεντρώσεις των αντίπαλων στρατηγών, δίνοντάς τους λανθασμένες συμβουλές. Βοήθησε Οδυσσέα και κατά τη διάρκεια του πολέμου όσο και κατά το ταξίδι της επιστροφής του.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Μόλις περνούσε ο αρχαίος επισκέπτης τα Προπύλαια, αντίκρυζε το τεραστίων διαστάσεων άγαλμα της Αθηνάς Προμάχου, ύψους περίπου έντεκα μέτρων, από ορείχαλκο, έργο του Φειδία. Το βλέπουμε σε σχεδιαστική αναπαράσταση.

Διαμάχη Αθηνάς και Ποσειδώνα

Η Αθηνά και ο Ποσειδώνας διεκδικούσαν την ίδια πόλη. Ανέβηκαν λοιπόν στο βράχο της Ακρόπολης και ενώπιον των Αθηναίων αποφάσισαν ότι όποιος προσέφερε το ωραιότερο δώρο θα την αποκτούσε. Ο Ποσειδώνας χτύπησε σε μια πλευρά του λόφου με την τρίαινά του και αμέσως ανάβλυσε ένα πηγάδι. Ο λαός θαύμασε, αλλά το νερό ήταν αλμυρό σαν το νερό της θάλασσας, που κυρίευε ο Ποσειδώνας κι έτσι δεν ήταν πολύ χρήσιμο. Το δώρο της Αθηνάς ήταν ένα δέντρο ελιάς, κάτι που ήταν καλύτερο, μιας και παρείχε στην πόλη τροφή, λάδι και ξυλεία. Έτσι, κέρδισε τη μονομαχία η Αθηνά και ονόμασε την πόλη της Αθήνα.



Αθηνά και Εριχθόνιος


Η Αθηνά δεν είχε κανένα ερωτικό δεσμό και συμβόλιζε την αιώνια παρθενία. Μόνο μια φορά ο Ήφαιστος προσπάθησε να την προσεγγίσει και χώθηκε στην αγκαλιά της. Η θεά απέκρουσε το πάθος του, ο Ήφαιστος όμως πρόλαβε να αφήσει το σπέρμα του πάνω στο μηρό της. Η Αθηνά γεμάτη αηδία σκούπισε το πόδι της με ένα κομμάτι μαλλί και το πέταξε στη γη. Από το κομμάτι αυτό, και τη βοήθεια της Γαίας, γεννήθηκε ο Εριχθόνιος.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Αναπαράσταση των αγαλμάτων της Αθηνάς και Ηφαίστου μέσα στο ναό,
κατασκευασμένα από τον Αλκαμένη, 421 - 415 π.Χ.
Στην βάση τους απεικονίζετο η γέννηση του Εριχθόνιου. Η θεά Γη κρατούσε
τον μικρό Εριχθόνιο προς την Αθηνά, συμβολισμός ότι οι Αθηναίοι
ήταν αυτόχθονοι και η πόλη τους δεν είχε ποτέ καταληφθεί.


Αθηνά και Αράχνη


Μια γυναίκα, που ονομαζόταν Αράχνη, καυχήθηκε κάποτε πως ήταν ανώτερη κι από την ίδια την Αθηνά, η οποία και την προκάλεσε σε μονομαχία. Η Αθηνά στο υφαντό της απεικόνιζε τη διαμάχη με τον Ποσειδώνα για την Αθήνα, ενώ η Αράχνη περιγελούσε τα ερωτικά κατορθώματα των θεών του Ολύμπου. Οργισμένη η Αθηνά έσκισε το υφαντό της Αράχνης, ενώ η ίδια μην αντέχοντας την ντροπή, κρεμάστηκε. Η Αθηνά τη λυπήθηκε και χαλάρωσε τη θηλειά από το λαιμό της, την τιμώρησε όμως και τη μεταμόρφωσε στο έντομο αράχνη. Προστάτευε όλους γενικά τους τεχνίτες και τους βιοτέχνες.




Προσωνύμια της Αθηνάς

- Παλλάς
Το προσωνύμιο να προέρχεται από τον θάνατο της νύμφης Παλλάντα (κόρη του Τριτωνιδος), την οποία σκότωσε η Αθηνά (για να τιμήσει την φίλη της Παλλάδα έφτιαξε ένα ξύλινο αγαλματάκι , το Παλλάδιον που το κρέμασε στην αιγίδα). Κατά άλλη εκδοχή πήρε το προσωνύμιο αυτό, επειδή γεννήθηκε από το κεφάλι του Δία πάλλοντας το δόρυ της. Η λέξη πάλλαξ σημαίνει νέος ή νέα (εξ ού και παλληκάρι).


- Γλαυκώπις

Χρησιμοποιείται συχνά από τον Όμηρο. Έχει την έννοια γαλανομάτα (γλαυκός+ ωψ, γλαύσσω= λάμπω). Ενδιαφέρον είναι το ότι η κουκουβάγια (αρχ. γλαυξ), το ιερό πουλί της Αθηνάς, προέρχεται από την ίδια ρίζα, ίσως λόγω και των δικών της μεγάλων και λαμπερών ματιών.

- Ατρύωνη

Ακούραστη στην μάχη.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Η Θεά Αθηνά προσφέρει κρασί στον Ηρακλή. Ερυθρόμορφη κύλικα. Περίπου 470π.Χ. Μόναχο, Κρατικό Μουσείο Αρχαιοτήτων.


- Λαοσσός

Εμψυχώτρια των πολεμιστών.

- Ίππια

Προστάτρια των αλόγων, Ίππιος λεγόταν και Ποσειδώνας. Ο Πήγασος, το ποιητικό άλογο δικό της ήταν δημιούργημα

- Πολιάς

Διότι προστατεύει την πόλη.

- Βουλαία

Σαν θεά προϊστάμενη της Βουλής.








- Αγοραία

Προστάτευε τις Εκκλησίες του Δήμου.

- Μήτηρ (στην Ηλεία)

Προστάτευε την μητρότητα.

- Χαλινίτιδα

Επειδή με το χαλινάρι της τιθάσεψε τον Πήγασο.

- Παναχαιδα (στην Πάτρα)

- Παιονία (στον Ωροπό)


- Αλεξίκακο ( στον Ωροπό)

Διότι βάζει μόνο το καλό στο μυαλό της.

- Στάθμια

Διότι έδωσε το αλφάδι στους ξυλουργούς.

- Καμινία

Έδωσε την κάμινο στους σιδηρουργούς

- Βομβυλία

(Σουραύλω) επειδή με το κόκαλο του ελαφιού κορόιδευε τους θρήνους της Σθενώ και της Ευρυάλης.








- Εργάνη

Προστάτευε τις οικιακές εργασίες.

- Βουδεία ή Βοαρμία

Έμαθε τους ανθρώπους να ζεύουν τα βόδια.

- Μηχανίτιδα

Διότι επινοούσε όλο νέες τέχνες. Βοήθησε στην ναυπήγηση της Αργούς.

- Πολύβουλο ( κατά τον Όμηρο)

Δηλαδή με πολύ φρόνηση.

- Αρεία

Το προσωνύμιο αυτό το απέκτησε η θεά Αθηνά κατά τη δίκη του Ορέστη στον Άρειο Πάγο για το φόνο της μητέρας του, Κλυταιμνήστρας.


- Εργάνη

Της αποδιδόταν το προσωνύμιο αυτό καθώς ήταν προστάτιδα των τεχνιτών και της χειροτεχνίας.

- Παρθένος

Με το επίθετο αυτό λατρευόταν στον ναό του Παρθενώνα. Μόνο μια φορά λένε προσπάθησε να την ενοχλήσει ερωτικά ο Ήφαιστος, μα η θεά αντιστάθηκε.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Η αγαπημένη μας θεά! Η θεά Αθηνά! η θεά της σοφίας, της στρατηγικής και του πολέμου. Η προστάτιδα της Αθήνας, για την οποία χτίστηκε προς τιμήν της, ο πιο διάσημος ναός στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού. Το λαμπρότερο μνημείο όλων των εποχών, ο Παρθενώνας.


- Πρόμαχος

Με αυτή την προσωνυμία αποκαλούσαν την Αθηνά όταν έμπαινε πάνοπλη στη μάχη.

- Πολιάς

Η προσωνυμία αυτή της αποδιδόταν ως προστάτις θεά της Αθήνας και της Ακρόπολης.

Ο Κατάλογος είναι μέγας και είναι δύσκολη η συμπλήρωσή του.

Γιορτές για τη θεά Αθηνά

Οι γιορτές δεν γινόντουσαν «εις μνήμη» αλλά ο λόγος ήταν θετικός και είχε σκοπό.







- Παμβοιώτια
- Σκιροφόρια γινόταν το Καλοκαίρι προκειμένου να υπάρξει προστασία της συγκομιδής από τον πολύ ήλιο.
- Αρρηφόρια
- Οσχοφόρια γινόταν την εποχή του τρύγου
- Παναθήναια (για αυτή την γιορτή θα γίνει αλλού ιδιαίτερος λόγος)
- Χαλκεία (για την εύρεση του αρότρου).
- Τελετή της Αρώσεως που ο ιερέας λεγόταν Βουζύγης.
- Προχαριστήρια που γινόντουσαν τον Φεβρουάριο για καλή συγκομιδή.
- Πλυντήρια που γινόταν την Άνοιξη και πλένανε τον ναό της Θεάς.
- Καλλυντήρια κουβαλούσαν πανέρι με σύκα στην Αττική δώρο στην θεά και η γιορτή αυτή είχε να κάνει με την συγκομιδή.

Και πλήθος ακόμη εορτών, οι Έλληνες ήταν ένα ευσεβής λαός.







ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

«Δεν θα αρνηθεί ποτέ σε κανένα άμα σου ζητήσει νερό, ή όταν σου ζητήσει φωτιά……… Δεν θα παραπλανήσεις ποτέ τον οδοιπόρο δείχνοντάς ψεύτικο δρόμο. Δεν θ αφήσεις κανένα σώμα νεκρού άταφο………… Δεν θα σκοτώσεις ποτέ τον ταύρο που σέρνει το αλέτρι».



ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Ας δούμε σε άλλες θρησκείες, ποιες θεότητες είχαν τις ιδιότητες της Αθηνάς:

Στην ΑΙΓΥΠΤΟ :
Η αντίστοιχη Θεά είναι η Νέεθ (αυτή που υφαίνει) , η Θεά της Σάιδος, έχει διάδημα κρατά τόξο έχει σύμβολο τον σταυρό και είναι Θεά του πολέμου και της υφαντικής και φυσικά της σοφίας.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : (Μουσείο Ουφίτσι Φλωρεντία) Η Μινέρβα και ο Κένταυρος.


Στην ΡΩΜΗ:
Η Θεά Αθηνά ταυτίστηκε με την Θεά μινέρβα.

Στην ΙΝΔΙΑ :
Μέσα στο νερό αργοσαλεύει η αόρατη Θεά Αχάνα οι Ινδοί την έλεγαν αυγή ή εκείνη που καίει.

Στην ΚΑΡΧΗΔΟΝΑ:
Υπάρχει η Θεά Τανίθ που είναι ίδια με την Νέιθ

Στην ΦΟΙΝΙΚΗ:

Η Θεά Αστάρτη.

Domingo-Carrera

http://www.youtube.com/watch?v=qW3zHEtL0T4


Ο τενόρος Χοσέ Καρέρας ( JOSE CARRERAS), ο οποίος έχει επονομαστεί "η φωνή της καρδιάς" ήταν Καταλανός.



Ο PLACIDO DOMINGO είναι Μανδριλένος.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: JOSE CARRERAS



Όπως είναι γνωστό υπάρχει μια αντιπαλότητα μεταξύ Καταλανών που ζητούν ανεξαρτησία και Μανδριλένων.

Για πολιτικούς λόγους οι δύο αυτοί τενόροι ήρθαν σε ρήξη για εθνικούς λόγους.

Μάλιστα έφτασαν στο σημείο, και οι δύο, όταν τους καλούσαν για οποιαδήποτε εκδήλωση να βάζουν στο συμβόλαιο που έφτιαχναν σαν απαράβατο όρο να μη παρευρίσκεται ο άλλος.

Το 1978 ο JOSE CARRERAS αρρώστησε από λευχαιμία, έκανε μεταμοσχεύσεις νωτιαίου μυελού, αλλαγή αίματος, διαρκή ταξίδια στην Αμερική και η τεράστια περιουσία του εξαντλήθηκε σε αυτή την περιπέτειά του. Τότε παρουσιάστηκε ένας φίλος του και του είπε ότι στην Μαδρίτη υπάρχει ένα ίδρυμα που πολεμά την Λευχαιμία ΔΩΡΕΑΝ, το ίδρυμα αυτό λεγόταν «FORMOZA»…



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : PLACIDO DOMINGO


Ο Καταλανός τενόρος πήγε και θεραπεύτηκε, μετά την θεραπεία του έψαξε να βρει τον πρόεδρο του ιδρύματος για να τον ευχαριστήσει και διαπίστωσε ότι ήταν ο PLACIDO DOMINGO!

Ο PLACIDO DOMINGO δημιούργησε το ίδρυμα για να βοηθήσει τον JOSE CARRERAS και το έκανε έτσι ώστε να μη ταπεινώσει τον εχθρό του.

Η συνάντηση των δύο εχθρών έγινε σε μια συναυλία του PLACIDO DOMINGO , παρουσιάστηκε ο JOSE CARRERAS διέκοψε την συναυλία , γονάτισε ταπεινά μπροστά στον PLACIDO DOMINGO και ζήτησε συγνώμη και φυσικά εξήγησε στο κοινό τι είχε πράξει ο PLACIDO DOMINGO , με την σειρά του ο PLACIDO DOMINGO πλησίασε και τρυφερά βοήθησε τον JOSE CARRERAS να σηκωθεί, από αυτή την υπόθεση ξεκίνησε μια μεγάλη φιλία.




Αργότερα όταν οι δημοσιογράφοι ρώτησαν PLACIDO DOMINGO
«Γιατί δημιούργησε το ίδρυμα «FORMOZΑ» αφού ήξερε ότι θα βοηθούσε έναν εχθρό του και θα έδινε την δυνατότητα σε ένα αντίπαλο να τον συναγωνιστεί;»

Απάντησε :……….

«Ήταν άδικο να χαθεί μια τέτοια φωνή σαν τη δική του».

http://www.youtube.com/watch?v=hd0Xm1hq6a4

Και αλήθεια να μη είναι, είναι μια πολύ όμορφη ιστορία για να μη την λέμε, στις σκληρές ημέρες που ζουν οι άνθρωποι.

ΤΟ ΚΚΕ ΤΟΥ ΜΑΝΙΑΔΑΚΗ

4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΚΑΙ ΚΚΕ

Όλη σχεδόν η κομματική ηγεσία που είχε εκλεγεί από το 6ο Συνέδριο (Δεκέμβρης 1935) βρισκόταν ανάμεσα στους φυλακισμένους και στους εξόριστους. Ο ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος Ν. Ζαχαριάδης.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ν Ζαχαριαδης.


Στην Κέρκυρα βρίσκονταν τα μέλη του ΠΓ Γιώργης Σιάντος, Βασίλης Νεφελούδης και Μήτσος Παρτσαλίδης, καθώς και το μέλος της ΚΕ Γιάννης Ζέβγος.

Στην Ακροναυπλία βρίσκονταν ο Γιάννης Ιωαννίδης, μέλος του ΠΓ, και τα μέλη της ΚΕ Κώστας Θέος, Βασίλης Βερβέρης, Μήτσος Παπαρήγας, Μιχάλης Σινάκος και Ανδρέας Τσίπας.

Στην Κίμωλο τα μέλη της ΚΕ Μιλτιάδης Πορφυρογένης, Πέτρος Ρούσος και Χρύσα Χατζηβασιλείου.

Στη Φολέγανδρο τα μέλη της ΚΕ Στέργιος Αναστασιάδης και Παντελής Καραγγίτσης - Σίμος.

Στη Γαύδο το μέλος της ΚΕ Λεωνίδας Στρίγκος.

Τέλος στο σανατόριο της Αθήνας «Σωτηρία» νοσηλευόταν το μέλος της ΚΕ Ν. Πλουμπίδης.
Ο κεντρικός παράνομος καθοδηγητικός μηχανισμός ουσιαστικά έπαψε να υπάρχει μετά τη σύλληψη του Γιώργη Σιάντου και του Γρηγόρη Σκαφίδα, το Νοέμβριο του 1939. Η ομάδα στελεχών που αποτελούσε τη λεγόμενη «παλιά ΚΕ» ήταν απομονωμένη από τις κομματικές δυνάμεις και δεν τις επηρέαζε.

Ας δούμε ποια πρόσωπα πέρασαν από τις κυβερνήσεις του Μεταξά:




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ΕΠΙΣΤΟΛΗ Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ



ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕΤΑΞΑ 13.4.1936-29.1.1941

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κωνσταντίνος ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΣ 5.8.1936-22.1.1937

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ: Γεώργιος ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ (14.3-18.5.1936), Θεόδωρος ΣΚΥΛΑΚΑΚΗΣ (18.5-26.12.1936), Ευριπίδης ΜΑΓΙΑΚΟΣ (26.12.1936-13.2.1937), Κωνσταντίνος ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ (13.2.1937-15.5.1937), Ιωάννης ΔΟΥΡΕΝΤΗΣ (15.5.1937-20.4.1941)
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ Κωνσταντίνος ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (23.3.-5.8.1936)
Υφυπουργός ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΑΣ: Ευριπίδης ΜΑΓΙΑΚΟΣ (6.8-26.12.1936)
Υφυπουργός ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ: Κωνσταντίνος ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ (14.8.1936-2.6.1941)
Υφυπουργός ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΑΣ: Περικλής ΚΡΗΤΙΚΟΣ (15.5.1937-12.12.1938)
Υφυπουργός ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΑΣ: Γεώργιος ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ (12.12.1938-20.4.1941)

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ: Ιωάννης ΜΕΤΑΞΑΣ
Υφυπουργός: Νικόλαος ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ 31.8.1936-20.4.1941

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ: Παναγιώτης ΔΕΚΑΖΟΣ 14.3-5.8.1936, Κωνσταντίνος ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΣ 5-31.8.1936, Ανδρέας ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ 31.8.1936-24.7.1937, Ιωάννης ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ 24.7.1937-20.4.1941,
Υφυπουργός: Γρηγόριος ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ 3.4-5.8.1936, Μενέλαος ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, 16.9.1939-20.4.1941

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ: Κωνσταντίνος ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΣ 5.8.1936-22.1.1937, Περικλής ΡΕΔΙΑΔΗΣ 22.1.1937-9.2.1938, Ανδρέας ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ 10.2.1938-20.4.1941, Υφυπουργός:Περικλής ΡΕΔΙΑΔΗΣ 5.8.1936-22.1.1937, Ανδρέας ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ 22.1.1937-9.2.1938

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ: Νικόλαος ΛΟΥΒΑΡΙΣ 14.3-6.8.1936, Κωνσταντίνος ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ 6.8.1936-25.11.1938, Ιωάννης ΜΕΤΑΞΑΣ 25.11.1938-28.1.1941
Υφυπουργός: Νικόλαος ΣΠΕΝΤΖΑΣ 11.2.1939-20.4.1941

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ: Κωνσταντίνος ΒΡΥΑΚΟΣ -11.5.1936, Γεώργιος ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ 11.5.1936-17.7.1938, Αγις ΤΑΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ 17.7.1938-20.4.1941

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ:
Υφυπουργός: Νικόλαος ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ 26.1936-20.4.1941 ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΑΥΤΙΚΩΝ: Ιωάννης ΜΕΤΑΞΑΣ 2.7.1936-29.1.1941
Υφυπουργός: Ιπποκράτης ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 5.8.1936-20.4.1941

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ:
Υφυπουργός: Μιχαήλ ΠΑΣΣΑΡΗΣ 5.8.1936-2.2.1937, Νικόλαος ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ 2-13.2.1937, Πέτρος ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΟΣ 13.2.1937-20.4.1941




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ΕΠΙΣΤΟΛΗ Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ


Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ


Στις αρχές του 1940 ο Μανιαδάκης (υπουργός Ασφαλείας στην περίοδο της δικτατορίας Μεταξά) μετέφερε τον N Ζαχαριάδη από την Κέρκυρα στη Γενική Ασφάλεια της Αθήνας, τόσο γιατί νόμιζε ότι έτσι θα κλόνιζε πιο εύκολα τους φυλακισμένους στην απομόνωση της Κέρκυρας (και μέχρι ένα σημείο το πέτυχε) όσο και για να τον έχει και να παρακολουθεί τις κινήσεις του από πιο κοντά.
Στις φυλακές της Κέρκυρας, κατά την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά ήταν φυλακισμένα το ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, μεταξύ δε αυτών και ο Νίκος Ζαχαριάδης, Παρτσαλίδης, Σκλαβαίνας, Νεφελούδης κλπ στελέχη.
Ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ λοιπόν Νίκος Ζαχαριάδης έδωσε εντολή στον Γιάννη Μιχαηλίδη να κάνει δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ για να ελευθερωθεί προκειμένου να βγει και να ξεσκεπάσει το Δαμιανό Μάθεση που λυμαινόταν το Κόμμα και να πραγματοποιήσει κομματικές εργασίες όταν θα είναι ελεύθερος.
Ο Γιάννη Μιχαηλίδη πράγματι υπέγραψε την δήλωση αλλά ταυτόχρονα στρατολογήθηκε από τον Υπουργό του Μεταξά Μανιαδάκη και έφτιαξε την Προσωρινή Διοίκηση και εκτύπωσε τον δικό του Ριζοσπάστη.


Έτσι την περίοδο αυτή έχουμε την ΠΔ του ΚΚΕ (Γιάννη Μιχαηλίδη) και την Παλαιά Κεντρική Επιτροπή (Νίκος Ζαχαριάδης).

Ο Ν Ζαχαριάδης έστειλε από την αρχή στην «Προσωρινή Διοίκηση» ένα σχέδιο οργανωτικής απόφασης και πρότεινε στην «Προσωρινή Διοίκηση» να τη δημοσιεύσει σαν δική της απόφαση. Στο σχέδιο εκείνο λεγότανε ότι: «Επειδή ο χαφιεδισμός στο κόμμα είχε σμπαραλιάσει την παλιά κομματική καθοδήγηση και από την πλευρά αυτή είχε δημιουργηθεί μια ανώμαλη κατάσταση στο ΚΚΕ, μέχρις ότου εγκατασταθεί μια νόμιμη καθοδήγηση στο κόμμα θα έπρεπε η κάθε τοπική κομματική οργάνωση να αποχτήσει οργανωτική αυτοτέλεια και ανεξαρτησία, να μην υπάγεται οργανωτικά σε καμιά κεντρική καθοδήγηση, εφαρμόζοντας την πολιτική γραμμή που αυτή έδινε, μόνον εφόσον θα τη θεωρούσε σωστή».




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Κωνσταντίνος Μανιαδάκης


Είχαν διατηρηθεί ορισμένοι κομματικοί πυρήνες που συνέχιζαν τη δράση τους τόσο σε Αθήνα - Πειραιά, όσο και στις άλλες περιοχές της χώρας. Κατά κανόνα, οι οργανώσεις αυτές δεν είχαν εμπιστοσύνη ούτε στην «παλιά ΚΕ» ούτε στην «Προσωρινή Διοίκηση» και δρούσαν ανεξάρτητα η μία από την άλλη. Εμπιστεύονταν μόνο τις ομάδες των φυλακισμένων και εξόριστων στελεχών του Κόμματος, με τις οποίες επιδίωκαν να αποκτήσουν επαφή. Το ανώτερο κομματικό όργανο που κατάφερε να διατηρηθεί ήταν το Μακεδονικό Γραφείο της ΚΕ (Εδώ μπαίνει το ερώτημα: τι ρόλο έπαιξαν οι Εβραίοι σε αυτή την υπόθεση;), που είχε την ευθύνη της καθοδήγησης των οργανώσεων στη Μακεδονία και τη Θράκη.


Η «Προσωρινή Διοίκηση» δε δημοσίευσε το σχέδιο αυτό. Όταν ο Ν Ζαχαριάδης επέμεινε, προφασίστηκε ότι το έχασε, ότι δεν το πήρε. Ο Ζαχαριάδης έστειλε αντίγραφο, μα πάλι η «Προσωρινή Διοίκηση» έκανε τα ίδια. Στο μεταξύ ο Μανιαδάκης έπαιζε και άλλο κόλπο. Έπιασε μια μέρα 5-6 από τους μεγαλοδηλωσίες (Κλάρα, Σιτοκωνσταντίνου, Φλωκίδη κλπ) και μαζί τους και το Μιχαηλίδη, που τον έβαλε στο κελί δίπλα στο Ζαχαριάδη. Ό Μιχαηλίδης επικοινώνησε με το μορς με το Ζαχαριάδη. Όταν ο Μιχαηλίδης δεν απάντησε σε ορισμένα συγκεκριμένα ερωτήματα του Ζαχαριάδη αυτός του είπε ανοιχτά ότι «λέρωσε τη φωλιά του» και πουλήθηκε στο Μανιαδάκη και σταμάτησε τη συνομιλία.

Η ΠΔ του Γιάννη Μιχαηλίδη με συνεργασία του Τυρίμου και άλλων στελεχών του ΚΚΕ προσπάθησε να αναγνωριστεί από τους κομμουνιστές της Ακροναυπλίας και έστειλε τον πλαστό Ριζοσπάστη στην ηγεσία της Ακροναυπλίας, ο «Ρ» «πέρασε» μέσα σε παπούτσια με διπλό πάτο και ο Ιωαννίδης κατέληξε στην απόφαση να στηρίξει την ΠΔ σαν νόμιμη αφού συζήτησε το θέμα με τους Βουλευτές του ΚΚΕ Κ Θέο, Μ Σινάκο και Β Βερβέρη.
Έστειλαν ενυπόγραφη δήλωση στον «Ρ» της ΠΔ που την αναγνώριζαν σαν πραγματική καθοδήγηση του ΚΚΕ.
Το λάθος έγινε αντιληπτό όταν ο «Ρ» της ΠΔ εξυμνούσε την δικτατορία του Μεταξά μετά την έναρξη του Ελληνοιταλικού πολέμου.
Τον Νοέμβριο 1940 ο Ν Ζαχαριάδης καταγγείλει ανοιχτά τον Μιχαηλίδη με το 3ο γράμμα του γραμμένο σε πανί , το έδωσε στο φοιτητή Λιανόπουλο, που τον κρατούσαν στη Γενική Ασφάλεια για να το μεταβιβάσει στους κομμουνιστές φοιτητές που θα το τύπωναν και θα το κυκλοφορούσαν. Αλλά και ο Λιανόπουλος ήταν πράκτορας του Μανιαδάκη!




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Οι αγρότες επί Μεταξά.



Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΜΑΡΤΙΟ ΥΟΥ 1940


Α) Κομμουνιστική Οργάνωση Αθήνας (ΚΟΑ).
Στο τρίμηνο διάστημα (Γενάρης - Μάρτης 1940) η ΚΟΑ είχε τις εξής προόδους οργανωτικής δουλειάς:
α) βρέθηκαν οι χαμένες οργανώσεις Γλυφάδας - Φυματικών - επισιτιστών - Βύρωνα (μερικοί). Πολλοί χαμένοι αυτοκινητιστές — στα Σφαγεία.
β) Συγκροτήθηκαν οργανώσεις στο Μπραχάμι, Βουρλοπόταμο και εργοστάσιο Σαρίδη.
γ) Πιάσαμε επαφή με το Βοτανικό, Γούβα και. Κατσιπόδι και βρήκαμε δρόμο για να έρθουμε σε επαφή με Κηφισιά, Ερυθραία.
δ) Ιδρύθηκε λαϊκό Μέτωπο στο Πυριτιδοποιείο και τραβούμε για τέτοιο στο Μπραχάμι, αυτοκινητιστές και τραπεζιτικούς.
Τα μέλη μας στο Λ.Μ. ανέρχονται στα 30 - 40 και των οπαδών μας περί τα 150.
ε) Βρήκαμε και συνδεθήκαμε με την ΕΒΑ (μικρό κύκλο) και γίνεται κάποια
δουλειά.
Από τη συνδικαλιστική πλευρά δεν έχουμε και μεγάλα πράγματα. Μόνο στους εφημεριδοπώλες, ξενοδοχοϋπαλλήλους, αυτοκινητιστές και τραπεζιτικούς γίνεται κάποια σχετική δουλειά. Στους εφημεριδοπώλες η δουλειά αυτή γίνεται πιο συστηματικά, γι' αυτό και στις αρχαιρεσίες πήραμε 113 ψήφους και βγάλαμε 2 στη διοίκηση. Τώρα με το συνέδριο των ιδιωτικών υπαλλήλων, εντείνουμε τις προσπάθειες μας αυτού και ελπίζουμε να κάνουμε καλή δουλειά.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Ι Μεταξάς και από πίσω του ο φαλαγγίτης Θεοδωράκης (Μίκυ).


Β) Κομμουνιστική Νεολαία Αθήνας.
Μόλις απ' το Φλεβάρη άρχισε η προσπάθεια να βρούμε νεολαίους βάζοντας επί κεφαλής της δουλειάς αυτής τη σ. Ασπασία. Μέχρι σήμερα βρέθηκαν 12 - 14 σκόρπια μέλη στον Αη - Γιάννη, στο Χαϊδάρι και στους Ποδαράδες. Τελευταίως βρήκαμε και την οργάνωση του Πολυτεχνείου με 12 μέλη. Έχουμε έρθει με την οργάνωση αυτή σ' επαφή 2 - 3 φορές
Γ) Στρατιωτική Οργάνωση. Έχουμε στα πεζικά, στο Ρουφ, στο Ναύσταθμο και στο Αεροδρόμιο Φαλήρου 6 σκόρπια μέλη χωρίς καθοδήγηση. Μόλις τώρα κανονίζεται το ζήτημα της συγκρότησης της οργάνωσης αυτής. Επίσης έχουμε και τρία μέλη στις έξω φρουρές (Γιάννενα, Κοζάνη, Λάρισα) και η επαφή μ' αυτούς γίνεται με αλληλογραφία. Το μέλος μας της Κοζάνης, σύμφωνα με ειδήσεις του ήρθε σε επαφή και με άλλους εκεί.
Τέλος, βάσει των εκθέσεων του Τιμογιαννάκη, η Ασφάλεια Αθηνών έλαβε την απόφαση ν' αποκαταστήσει επαφή με την Κομμουνιστική Διεθνή, μέσω του κλιμακίου του ΚΚΕ εις Παρισίους, ούτινος προΐστατο ο Σακαρέλος ή Σπανός!!
Εν τω μεταξύ, ή επιρροή της Π.Δ. (δηλ. της Γεν. Ασφάλειας!) επεξετείνετο ραγδαία.


ΔΥΣΠΙΣΤΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Διαμαρτυρίες κομμουνιστών.



Ο Ζαχαριάδης, εγκάθειρκτος εις την απομόνωση των Φυλακών Κερκύρας, ουδέ επί στιγμήν ξέχασε την, κατά την γνώμη του, «προδοσία» του Μάθεση. Το μίσος του αυξήθηκε εις μέγιστο βαθμό, όταν το 1938, από νεοφυλακισθέντα στελέχη και δια των σημάτων - κτυπημάτων Μορς, πληροφορήθηκε τα εξοντωτικά πλήγματα του ΚΚΕ, ως και την μη σύλληψη των Μάθεση - Παπαγιάννη, που κάλυπταν και τον Γ. Σιάντον, πού τον εθεώρει και αυτόν μεγάλο χαφιέ. Δια τον τελευταίο, οι υποψίες του μεγάλωσαν, όταν πληροφορήθηκε, ότι το Πάσχα του 1938 είχε κατορθώσει(!!) να αποδράσει από την Ανάφη, ένθα ετέλει εν εκτοπίσει και ν' αναλάβει την ηγεσία του ΚΚΕ, ολίγον μετά την σύλληψη των Παρτσαλίδη - Νεφελούδη - Σκλάβαινα. (Αργότερα ο Σιάντος συνελήφθη εκ νέου υπό της Ασφαλείας, αλλά το 1941 κατόρθωσε(!!) και πάλι να αποδράσει). Τις περιπέτειες του Σιάντου θα αναγνώσομε εις το αυτοβιογραφικό του σημείωμα προς το Κόμμα.
Κατόπιν πολλών σκέψεων, ο Ζαχαριάδης, δια να σώσει το Κόμμα, απεφάσισε να δώσει εντολή εις στέλεχος συγκρατούμενο του, το οποίο, αφού υπογράψει δήλωση και αποφυλακισθεί, έλθει εις επαφή με τα μη εισέτι συλληφθέντα στελέχη και μεταβιβάσει τις εντολές του και! τις οδηγίες της «Κομματικής Οργάνωσης Φυλακών Κερκύρας», δια το ξεκαθάρισμα του Κόμματος από τους «χαφιέδες». Ν' αναλάβει, εν συνεχεία, την γραμματεία και να προβεί εις ανασυγκρότηση των οργανώσεων, ως εκπρόσωπος του.
Αρχικώς, απετάθει προς τον Βασίλη Νεφελούδη (γραμματέα της Κ.Ε.). Αυτός ηρνήθη κατηγορηματικώς, λόγω της παρεμβολής της, έστω κατ' εντολή, δηλώσεως. (Αργότερα το Κόμμα ανέφερε: «Όσο για το Νεφελούδη ο σ. Ζαχαριάδης δεν ήξερε ότι αυτός απ' τις αρχές του 1940 είχε αρχίσει διαπραγματεύσεις συνθηκολόγησης με τον Μανιαδάκη». («Κομμουν. Επιθεώρηση», αριθ. φύλλου 2, Ιούνης 1942, σελ.. 50) .

Τότε, ο Ζαχαριάδης απετάθει προς τον συγκρατούμενο του Γιάννη Μιχαηλίδη, μέλος του Π.Γ. (ψευδ. Κατσάν ή Κατσανέβης, ή Κάμος ή ψηλέας κλπ.) παλαιό και πεπειραμένο στέλεχος. Ο Μιχαηλίδης ζήτησε μόνον ένα πιστοποιητικό από τον ίδιον τον Ζαχαριάδη, ότι υπέγραψε δήλωση κατ' εντολή του. Ο αρχηγός εδέχθη. Το πιστοποιητικό απετελείτο από ένα τεμάχιο υφάσματος χασέ εκ του υποκαμίσου του, εις ο ανέγραψε και τις εντολές του προς το Π.Γ. Ο Μιχαηλίδης υπέγραψε δήλωση, απεφυλακίσθη και, αφού παρέμεινε έπ' ολίγον αδρανής, δια να μη κινήσει τις υποψίας των αρχών, ζήτησε να έλθει εις επαφή με τον Σιάντο. Ούτος, φοβούμενος τον «δηλωσία» δεν ενέδιδε να συναντηθεί μετ' αύτού. Τέλος, απεστάλη ο Πλουμπίδης, με τις γνωστές εξελίξεις. Δέον να σημειωθεί, ότι η εκ νέου, σύλληψη και η μεταστροφή του Μιχαηλίδη δεν είχαν, τότε, ανακοινωθεί από τις Αρχές και ούτως αυτός, μετά την μεταστροφή του και συνεργασία του με τις Αρχές, ηδύνατο απροσκόπτως και χωρίς υποψίας να κινείται μεταξύ των κομματικών στελεχών, δικαιολογών, μάλιστα την εξαφάνιση του ως «λούφα», δια συνωμοτικούς λόγους!!



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 6/3/1936


Η παλαιά Κ.Ε., πληττόμενη συνεχώς από την Π.Δ. (Ασφαλείας - Μανιαδάκη), δημοσίευε εις τον δικόν της «Ριζοσπάστη», 10)8)1940 αρ. φύλλου 57, έκκληση, με ημερομηνία 20)7)40, προς «τα μέλη του Κόμματος, ως της Νεολαίας, τους συμπαθούντας και όλους τους εχθρούς της διχτατορίας».

Στο κείμενο καταγγέλλονται οι Μιχαηλίδης – Μιχελίδης – Μανιαδάκης (τα τρία Μ, όπως τους αποκαλεί) ενώ καταγγέλλει τα γράμματα του Ζαχαριάδη (η ιστορία δημοσιεύεται αργότερα) σαν πλαστά. Ανακοινώνει επίσης ότι προδότες των δυο τυπογραφείων του κόμματος Λιοσίων και Ηλιουπόλεως – (Μιλήσαμε ήδη) είναι οι Μιχαηλίδης και Γκαζές αναφέροντας για τον τελευταίο ότι τον αναγκάσαν να μαρτυρήσει για να σκεπαστεί ο Μιχαηλίδης (Καμία σχέση με τους πραγματικούς ενόχους. Ο Γκαζές ποτέ δεν μίλησε για τα τυπογραφεία, ενώ ο Μιχαηλίδης έγινε πράκτορας της Ασφάλειας αφού συνελήφθει, δηλαδή μετά από αρκετό καιρό).

Τέλος, κάνει μιαν αποκάλυψη: Τον Μάιο του 1939, το II.Γ. (Σιάντος - Σκαφίδας - Πλουμπίδης) έλαβε απόφαση μυστική να τεθεί ο Μάθεσης εις απομόνωση με 17 ερωτήματα, που τον βάρυναν, η δε απόφαση να μη ανακοινωθεί εις τα μέλη και στελέχη. Και μιαν σκέψη: «λέμε ακόμα πώς η ιδιαίτερη προσωπική επίθεση στο Μάθεση δεν αποκλείεται να έχει κάποιο άτιμο σκοπό, να μας κάνει να πεισθούμε πώς ο Μάθεσης είναι αθώος και να τον κατηγορούνε χαφιέδες για χαφιέ!».


Ο ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΕΙ ΣΤΟ «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» ΤΟΥ ΜΑΝΙΑΔΑΚΗ

Το σχέδιο των Αρχών Ασφαλείας είχε ευρύτερα πλαίσια από εκείνα, πού είχε μέχρι στιγμής επιτευχθεί. Έπρεπε να μετάσχει της Π.Δ. (Ασφαλείας) και ο ίδιος ο Ζαχαριάδης!!! Ούτος, μη γνωρίζοντας την σύλληψη και εν συνεχεία μεταστροφή του Μιχαηλίδη εις συνεργάτη της Ασφάλειας, απεφάσισε να αποστείλει μια έκκληση κατά των «δύο χαφιέδων». Διέταξε τον συγκρατούμενο του Μιχελίδη (ήτο ένα από τα τρία Μ. πού αναφέρει η προκήρυξη) να υποβάλει δήλωση και, αποφυλακιζόμενος, να συναντήσει τον Γιάννη Μιχαηλίδη εις τον οποίο να παραδώσει έκκληση, πού έφερε ημερομηνία «Γενάρης 1940» και υπεγράφετο από τους Ν. Ζαχαριάδη Αρχηγό του ΚΚΕ, Βασ. Νεφελούδη, Γραμματέα του ΚΚΕ, και Δημ.. Παρτσαλίδη. Μέλος του Π.Γ. Η έκκληση αφού κατήγγειλε την «χαφιέδικη συμμορία που ξεσκέπασε τώρα το ΚΚΕ» κατέληγε:
- Εμπρός για την λεύτερη, τη Λαϊκή Νεοελληνική Δημοκρατία!
- Ζήτω η Ένωση των Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.

Ο Μιχαηλίδης την παρέλαβε και εδημοσιεύθει, εις τον «Ριζοσπάστη» (του Μανιαδάκη) την 1.5.40. Έτσι αρχίζει η συνεργασία του Ζαχαριάδη στον πλαστό «Ρίζο» της II.Δ. Λέγουμε αρχίζει, διότι η συνεργασία συνεχίσθηκε!!

Για να επιτευχθεί τούτο, τον Ίανουάριο του 1940, ο Ζαχαριάδης μετήχθη εκ των φυλακών Κερκύρας εις την Γενική Ασφάλεια Αθηνών, με δικαιολογία συμπληρωματική ανάκριση και τον φόβο ιταλικού πραξικοπήματος κατά της νήσου. Με ένα πολύ έξυπνο κόλπο, η Ασφάλεια κατόρθωσε να λάβει συνωμοτικά ο Ζαχαριάδης, εντός των κρατητηρίων της, τον. . . «Ριζοσπάστη» της Π.Δ. (Ασφαλείας). Όταν είδε την γραμμή, που ακολουθούσε η παράνομος εφημερίδα, καταγγέλλουσα τους Μάθεση - Παπαγιάννη, ενθουσιάσθηκε, διότι πίστευε, ότι τούτο ήτο αποτέλεσμα των διαταγών του προς τον Γιάννη Μιχαηλίδη. Ούτω, προσπάθησε να... αποκτήσει επαφή με την Π.Δ. Τούτο επετεύχθη με πολλές δυσκολίες(!!!). Eις τις 25 Ιουλίου 1940, οπότε, μέσω του συνδέσμου, παλαιού μέλους της κομμουνιστικής νεολαίας, προς τον οποίο είχε εμπιστοσύνη ο Ζαχαριάδης, έλαβε την έξης επιστολή της Π.Δ. (Ασφαλείας) :




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Συλλήψεις


«Αγαπητέ μας Νίκο,

Με το πιάσιμο του Σιάντου, ή καθοδήγηση του κόμματος πέρασε στα χέρια της σπείρας Μάθεση — Παπαγιάννη. Αυτοί οι δύο έμειναν σαν μοναδικοί ηγέτες του ΚΚΕ. Έτσι, εκκαθάριση του κόμματος απ' τα πάνω ήτανε πια αδύνατη. Μόνος τρόπος σωτηρίας ήτανε ανταρσία της βάσης: Αυτό και έγινε. Οι οργανώσεις της Αθήνας και του Πειραιά, με κουτσουρεμένες δυνάμεις, κόψανε αμέσως επαφή με τη σπείρα. Στις 9 του Γενάρη κάνανε σύσκεψη στελεχών (πήρανε μέρος 23) και βγάλανε προσωρινή διοίκηση του ΚΚΕ, με την απόφαση να δέσουν γερά τις δυο οργανώσεις και να τραβήξουν την συγκέντρωση όλου του κόμματος γύρω στην Π.Δ. (σ.σ. Προσωρινή διοίκηση της Ασφαλείας). Πάμε καλύτερα απ' ότι πιστεύαμε. Η Αθήνα αναπτύχθηκε 100%, ο Πειραιάς 400%, η Νεολαία του Πειραιά είναι πια μια μαζική οργάνωση και η ΚΝΑ (σ.σ. Κομμουν. Νεολαία Αθήνας) από μηδέν έχει τώρα 100 μέλη, χωριστά από μια γερή αχτίδα φοιτητών. Βγάζουμε το «Ρίζο» τακτικά κάθε μήνα (στην αρχή Πολυγραφημένο, τώρα έντυπο). Την δουλειά την έχει πάρει στα χέρια του αυτός στον οποίο είχες αναθέσει την εντολή στα 1938 - 1939 (σ.σ. δηλαδή ο Γιάννης Μηχαηλίδης, αλλά δε αναφέρει το όνομά του από φόβο μήπως και το μάθει η... Ασφάλεια). Βέβαια έδειξε κάποια αδεξιότητα στην αρχή και νωθρότητα, μα το πιάσιμο του Σιάντου τον έσπρωξε να βρει τη βάση του Πειραιά και από κει να πάρει σε λίγο διάστημα μαζί και τις δύο οργανώσεις. Είχαμε και μια καλή τύχη. Απ' έξω, με την κήρυξη του πολέμου μας ήρθαν κάμποσα στελέχη μας. Όσα δεν πιάστηκαν και βρήκαν τις οργανώσεις μας (είναι αρκετοί) μπήκανε κάτω απ' τη γραμμή μας και σήμερα είναι η βασική ομάδα επίθεσης για την αναδημιουργία του Κόμματος. Το ζήτημα όμως είναι ότι ο Μάθεσης βγάζει το «Ρίζο» (σ.σ. ως γνωστόν κυκλοφορούσανε δύο «Ρίζοι», ο γνήσιος της παλιάς ΚΕ και ο πλαστός της Ασφαλείας) και τον κυκλοφορεί μέσω των λίγων Δ.Υ. (σ.σ. Δημοσίων Υπαλλήλων) και διανοουμένων πού έχει, άλλον δεν έχει ούτε μισό. Μ' αυτούς εμείς δεν καταφέραμε να πιάσουμε επαφή και να τους πείσουμε. Γράψανε στο «Ρίζο» πώς η έκκληση σου γράφτηκε απ' το Μανιαδάκη. Σκέψου λοιπόν Νίκο με ποιο τρόπο θα μπόρεσης να μας βοηθήσεις για να φύγει από τη μέση ο Μάθεσης. Πρέπει νάχαμε α) το πιστοποιητικό για τον Κατσάν (σ.σ. εννοεί τον Μιχαηλίδη που κατάπιε το πιστοποιητικό και είχε ψευδώνυμα Κατσάν, Κατσανέβης, Ψηλέας κ.λ.π.). Αυτός ο φίλος το έφαγε σε μια δύσκολη στιγμή και τώρα είναι χωρίς πιστοποιητικό, συνεπώς έκθετος, β) ένα μικρό ανοιχτό γράμμα στα μέλη του Κόμματος να καταγγέλλεις ανοιχτά και ονομαστικά τους χαφιεδισμούς του Μάθεση και να καλείς όλους να συγκεντρωθούν γύρω από την II.Δ. που βγήκε από τη σύσκεψη των οργανώσεων Αθήνας, Πειραιά και τέλος, ότι άλλο εσύ νομίζεις, πώς θα μας βοηθήσει. Ο Κατσάν δε σου έγραψε, γιατί δεν είμαστε σίγουροι για τον τρόπο αυτόν της επαφής. Αν δούμε πώς είναι εν τάξει θα σου γράψει προσωπικά.
Η σύνδεση γίνεται από την ομάδα πού είχαμε στα χέρια μας από το 1936 και που μας ακολουθεί στο ξεκίνημα (νομίζουμε πώς μας καταλαβαίνεις). Είχαμε βέβαια δισταγμούς μα σκεφτήκαμε πώς αν είναι προβοκάτσια της Ασφαλείας η σύνδεση αυτή και πέσουν όλα αυτά στα χέρια του Μανιαδάκη, η ζημιά θα είναι σχεδόν μηδέν, αν όμως έλθουν στα χέρια σου το κέρδος θα είναι μεγάλο. Πάντως σκέψου και συ αν νομίζεις τη σύνδεση σίγουρα (εμείς έχουμε τέτοιους λόγους) μας στέλνεις και συ ότι θέλεις.. .».




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Εξόριστοι στην Ανάφη το 1939


Εις την συνέχεια της επιστολής, δίδουν εις τον Ζαχαριάδη μερικά νέα. Τοιουτοτρόπως άρχισε η επαφή Ζαχαριάδη - Π. Δ. και η συνεργασία του πρώτου με τον «Ρίζο» της Ασφαλείας. Αλλά, παρατηρείται το έξης περίεργο. Ενώ αυτός παραδίδει ακόμη και άρθρο προς δημοσίευση, αποφεύγει συστηματικά, να δώσει έστω και εν πρόσωπο εις την Π.Δ. από τους συνδέσμους, υπευθύνους, οικονομικούς ενισχυτές κλπ., πού αυτός γνώριζε. Η συνεργασία συνεχίζεται και ο Ζαχαριάδης επεξεργάζεται οργανωτικό σχέδιο διά το νέο ΚΚΕ (το κόμμα της Ασφαλείας!!). Τα γεγονότα, όμως, επέρχονται ραγδαίως. Ανατέλλει ή 28η Οκτωβρίου 1940. Η απρόκλητος Ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδος, το ΟΧΙ του Μεταξά και του λαού μας. Ο Ζαχαριάδης, κλεισμένος στην Ασφάλεια, ενημερούται περί των γεγονότων και πείθεται από την Π. Δ. να γράψει ένα γράμμα, με το οποίο να καλή ολόκληρο τον Ελληνικό Λαό μαζί και τους κομμουνιστές να τεθούν υπό τις διαταγές του Μεταξά! Βεβαίως κατ' αρχή, η γραμμή αυτή συνεφώνει προς την τοιαύτη της Γ' Διεθνούς, η οποία, όμως, μετά το επαίσχυντο και ανέντιμο σύμφωνο συμμαχίας μεταξύ Σοβ. Ενώσεως και Ναζιστικής Γερμανίας (Μολότωφ - Ρίμπεντροπ) είχε αλλάξει. Απόδειξη τούτου παρέχουν αποκαλύψεις του γραμματέως του Κ. Κ. Ρουμανίας Τσαουσέσκου, εις τις 8 Μαΐου 1966, επ' ευκαιρία της 45ης επετείου της ιδρύσεως του.
Οι νεότερες οδηγίες της Κομιντέρν, μετά την σύναψη του γερμανοσοβιετικού συμφώνου, ήσαν αντίθετοι προς τις τοιαύτας του του Συνεδρίου της. Δηλαδή, κατά τον Τααουσέσκου ήσαν:

«Η Γερμανία και ή Ιταλία στο παρόν στάδιο δεν επιθυμούν όπως οι βαλκανικές χώρες συρθούν στον πόλεμο. Θέλουν να αναπτυχθεί ή παραγωγή των σιτηρών, του πετρελαίου και των διαφόρων πρώτων υλών που έχουν ανάγκη. Μόνο οι υποκινητές του πολέμου, οι Άγγλοι και Γάλλοι Ιμπεριαλιστές, στο παρόν στάδιο επιθυμούν να εμποδίσουν την ανάπτυξη της παραγωγής αυτών των χωρών και του εμπορίου τους με τη Γερμανία. Αυτές μόνο προσπαθούν με όλα τα μέσα ν' ανοίξουν στα Βαλκάνια μέτωπο εναντίον της Ιταλίας για να χτυπήσουν έπειτα από τα πλευρά της τη Γερμανία».

Οι οδηγίες ζητούσαν κατόπιν απ' τον Ρουμανικό λαό «να μη δεχτή τη μετατροπή της Ρουμανίας σε αγγλογαλλικό προγεφύρωμα στον πόλεμο εναντίον της Γερμανίας και της Σοβ. Ενώσεως».





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Το μεταξικό καθεστώς


ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Ν ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΟΙΤΑΛΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ


ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι έλληνες παλεύουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλαίβει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.
Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πόλεμο αυτό που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ' ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό.
Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θάναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας.
Αθήνα 31 του Οχτώβρη 1940
Νίκος Ζαχαριάδης
Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ


ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Ν ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ Ι ΜΕΤΑΞΑ

«Μεταξάν Πρωθυπουργόν»
Ανοιχτό Γράμμα
Ολόκληρος ο λαός της Ελλάδας ξεσηκώθηκε σαν ένας άνθρωπος και χάλασε τα σχέδια τον φασισμού. Με το αίμα του ο λαός εξασφάλισε τη λευτεριά και την ανεξαρτησία του. Έξω άπ' αυτά ή Ελλάδα δεν έχει καμιά θέση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ανάμεσα στην Αγγλία και Ιταλία-Γερμανία. Αφού ο λαός μας υπερασπίσει αποτελεσματικά την ανεξαρτησία και την εθνική λευτεριά του, σήμερα ένα μοναχά πράμα θέλει: Ειρήνη και ουδετερότητα με τούτους τους όρους:
1) Νά ξανάρθουν τα πράγματα όπως ήταν στις 28 του Οχτώβρη 1940 δίχως καμιά εδαφική - οικονομική - πολιτική ζημία σε βάρος της Ελλάδας.
2) Οι πολεμικές δυνάμεις της Αγγλίας νά φύγουν όλες άπ' τα χώματα και τα νερά της Ελλάδας.
Με βάση τους δύο αυτούς όρους να ζητήσουμε αμέσως από την κυβέρνηση της Ε.Σ.Σ.Δ. να μεσολαβήσει για να γίνει ελληνοϊταλική ειρήνη. Αυτό σήμερα είναι το μοναδικό εθνικολαϊκό συμφέρον. Και ή πράξη έχει αποδείξει ότι μόνον ή Ε.Σ.Σ.Δ. σήμερα έσωσε την ειρήνη και ουδετερότητα της Γιουγκοσλαβίας - Βουλγαρίας - Τουρκίας.
26 του Νοέμβρη 1940 Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ
Υ.Γ. Είμαστε υποχρεωμένοι να ζητήσουμε ειρήνη έντιμη και δίχως κυρώσεις και για να ξεκαθαρίσουμε άλλη μια φορά τόσο τον εθνικό - αμυντικό - απελευθερωτικό χαρακτήρα του πολέμου πού κάνουμε, όσο και ότι είμαστε ξένοι προς τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο πού κάνουν οι πλουτοκρατικές μεγάλες δυνάμεις. Αν σήμερα δεν δουλέψουμε για μια έντιμη ειρήνη, ο πόλεμος θα χάσει για μας τον εθνικό αμυντικό χαρακτήρα του, θα γίνει κατακτητικός και τότε θα έχει αντίθετο το λαό.»
["Επίσημα Κείμενα του ΚΚΕ τόμος 5ος, σελ.273]




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Στις φυλακές Ακροναυπλίας. Ωρα συσσιτίου...


Παρατήρηση: Στάλθηκε από το Ζαχαριάδη στην Προσωρινή Διοίκηση του ΚΚΕ που ήταν όργανο της ασφάλειας του Μανιαδάκη. δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά μετά το τέλος του πολέμου στις 9 Μάρτη του 1947.




Η προσωρινή διοίκηση του ΚΚΕ έστειλε επιστολή στο Ζαχαριάδη, στις 3 Δεκεμβρίου 1940.
ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Ν ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΠΡΟΣ ΠΔ ΤΟΥ ΚΚΕ (6 Ιανουαρίου 1941)

«Θα τα πω έξω απ τα δόντια. Δεν είμαστε παιδιά για να λέμε και ξελέμε. Όσα είπα ήταν καλώς είπωμένα. Μάλιστα η «επιχειρηματολογία» σας με κατέπεισε ολοκληρωτικά ότι έχω 100% δίκηο! Χτυπάτε το μηχανισμό και λέτε ότι στην τωρινή κατάσταση της Ελλάδας ανακαλύψατε το «νέο». Μα στην πραγματικότητα το «νέο» αυτό είναι ο πολύ παλιός σοσιαλπατριωτισμός του 1914 και 1939! Κατακεραυνώνετε, τον μηχανισμό. Και όμως... λέτε: η περίπτωση Ελλάδας - Αλβανίας είναι ή ίδια με την περίπτωση Ε.Σ.Σ.Δ.- Φιλλανδίας!!! Συγκρίνετε τη δήλωση τον Στάλιν (διαστρεβλώνοντας την) για τους γαλλ. έξοπλ. στην εποχή του γαλλοσοβιετικού με την Ελλάδα της μοναρχοφασιστικής διχτατορίας. Γιατί να μην συγκρίνετε το Ντελαντιέ του 1939-40 με τη σημερινή Ελλάδα; Δεν είνε πιο σωστό; (Ή διαστρέβλωση τον Στάλιν είναι αύτη: τότε ο Λαβάλ στη Μόσχα ζήτησε μια δήλωση απ' το Στάλιν για τους γαλλ. έξοπλ. Ο Στ. την έκανε από συμφώνου με την Κ.Δ. και τον Τορρές. Τότε η αντίδραση στη Γαλλία θέλησε να βρει αντίθεση ανάμεσα στον Στάλιν και το Κ.Κ. Γαλλίας. Και αυτό απάντησε με το περίφημο πλακάτ: Ό Στάλιν έχει δίκηο! Μα τι σχέση μπορούν να έχουν όλα αυτά με τη σημερινή Ελλάδα; Και όμως κατατροπώνετε το μηχανισμό!!!) Λέτε: ή είσοδος της Ελλάδας στον πόλεμο μετάτρεψε τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε αντιφασιστικό (!) για την ελευθερία της Ελλ., των Βαλκανίων, της Ε.Σ.Σ.Δ. και... βάλε!! Μη χειρότερα!! Λέτε: ο λαός κάνει αντιφασιστικό πόλεμο. Μα ο Μεταξάς; Κατά την ίδια λογική επειδή και για τα εσωτερικά ελληνικά ζητήματα ο λαός είναι αντιφασιστικός στην Ελλάδα δεν έχουμε μοναρχοφασιστική δικτατορία μα λαοκρατία! Όσο για τον ενθουσιασμό τον Λαού (αυτά που λέτε θυμίζουν αρθρογραφία «Εστίας» και Σία) δεν ξέρετε τι γίνεται ούτε στο Μέτωπο ούτε στα μετόπισθεν. Γενικά τα επιχειρήματα σας είναι «πιστόν αντίγραφον» με τον αντιφασισμό κ.λπ. πού κοπανάει τόσο ο Μεταξάς και Σία όσο και ο εγγλέζ. ιμπεριαλισμός. (Τώρα βλέπω ότι τα λάθη στην αρθρογραφία του «Ρίζου» και αλλού -που παρά τις συστάσεις μου δεν διορθώσατε δεν ήταν τυχαία). Μιλάτε πολύ για το συμφέρον της Ε.Σ.Σ.Δ. ξεχνόντας ότι το συμφέρον αυτό είναι διαφορετικό και αντίθετο προς το συμφέρον τόσο του άξονα όσο και της Αγγλίας και αν ο άξονας θέλει να κάνει τα Βαλκάνια φασιστικό προγεφύρωμα, η Αγγλία τα θέλει όχι μόνο αντιαξονικό μα και αντι-σοβιετικό ορμητήριο ξέροντας το βασικό στην περιοχή αυτή σοβιετ. ενδιαφέρον. Και αυτούς ακριβώς τους σκοπούς της Αγγλίας εξυπηρετεί σήμερα ο Μεταξάς. Εσείς λέτε ότι ο Μετ. πολεμά σήμερα κατά του φασισμού και για την ελευθερία Ελλ. Βαλκ. κλπ... Γιατί τότε εφαρμόζει εσωτερικό φασισμό, δε δίνει αμνηστεία στους κόμ. γιατί ζητά από τους εθελοντές πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, γιατί πιάνει φαντάρους κομμουνιστές του Μετώπου και τόσα και τόσα παρόμοια;



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : 1936: Φυλακισμένοι της Ακροναυπλίας



Στραβοκαταλάβατε απόλυτα τη γραμμή της Κ.Δ. και του ΚΚΕ. Το βασικό δεν είναι αν η Ελλάδα βρίσκεται στην Αλβανία, μα ποια Ελλάδα βρίσκεται στην Αλβανία και γιατί. Ή Ελλάδα αυτή είναι του Μεταξά + έγγλέζ. ίμπεριαλ. και τους καταχτητικούς φασιστικούς σκοπούς της τους ξεκαθάρισε και πάλι ο Μεταξάς (πρωτοχρον. διαγγέλματα του + συνέντευξη του). Η πολιτική του ΚΚΕ απόβλεπε στο ν' αποσπάσει την Ελλάδα απ' την Αγγλία και να την προσεγγίσει στην Ε.Σ.Σ.Δ. μαζί με εσωτερικές αλλαγές. Αυτού απόβλεπε και το «ανοιχτό γράμμα» μου της 31 -Χ. (που τη δημοσίευση του, την αποστολή του έτσι όπως ήταν γραμμένο, την υπαγόρευσε κυρίως και ή εσωτερική κρίση του ΚΚΕ και ή ανάγκη να δοθεί σ' όλους τους κομμουνιστές της Ελλάδας έγκυρη ενιαία κατεύθυνση). Πάντως το γράμμα εκείνο, καμουφλαρισμένο, τάλεγε όλα και μιλούσε για εξόντωση και του εσωτερικού φασισμού. Πάντως το γράμμα εκείνο ήταν μονάχα μια προσπάθεια πού προϋπόθετε όλους τους κατοπινούς ελιγμούς πού θα γινόταν αναγκαστικά. (Εσείς, αντίθετα, δένετε οριστικά το ΚΚΕ στο Μεταξά και στο σοσιαλσωβινισμό και έτσι παθαίνει το μεγαλύτερο ΑΙΣΧΟΣ στην ιστορία του). Τα πράγματα είναι καθαρά: Ό λαός θέλει μόνο τη Λευτεριά και ανεξαρτησία τον εσωτερική και εξωτερική. Αυτό είναι δυνατό μόνο με εσωτερική αντιφασιστική στροφή + σύμπραξη με Ε.Σ.Σ.Δ. Ό Μεταξάς κάνει τα αντίθετα, μας δένει οριστικά στον ίμπερ. πόλεμο για λ/σμό της Αγγλ. μας μπλέκει και με τη Γερμ. (βλέπε γερμ. βοήθεια στην Ιταλία) και κάνει πόλεμο φασιστικό - ίμπεριαλ. - πλουτοκρ. - καταχτητικό. Καθήκον του ΚΚΕ: Να ζητήσει η Ελλάδα μεσολάβηση Ε.Σ.Σ.Δ. για έντιμη ειρήνη. Ό πόλεμος στα χέρια στρατού - Λαού: ανατροπή Μεταξά. Αυτός είναι ο κύριος εχθρός! Λαϊκή Δημοκρατική εξουσία. (Αν όπως λέτε ο Λαός είνε με το Μεταξά, τότε το ΚΚΕ πρέπει να πάει ενάντια στο ρέμα. Απ' την Κορυτσά και πέρα οι στρατιώται μας σφάζονται άδικα, για ξένα συμφέροντα). Αυτή είναι η γνώμη μου. «Παληός» μαρξισμός θα πείτε. Ναι μα όχι σοσιαλσωβινισμός. Και έχετε υποχρέωση τιμής τη γνώμη μου αυτή, δηλ. το ανοιχτό γράμμα πού δεν δημοσιεύσατε 2): το σχέδιο απόφασης πού σας πρότεινα και πιστή απόδοση αυτού εδώ του γράμματος να τα δημοσιεύσετε στο «Ριζ.» συνοδεύοντας τα με όλες τις αντιρρήσεις σας κ.τ.λ. αν δεν πειστείτε ότι έχω δίκηο. (Κοκορέβεστε ότι ανακαλύψατε το «νέο» και όμως δεν βλέπετε το ΝΕΟ στην κατάσταση πού επιβάλλει τη στροφή πού σας προτείνω. Δίχως τη στροφή αυτή και το «ανοιχτό γράμμα» μου της 31. Χ καταντά ένα σοσιαλπατριωτικό προδοτικό ντοκουμέντο. Έχετε υποχρέωση τιμής να κάνετε αμέσως τις δημοσιεύσεις πού ζητώ πιο πάνω. Αλλοιώς θα πεισθώ τελειωτικά ότι πίσω απ' τη Π.Δ. κρύβεται ύποπτη βρωμοδουλειά του Μανιαδάκη και της ασφάλειας. Όταν ο Μανιαδάκης πήρε τα τελευταία μέτρα ενάντια μου χάρηκα γιατί τα απέδωσα στη δημοσίευση και τοιχοκόλληση τον νέου γράμματος μου. Έπεσα έξω. Ίσως τα μέτρα να οφείλονται ατό ότι ο Μανιαδάκης έλαβε «αρμοδίως» γνώση τον νέου αυτού γράμματος. Ποιος ξαίρει; Κάποτε είπα στον Ειρηνοδίκη ότι τη φωλιά του την σκάτωσε. Και αυτός «φρονίμως ποιών» δεν απάντησε! Τώρα ποιος είνε ο Ειρηνοδίκης ίσως να θυμάται ο Κάτσος). Και κάτι άλλο: Κάποιος από σας κάνει το «θεωρητικό». Μα του πήρε ο διάολος τον πατέρα. Λιγώτερη φλυαρία - Λιγώτεροι ιστορικοί παραλληλισμοί (όπως λ.χ. της Φινλανδίας!!!) γιατί είναι κακοτοπιές!



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Η ομάδα εξόριστων κομμουνιστών της Αμοργού


Πάντως το παράδειγμα του ΚΚ Κίνας κυρίως απ' την αιχμαλωσία του Τσαγκ-Κάϊ-Σεκ και δω κάτι μπορεί να τον ωφελήσει. Για τις μικροδιαφορές μας: Εσείς μπορεί να στέλνετε πολλά, μα εγώ παίρνω πολύ λίγα. Απόδειξη: Απ' τον πόλεμο και δω πήρα μόνο τον 1ο πολεμικό «Ρίζο» και το «Δελτίο» με την απόφαση σας. Τίποτε άλλο. Πριν 1 μήνα λέγατε: Σε 4 μέρες θα πάρεις την 1η πολεμική προκήρυξη μας και το «Ρ.» του Δεκέμβρη. Ακόμα να τα πάρω! Θέλω όλα τα υλικά σας (έντυπα) απ' τον πόλεμο και δω όσα δεν πήρα. (Απ' τον Κατσ. εγώ είχα ζητήσει εξηγήσεις. Αυτός δεν μου έδωσε. Μετά ζητήσατε σεις από μένα. Μπορείτε να τις πάρετε απ' τον ίδιον). Όταν μου είπατε ότι το Χόντζα δεν τον ξέρετε σας απήντησα ότι δεν πρόκειται για Χόντζα μα για ΧΟΝΖΑ και σας ξαναρωτούσα, αν τον ξέρετε. Δεν απαντήσατε. (Μου ζητήσατε διευκολύνσεις για σύνδεση σας με πρόσωπα για λεφτά κ.τ.λ... Σας απάντησα. ΟΧΙ. Μόνο πολιτικές γνώμες δίνω). Οι γνώμες μου για τον πόλεμο να μπουν στο αχτίφ Κ. και Κ.Ν.. Πάντως η συνέχιση της συζήτησης μεταξύ μας δεν έχει νόημα. ΕΡΓΑ χρειάζονται. Να γράφετε πιο ζωηρά και αραιά να τα βγάζω εύκολα και γρήγορα. (Αν η προσπάθεια της Π.Δ. είνε παστρικιά δουλειά μη ξεχνάτε ότι δεν έχετε δικαίωμα να ατιμάσετε το ΚΚΕ). (Αν δεν κάνετε τις δημοσιεύσεις θα προσπαθήσω να χρησιμοποιήσω ένα μέσο πού ίσως προσωπικά μου κοστίσει ακριβά μα το ΚΚΕ θα το ωφελήσει.) Αν αποφασίσετε τη δημοσίευση μην αργείτε ούτε δεφτερόλεφτο. Τα γραφτά μου όλα να τα φυλάχτε.
(Ο σύνδεσμος μας κάνει ανοησίες.)
6.1.41»

Το δεύτερο γράμμα του σ. Ζαχαριάδη:

Το γράμμα του Ζαχαριάδη για τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, έχει και την προϊστορία του. Στις αρχές του 1940 ο Μανιαδάκης μετέφερε τον σ. Ζαχαριάδη από την Κέρκυρα στη Γενική Ασφάλεια της Αθήνας.

Το Σεπτέμβρη του 1940 ο Μανιαδάκης έδωσε δήθεν εν αγνοία του τη δυνατότητα στον Ζαχαριάδη να επικοινωνήσει με την Προσωρινή Διοίκηση του ΚΚΕ. Στη Διοίκηση αυτή βρισκόταν και ο Γιάννης Μιχαηλίδης μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ από παλιά και πού είχε φύγει από την Κέρκυρα με δήλωση.





Τη δήλωση αυτή την έκανε με εντολή των Ζαχαριάδη, Παρτσαλίδη και του Νεφελούδη για να βγει και ξεσκεπάσει το χαφιέ Δαμιανό Μάθεση πού λυμαινότανε το κόμμα. Μα κι' ο Γιάννης Μιχαηλίδης, πρόδωσε την αποστολή πού του είχε ανατεθεί, κι' έγινε κι' αυτός όργανο του Μανιαδάκη.

Αυτόν λοιπόν θέλησε να χρησιμοποιήσει ο Μανιαδάκης για να «ψωνίσει» τον Ζαχαριάδη, πού τον κρατούσε σε απομόνωση στα κρατητήρια της Γεν. Ασφάλειας. Ο Μανιαδάκης έδωσε έτσι τη δυνατότητα στο Μιχαηλίδη με δήθεν συμπαθούντες αστυφύλακες να συνδεθεί με το Ζαχαριάδη.

Ο Ζαχαριάδης, από την πρώτη στιγμή ζήτησε τα έντυπα της Π.Δ., είδε ότι διαστρεβλώνεται κατάφωρα φιλομεταξικά η κομματική γραμμή και αποφάσισε ξέροντας, ότι η όλη δουλειά βρίσκεται στα χέρια του Μανιαδάκη Ο Ζαχαριάδης παρά την επιμονή της II.Δ. αρνήθηκε να τη συνδέσει με τον Γληνό , πού τότε ήταν έξω και απόφευγε την Π. Δ.


ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Ν ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΚΚΕ




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Μουσική μπάντα της ΕΟΝ σε δρόμο της Θεσσαλονίκης.



Τρίτη επιστολή της 15 Ιανουαρίου 1941 προς όλα τα μέλη του ΚΚΕ :
Αγαπητοί σύντροφοι,
Έχω για σας μια παράκληση. Να τυπώστε, μοιράστε, τοιχοκολλήστε στην Αθήνα – Πειραιά – Θεσσαλονίκη, αν είναι μπορετό σ’ όλη τη χώρα και στο μέτωπο, το παρακάτω γράμμα μου. Κρατάτε ψηλά τη σημαία του ΚΚΕ και συνεχίστε με πιο μεγάλη ορμή την πολιτική και οργανωτική σας δουλειά. Ζήτω το ΚΚΕ και η Κομμουνιστική Διεθνής.
Αθήνα, 15 Γενάρη 1945
Ν. Ζαχαριάδης

ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΚΑΙ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ (ΕΤΚΔ) ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΚΝΕ (ΕΤΚΔΝ)

Το γράμμα αυτό το γράφω, γιατί παρουσιάστηκε μια βασική ριζική διαφωνία μου με την Προσωρινή Διοίκηση που παρουσιάζεται σαν εκπρόσωπος του ΚΚΕ από το Σεπτέμβρη του 1940. Είχα δεχτεί την πολιτική μόνο συνεργασία με την Προσωρινή διοίκηση (παρά τους σοβαρούς δισταγμούς μου) γιατί είχα εμπιστευτεί σ’ ένα παλιό σύντροφο να καθαρίσει το ΚΚΕ από τη χαφιέδικη σφηκοφωλιά του Μάθεση – Παπαγιάννη.


Από την πρώτη στιγμή είχα παρατηρήσει σοβαρά λάθη στην πολιτική γραμμή της Προσωρινής διοίκησης, που αυτή παρά τις υποδείξεις μου, αρνήθηκε να τα διορθώσει όπως δε δέχτηκε και άλλες υποδείξεις μου. Η βασική όμως διαφωνία μας, που θα αναφέρω πιο κάτω, με αναγκάζει να μιλήσω ανοιχτά. Το γράμμα μου που δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες στις 2 του Νοέμβρη 1940 αποβλέπει στα παρακάτω:
1) Να δώσει έγκυρη ενιαία κατεύθυνση στους κομμουνιστές όλης της χώρας.
2) Να κινητοποιήσει το λαό στην αντιφασιστική εξόρμηση για την εθνική ανεξαρτησία και λευτεριά.
3) Να αποκαταστήσει στο εσωτερικό τις λαϊκές ελευθερίες, μια λαϊκή αντιπλουτοκρατική πολιτική.
4) Να κάμει τον πόλεμο εθνικό αντιφασιστικό, αντιιμπεριαλιστικό με βασικό και μοναδικό σκοπό την εξασφάλιση της εθνικής μας ανεξαρτησίας, της ειρήνης και ουδετερότητάς μας, έξω από το γενικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Αυτό θα μπορούσαμε να το επιτύχουμε μόνο μ’ ένα ολόπλευρο προσανατολισμό στην ΕΣΣΔ και με μια πραγματική βαλκανική συνεργασία. Ο Μεταξάς από την πρώτη στιγμή έκαμε το αντίθετο, έκαμε πόλεμο φασιστικό, καταχτητικό πόλεμο. Ενώ, αφού διώξαμε τους Ιταλούς από την Ελλάδα βασική προσπάθειά μας έπρεπε να είναι να κάνουμε μια ξεχωριστή, έντιμη και δίχως παραχωρήσεις ελληνοϊταλική ειρήνη, πράγμα που μπορούσε να γίνει με τη μεσολάβηση της ΕΣΣΔ, η μοναρχοφασιστική διχτατορία συνέχισε τον πόλεμο για λογαριασμό όχι του λαού της Ελλάδας μα της πλουτοκρατίας και του αγγλικού ιμπεριαλισμού. Μετά το διώξιμο δε των ιταλών από την Ελλάδα, το αίμα των φαντάρων μας χύνεται άδικα, σήμερα δε ο εγγλέζικος ιμπεριαλισμός εισπράττει σε αίμα των παιδιών της Ελλάδας τους τόκους των κεφαλαίων που διέθεσε στα 1935-36 για την παλινόρθωση του Γεωργίου και την εγκαθίδρυση της μοναρχοφασιστικής διχτατορίας του Μεταξά. Αφού δε ο Μεταξάς αρνιέται να αποκαταστήσει τις ελευθερίες του λαού, να εξασφαλίσει την ειρήνη της Ελλάδας και κάνει πόλεμο καταχτητικό, ιμπεριαλιστικό, που όλα του τα βάρη τα πληρώνει ο λαός, παραμένει (ο Μεταξάς) κύριος εχθρός του λαού και της χώρας. Η ανατροπή του είναι το πιο άμεσο και ζωτικό συμφέρον του λαού μας. Λαός και στρατός πρέπει να πάρουνε στα χέρια τους τη διαχείριση της χώρας και του πολέμου με σκοπό ειρήνη, εθνική ανεξαρτησία, εσωτερικό αντιφασιστικό, αντιπλουτοκρατικό λαϊκό καθεστώς, ολόπλευρη προσέγγιση προς την ΕΣΣΔ και βαλκανική συνεργασία με βάση την ειρηνική λύση των εσωβαλκανικών διαδορών. Όλες τις απόψεις μου αυτές τις ανέπτυξα σ’ ένα ανοιχτό γράμμα κι ένα σχέδιο απόφασης που στις 21-11-1940 έστειλα στην Προσωρινή Διοίκηση. Αυτή αρνήθηκε να τα δεχτεί και να τα δημοσιεύσει αναπτύσσοντας μια καθαρή σοσιαλπατριωτική επιχειρηματολογία που έχει αυτή τη βάση: Ο πόλεμος της Ελλάδας εναντίον της Ιταλίας στην Αλβανία είναι παρόμοιος με τον πόλεμο της ΕΣΣΔ – Φιλανδίας και ότι ο Μεταξάς είναι ο πρωτεργάτης στον παγκόσμιο αντιφασιστικό αγώνα. Η Προσωρινή Διοίκηση θέλει να υποδουλώσει ολοκληρωτικά το ΚΚΕ στη μοναρχοφασιστική διχτατορία αντί να οργανώσει την ανατροπή της. Έτσι η Προσωρινή Διοίκηση και το ανοιχτό γράμμα μου της 2-11-1940 (που ακέραια την ευθύνη του την έχω εγώ μπροστά στο ΚΚΕ και την ΚΔ) το καταντά ένα καθαρό σοσιαλπατριωτικό ντοκουμέντο και πάει να λερώσει την τιμή του ΚΚΕ. Αυτή είναι η διαφωνία μου και η στάση της Προσωρινής Διοίκησης. Έτσι πίσω από τη στάση αυτή καθαρίζει ολότελα και τούτο: ότι η Προσωρινή Διοίκηση είναι δημιούργημα και όργανο του Μανιαδάκη και ότι ο Γιάννης Μιχαηλίδης, Ψηλός, Κατσανέβης, Κάμος, πρόδωσε την εντολή που είχε να καθαρίσει το ΚΚΕ από τη σπείρα του Μάθεση, πουλήθηκε στη μοναρχοφασιστική δικτατορία.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ΜΕΤΑΞΑΣ και ΕΟΝ


Ύστερα απ’ όλα αυτά η στάση όλων των μελών, στελεχών και οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΟΚΝΕ μέσα στη χώρα και το μέτωπο πρέπει να είναι αυτή: Ο λαός της Ελλάδας υπερασπίζει στον πόλεμο αυτό μόνο την εθνική του ανεξαρτησία. Είναι ξένος ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο Αγγλίας – Γερμανίας και Σία. Θέλει χωριστή, έντιμη, άμεση ειρήνη με τη μεσολάβηση της ΕΣΣΔ. Αναγνωρίζει την αρχή της αυτοδιάθεσης μέχρις αποχωρισμού για όλους. Θέλει την ελευθερία του, τη δουλειά του, την επικράτηση της θέλησής του που του πνίγει ο Μεταξάς. Εξωτερική συμμαχία με την ΕΣΣΔ και αληθινή βαλκανική συνεννόηση. Οι λαοί και φαντάροι της Ελλάδας και Ιταλίας δεν είναι εχθροί μα αδέλφια και η συναδέλφωση τους στο μέτωπο θα σταματήσει τον πόλεμο που κάνουν οι εκμεταλλευτές κεφαλαιοκράτες τους. Για να γίνουν όλα αυτά, λαός και στρατός πρέπει να ανατρέψουν τη μοναρχοφασιστική διχτατορία του Μεταξά που είναι ο κύριος και βασικός εχθρός τους και να εγκαθιδρύσουν τη λαϊκή αντιφασιστική κυβέρνηση. Για να μπορεί ένας λαός να κρατεί την εθνική λευτεριά, πρέπει να είναι και εσωτερικά λεύτερος. Λαός εσωτερικά σκλάβος δεν θα ‘ναι άξιος να κρατήσει και την εθνική του ανεξαρτησία και κάθε νίκη του εσωτερικού του τύραννου θα δυναμώνει τη σκλαβιά του.
Αυτός είναι σήμερα ο δρόμος του ΚΚΕ. Κάθε μέλος – στέλεχος οργάνωσης αυτή τη γραμμή πρέπει να μπάσει στις μάζες και οργανώνοντας τες γύρω απ’ αυτή να την επιβάλλει νικηφόρα. Ακόμα μη ξεχνάτε ούτε στιγμή τους φυλακισμένους και εξόριστούς μας. Στην Κέρκυρα κάθε στιγμή η ζωή των καλύτερων παιδιών μας, Νεφελούδη, Σιάντου, Παρτσαλίδη και τόσων άλλων, είναι σε άμεσο κίνδυνο από το μαχαίρι του Μεταξά και τις μπότες του Μουσολίνι.
Εγώ είμαι γερός και καλά. Όλη μου η σκέψη και η καρδιά μου είναι στο Κόμμα, όπως και η ζωή μου είναι δοσμένη σ’ αυτό.

ΖΗΤΩ ΤΟ ΚΚΕ! ΖΗΤΩ Η ΚΔ!
Αθήνα, κρατητήρια Γενικής Ασφάλειας 15-1-1941
Γεια χαρά
Νίκος Ζαχαριάδης
[«Το ΚΚΕ επίσημα κείμενα» τόμος 5ος, σελ 274]
Σημείωση: Κι αυτό -όπως και το δεύτερο γράμμα του Ζαχαριάδη- έπεσε στα χέρια της Ασφάλειας του Μανιαδάκη και πρωτοδημοσιεύτηκε μεταπολεμικά

Ιδιόχειρος επιστολή του Ν Ζαχαριάδη.
Τις επιστολές αυτές αναγνώρισε σαν γνήσιες ο Ν Ζαχαριάδης με επιστολή του στον Ριζοσπάστη στις 11 Μαρτίου 1947.





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Αφίσες της γενικής διεύθυνσης Τύπου .






KATANOMH ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΞΟΡΙΣΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ

Στο τέλος του 1939 εξαθρώθηκαν όλες οι οργανώσεις του ΚΚΕ, έμειναν μόνο σκόρπιοι κομμουνιστές και μικροοργανώσεις στην Αθήνα τον Πειραιά και το Γραφείο της ΚΕ Μακεδονίας θράκης με επικεφαλής τον Παρασκευά Δράκο (Μπάρμπα) και τον Απόστολο Τζανή και Μήτσο Κερασίδη.

Έτσι κρατούνταν 1571 κομμουνιστές σε διάφορα μέρη, συγκεκριμένα:

Ακροναυπλία…………………………………................625
Φυλακές (Αίγινα – Κέρκυρα- Τρίπολη κα)……250
Αι Στράτη………………………………………................230
Ανάφη…………………………………………...................200
Φολεγανδρος………………………………….................140
Κίμωλος…………………………………………..................36
Γαύδος (Ίος- Σίφνος)……………………………............50
Σανατόρια……………………………………….................40
ΣΥΝΟΛΟ……………………………………..................1.571


ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Το γράμμα του Ν Ζαχαριάδη της 31/10/1940 δέχτηκε οξεία κρητική στο σημείο που λέει:

«Στον πόλεμο αυτό που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη.»

Υπήρξε η λοιπόν αμφισβήτηση αν αυτό το έγραψε ο Ν Ζαχαριάδης ή ήταν λόγια που του υπαγορεύτηκαν από την Κυβέρνηση Μεταξά.
Αλλά οι υπερασπιστές του γράμματος λένε ότι η αμφισβήτηση αυτή πηγάζεια από της Κυβέρνησης Μεταξά για να μειώσουν την αξία του ιστορικού αυτού γράμματος του Νίκου Ζαχαριάδη, αλλά και την πατριωτική στάση του ΚΚΕ στον Ελληνο-ιταλικό πόλεμο.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Νίκος Ζαχαριάδης στα γραφεία του Κ. Κ. Ε. στην Αθήνα, λίγο μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα από το Νταχάου.


Ας δούμε όμως ένα πολύ σοβαρό στοιχείο :

Ο Γιώργης Δημητρώφ τον Ιούλη του 1939 έστειλε από μέρους της Κομμουνιστικής Διεθνούς (ΚΔ) και συγκεκριμένα της Πολιτικής Γραμματείας της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΚΔ προς την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ την πιο κάτω οδηγία:

«Η χώρα σας, απειλείται από τον φασιστικό άξονα και ιδιαίτερα από τον ιταλικό φασισμό, που δρα ειδικά στα βαλκάνια. Το πρώτο καθήκον του ΚΚΕ είναι η υπεράσπιση της ανεξάρτησίας της χώρας. Εφ όσον η Κυβέρνηση του Μεταξά παλεύει κι αυτή κατά του ίδιου κινδύνου, δεν υπάρχει λόγος να επιδιώκετε πρωτ απ΄όλα την ανατροπή της. Βέβαια, το Κόμμα σας πρέπει να κάνει αγώνα για την κατάχτηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερης εσωτερικής ελευθερίας του ελληνικού λαού, γιατί αυτό δυναμώνει την αγωνιστική ικανότητά της χώρας».

Βλέπεις λοιπόν ότι το γράμμα Ν. Ζαχαριάδη ήταν στα πλαίσια της γραμμής της ΚΔ , θα σκεφτεί κανείς ότι και δίκαια ότι τέλος πάντων αν η ΚΔ και ο Βούλγαρος Γ Δημητρόφ που έπαιρνε οδηγίες από τον Στάλιν έλεγε κάτι άλλο πχ την παράδοσή μας, το ΚΚΕ θα ακολουθούσε αυτή την οδηγία;

Λέω απερίφραστα ΝΑΙ, υπάρχει μια λεπτομέρεια ωστόσο την οδηγία αυτή γνώριζε η Ακροναυπλία αλλά αγνοούσε ο Ν Ζαχαριάδης ο οποίος ήταν σε πλήρη απομόνωση .
Το γράμμα του Ν Ζαχαριάδη από την Ακροναυπλία γι αυτό τον λόγο θεωρήθηκεσαν ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ και το δέχτηκαν σχεδόν όλοι οι κομμουνιστές με κάποιες εξαιρέσεις και φυσικά δεν το δέχτηκε το δεύτερο ΚΚΕ και το τρίτο ΚΚΕ! (θα μιλήσουμε γι αυτό στην συνέχεια).



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ιδού μερικοί συγκρατούμενοι του Ζαχαριάδη.


ΣΧΕΔΙΟ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣ Ν ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ


Το περίφημο γράμμα του Ν Ζαχαριάδη δεν ήταν το μόνο που είχε στο μυαλό του ΓΓ του ΚΚΕ, όπως φαίνονται από τα αρχεία της Ακροναυπλίας που γράφτηκαν και σώθηκαν από την Κομματική Επιτροπή Ακροναυπλίας, το πρώτο σχέδιο του γράμματος του Ν Ζαχαριάδη έγινε από τον Σεπτέμβριο του 1940, δηλαδή ένα με ενάμισι μήνα πριν ξεκινήσει ο Ελληνοιταλικός πόλεμος και έλεγε ότι σε περίπτωση φασιστικής επίθεσης του Μουσολίνι ο πόλεμος θα έχει για την Ελλάδα εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα και οι κομμουνιστές θα παλέψουν και θα υποστηρίξουν τον αγώνα από την πρώτη γραμμή. Βέβαια ο Ν Ζαχαριάδης έλεγε ότι ο Ι Μεταξάς θαπρέπει να ζητήσει την βοήθεια και την συνδρομή της ΕΣΣΔ!
Το σχέδιο αυτό του Ν Ζαχαριάδη εκδόθηκε σε δελτίο στην Ακροναυπλία για την ενημέρωση των εξόριστων κομμουνιστών και το υπόγραφε ο Γιάννης Ιωαννίδης και ο Κώστας Θέος.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Έτσι μας τον έστειλαν οι Γερμανοί ΝΑΖΙ.


ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΑ ΑΚΡΟΝΑΥΠΛΙΑΣ

ΠΡΩΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Το πρώτο υπόμνημα συντάχτηκε 29 Οκτωβρίου 1940 και υποβλήθηκε στην Κυβέρνηση, το υπόμνημα αυτό δεν σώθηκε ολόκληρο τελειώνει ως εξείς:

«…. Εφόσον η Κυβέρνηση σας είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί μέχρι τέλους την ακεραιότητα , την ανεξαρτησία και την ύπαρξη του έθνους, οφείλει να ζητήσει αμέσως την υποστήριξη της Σοβιετικής Ένωσης και να προσανατολίσει τη χώρα μας πολιτικά και οικονομικά προς τη μεγάλη αυτή προστάτρια των μικρών λαών.
Με βάση την παραπάνω πολιτική, εμείς οι κομμουνιστές, ξέρωντας το παρελθόν, παίρνουμε τη θέση μας στην πρώτη γραμμή του πυρός κάτω από τις διαταγές σας για τη συντριβή των φασιστών επιδρομέων και την υπεράσπιση της ακεραιότητας της χώρας μας.
Είμεθα έτοιμοι να εκθέσουμε και προφορικά ενώπιον σας τις απόψεις αυτές και παρακαλούμε , να καθορίσετε για το σκοπό αυτό τα της επαφής μας».

Η διατύπωση «κάτω από τις διαταγές σας» δεν δέχτηκε κριτική διότι όπως είπαμε η Ακροναυπλία γνώριζε την γραμμή της ΚΔ και ως εκ τούτου ενεργούσε όχι σαν πατριώτες κατά εχθρικής επίθεσης αλλά σαν Κομμουνιστές υπό διεθνή καθοδήγηση. Και μάλιστα έβαζε ζήτημα συνεργασίας με την ΕΣΣΔ που την εποχή αυτή είχε σύμφωνο μη επίθεσης με την Χιτλερική Γερμανία, δηλαδή «τρικυμία εν κρανίω» στους συντάκτες του υπομνήματος, και περίμεναν να τους πάρουν σοβαρά οι υπεύθυνοι κυβερνήτες της χώρας.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : O Ριζοσπάστης αναγγέλει σε έκτακτη έκδοση την επιστροφή του Νίκου Ζαχαριάδη από την αιχμαλωσία (30 Μαΐου 1945).


ΑΝΟΙΚΤΟ ΓΡΑΜΜΑ

Το ανοικτό γράμμα «προς τον κ. υφυπουργόν Δημοσίας Ασφαλείας Αθήνας» το υπόγραφαν ο Γιάννης Ιωαννίδης και ο Κώστας Θέος και εστάλη την 6 Νοεμβρίου 1940, Ας δούμε τι αναφέρει:

« Εμείς , έχοντας και την εξουσιοδότηση όλων των κομμουνιστών της Ακροναυπλίας, διακυρύτουμε:
Υιοθετούμε πλήρως το ανοικτό γράμμα του Γενικού Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Νίκου Ζαχαριάδη, που δημοσιεύτηκε στον τύπο με ημερομηνία 31Οκτώβρη και καλεί τον ελληνικό λαό στην πάλη για την ανεξαρτησία του.
Τονίζουμε και πάλι , όπως και με το υπόμνημά μας από τις 29 του Οχτώβρη διακηρύξαμε, ότι είμαστε έτοιμοι να πάρουμε τις θέσεις μας στην πρώτη γραμμή του πυρός , να δόσουμε όλες μας τις δυνάμεις , χωρίς καμιά επιφύλαξη, στον υπέρ της ανεξαρτησίας της χώρας αγώνα, που διευθύνει σήμερα η Κυβέρνηση Μεταξά, να πολεμήσουμε μέχρι τη νίκη, που πρέπει να εξασφαλίσει στον ελληνικό λαό μια Ελλάδα ελεύθερη από κάθε ξενική εξάρτηση, από κάθε εκμετάλλευση και καταπίεση»

Και εδώ η φράση «χωρίς καμιά επιφύλαξη» αυτή δεν δέχτηκε κριτική για τους ίδιους λόγους που ανάφερα πιο πάνω, εκεί που πρέπει να σταθούμε είναι στο σημείο «που πρέπει να εξασφαλίσει στον ελληνικό λαό μια Ελλάδα ελεύθερη από κάθε ξενική εξάρτηση, από κάθε εκμετάλλευση και καταπίεση» αυτή η φράση απ ότι καταλαβαίνεις έδινε το στίγμα των πραγματικών επιδιώξεων και σκοπών του ΚΚΕ, πόλεμος ναι λοιπόν ναι και στην συμμετοχή σε αυτόν αλλά δες ποιο ήταν το έπαθλο στην πραγματικότητα η κομμουνιστικοποίηση της χώρας.

Λες αυτό να διέφυγε την προσοχή του Μανιαδάκη; Με αυτή την φράση το ΚΚΕ Ακροναυπλίας είχε και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ολάκερη διότι και φαινόταν η προθυμία της να πολεμήσει για την ακεραιότητα της πατρίδας αλλά και ακύρωνε την προθυμία αυτή με τον όρο να κομμουνιστικοποιηθεί η Ελλάδα.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Γιάννης Ιωαννίδης βρέθηκε στο πόδι το Ζαχαριάδη, αυτός ο άνθρωπος είπε
Ο Άρης πάντα ήταν νταής, ωσότου να κάνει τη δήλωση. Όταν ένιωθε την πλάτη του εξασφαλισμένη, σ’ αυτά τα πράγματα πάντα ήταν εντάξει. Όμως πάντα είχε το αλήτικο στοιχείο πάνω του. Τον ξέραμε, είχε μια τάση προς την αλητεία. Μ’ αυτόν γνωριστήκαμε αργότερα όταν μπήκα στο Πολιτικό Γραφείο. Αυτούς τους ήξερε καλά ο Ζαχαριάδης από τη νεολαία. Κάτι τέτοιους τύπους τους μάζευε ο Ζαχαριάδης, γιατί μ’ αυτούς μπορούσε να κάνει και φασαρίες κτλ. Αυτός τους κρατούσε… Τον χρησιμοποιούσαμε σε ορισμένες παράνομες δουλειές. Να παρακολουθήσουν κανέναν για τον οποίον είχαμε υποψίες ότι είναι χαφιές για να τον πιάσουν στα πράσα. Η δουλειά αυτή ήταν μέσα στη φύση του, μέσα στο αίμα του… Τον πιάσαν, τον βάλαν φυλακή (1936), έκανε τη δήλωση και βγήκε. Τα έκανε δηλαδή μούσκεμα. Αυτός ο άνθρωπος τώρα, βρέθηκε στο βουνό, επικεφαλής του αντάρτικου. Μπορούσες να ‘χεις εμπιστοσύνη; Δεν μπορούσες…

ΤΡΙΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Την 13 Νοεμβρίου 1940 η Ακροναυπλία έστειλε το πιο κάτω υπόμνημα:


Προς τον κ υφυπουργό Δημόσιας Ασφάλεια Αθήνα

Κύριε υπουργέ
Από την πρώτη στιγμή, που οι ιταλοί φασίστες επιδρομείς ξαπόλυσαν την επίθεση τους εναντίον του ελληνικό λαού, αυθόρμητα, ειλικρινά και χωρίς καμιά υστεροβουλία δλώσαμε με τα υπομνήματά μας, ότι τασσόμαστε ενεπιφύλαχτα στο πλευρό της Κυβέρνησης Μεταξά, που διευθύνει σήμερα τον αγώνα του ελληνικού λαού για την υπεράσπιση της ακεραιότητας και ανεξαρτησίς της χώρας μας, έτοιμοι να δόσουμε όλες μας τις δυνάμεις για την απόκρουση του επιδρομέα.
Εντούτοις , η διοίκηση του στρατοπέδου μας μας ανακοίνωσε τηλεγράφημάσας , που περιέχει την γνώμη σας, πως, για να γίνει δεκτή η αυθόρμητη και ανυστερόβουλη προσφορά μας, οφείλουμε να αποκηρύξουμε το παρελθόν μας και τις ιδέες μας, που υπνομεύουν δήθεν το έθνος.
Η απάντηση αυτή μας προξένης ε κατάπληξη , κύριε υπουργέ, γιατί το γεγονός και μόνο ότι αυθόρμητα καθορίσαμε την τέτοια στάση, αποτελεί αναμφισβήτητη απόδειξη ότι ουδέποτε είχαμε ιδέες που να υπονομεύουν το έθνος.
Οι ιδέες μας είναι πάντοτε και έχουν για κίνητρο, αφετηρία και σκοπό την εξύψωση και την ευημερία του ελληνικού λαού και του έθνους, ολόκληρου δε το παρελθόν μας είναι μια συνεπής και συνεχής προσπάθεια για την επίτευξη αυτών των σκοπών. Στον αγώνα αυτό δώσαμε ότι πολύτιμο είχαμε , υποστήκαμε αγόγγυστα επί σειρά ετών όλα τα μαρτύρια και τις στερήσεις της εξορίας και της φυλακής και πολλοί από μας έχουν θυσιάσει και την ζωή τους, χωρίς κανένα υπολογισμό προσωπικών μας ωφελημάτων. Και σήμερα ακριβώς διότι μένουμε πιστοί στις αρχές μας και διότι έχουμε για έμβλημά μας «Πάνω απ όλα τα συμφέροντα του ελληνικού λαού» τασσόμεθα ανεπιφύλακτα στο πλευρό της Κυβέρνησης, που διευθύνει την αντίσταση του ελληνικού λαού στον επιδρομέα.
Σήμερα που κινδυνεύει αυτή η ύπαρξη του έθνους και επιβάλλεται η συσπείρωση όλων των δυνάμεων του ελληνικού λαού για την απόκρουση του κατακτητή, η απάντηση σας στην ειλικρινή και ανυστερόβουλη προσφορά μας, όχι μόνο δε βοηθά τη συσπείρωση αυτή των δυνάμεων του έθνους, αλλά αντίθετα την παρεμποδίζει προς όφελος και μεγάλη χαρά μόνο του εχθρού.
Και τούτο κύριε υπουργέ , διότι δεν είμαστε απλώς μερικές εκατοντάδες όπως λέει το τηλεγράφημά σας, αλλά μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού. Έχουμε αδελφούς , συγγενείς και αφοσιωμένους ομοιδεάτες και οπαδούς που μάχονται στο μέτωπο και που ο ενθουσιασμός και η ορμή τους ανακόπτονται, όταν συκοφαντούνται σαν απάτριδες και παραμένουν εγκάθειρκτοι και εξόριστοι οι άνθρωποι που τους γνώρισαν σαν τους πιο αφοσιωμένους και ανιδιοτελείς μαχητές των συμφερόντων του έθνους και του λαού.
Και ενώ τόση πίκρα προξενεί στον ελληνικό λαό η τέτοια απάντησή σας στην προσφορά μας, απ την άλλη πλευρά χαροποιεί τους πράχτορες του εχθρού στο εσωτερικό της χώρας, γιατί αυτοί θέλουν διαιρεμένο τον ελληνικό λαό , για να μπορέσουν να φέρουν την Ελλάδα στην κατάσταση που έφεραν την Πολωνία ο Μπεκ και Ριτζ Σμίγλι, που προτίμησαν την υποδούλωση της πατρίδας τους στους γερμανούς καταχτητές απ την ενοποίηση του πολωνικού λαού.
Αλλά μια άλλη απόδειξη , κύριε υπουργέ , αναμφισβήτητη, πως οι κομμουνιστές δεν υπονομεύουν το έθνος , είναι η στάση των κομμουνιστών της Κίνας. Η κυβέρνηση του στρατηγού Τσαγκ Και Σεκ επί δέκα συνεχή χρόνια πολέμησε μ όλες της τις δυνάμεις τους κομμουνιστές. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την ίδια Κυβέρνηση να δώσει το χέρι της και να συνεργαστεί με τους κομμουνιστές στον εναντίον του ξένου επιδρομέα αγώνα, στον οποίο οι κομμουνιστές δίνουν τα πιο επίλεκτα και πιο επίλεκτα και πιο μαχητικά στρατεύματα, που αποτελούν τον πιο αποφασιστικό παράγοντα για τη νίκη του κινέζικου λαού εναντίον του ξένου κατακτητή.
Κύριε υπουργέ
Σήμερα που οι ιταλοί επιδρομείς απειλούν αυτή την ύπαρξη μας σαν λαού και έθνους ανεξάρτητου, ελπίζουμε πως η Κυβέρνησή σας θα αναθεωρήσει την απάντηση της στην προσφορά μας. Γι αυτό και μεις , επανερχόμενοι στο από 6ης Νοεμβρίου ανοιχτό γράμμα μας, δηλώνουμε και πάλι πως τασσόμαστε ανεπιφύλακτα στο πλευρό της Κυβέρνησης που διευθύνει τον αγώνα του ελληνικού λαού για την υπεράσπιση της ακεραιότητας και της ανεξαρτησίας της χώρας, με την ελπίδα πως η ειλικρινής και ανυστερόβουλη προσφορά μας θα γίνει δεκτή για το συμφέρον του αγώνα κατά του επιδρομέα και σας παρακαλούμε να μας δεχθείτε σε ακρόαση για να σας εκθέσουμε και προφορικά τις απόψεις μας.
Ακροναυπλία 13 Νοεμβρίου 1940
Οι κρατούμενοι (υπογραφές όλων των ακροναυπλιωτών πλην των 200 που διέμεναν στην Πύλο).



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Φυλακισμένοι κομμουνιστές.

Βέβαια οι συντάκτες του υπομνήματος «ξεχνούν» ότι στην Πολωνία δεν επιτέθηκε μόνο η Γερμανία του Χίτλερ αλλά και η ΕΣΣΔ του Στάλιν! Ο δε Τσανγκ Και Σεκ πως πλήρωσε την συνεργασία του με τις δυνάμεις του Μάο το έδειξε η ιστορία.

Τέτοια υπομνήματα στάλθηκαν και από τους κομμουνιστές της Ανάφης , Φολεγάνδρου, Κιμώλου, Γαύδου, Αίγινας, Πύλου κλπ

ΠΟΙΟΙ ΑΝΤΙΤΑΧΤΗΣΚΑΝ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Στην επιστολή Ζαχαριάδη αντιτάχτηκε:

- Η Παλαιά ΚΕ του ΚΚΕ η οποία είπε ότι ο πόλεμος κατά του Μουσολίνι είναι «πόλεμος ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι και είναι ιμπεριαλιστικός».
- Η ΠΔ του Γιάννη Μιχαηλίδη!


ΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕ Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΔ ΤΟΥ ΚΚΕ (ΑΣΦΑΛΙΤΙΚΟΣ)

Δημοσιεύει «σχέδιο απόφασης του ΚΚΕ» επί του Ελληνοϊταλικού πολέμου, ως και νέα επιστολή προς Μεταξά, προς δημοσίευση, μεταξύ των άλλων αναφέρει αυτή πλαστή επιστολή

«Ενάντια στη θέληση του λαού, έλεγε η απόφαση του Κόμματος, ο Μεταξάς έκανε και κάνει τον Πόλεμο ενάντια στην Ιταλία σε μια επιχείρηση αντιλαϊκή - πλουτοκρατική - καταχτητική - φασιστική - ιμπεριαλιστική. Δεν προτείνει σήμερα που η θέση μας είναι ευνοϊκή, έντιμη ειρήνη με τη βοήθεια της ΕΣΣΔ, άρχισε μαζικούς τουφεκισμούς Αλβανών...»

«Σχέδιο απόφασης.
Ι. Ό λαός της Ελλάδας σε μια παλλαϊκή πανστρατιά πολεμώντας για την εθνική ανεξαρτησία του, συνέτριψε την πρώτη επίθεση του Ιταλικού φασισμού και υπεράσπισε με το αίμα του τη λευτεριά του. Ο παλλαϊκός αντιφασισμός τσάκισε τα φασιστικά σχέδια.
II. Σήμερα πρωταρχική επιθυμία του είναι α) ν' αποκαταστήσει την εσωτερική ειρήνη, δίχως καμιά οικονομική – πολιτική - εδαφική παραχώρηση στον εξωτερικό φασισμό, χωρίς καμιά βίαιη προσάρτηση, β) ν' αποκαταστήσει την εσωτερική ελευθερία του, να συντρίψει τον εσωτερικό φασισμό. Ένας λαός εσωτερικά σκλαβωμένος δεν μπορεί να φτιάξη ούτε την εθνική λευτεριά του. Και ο λαός δεν έχυσε και δεν χύνει το αίμα του για νάναι δούλος στο Μεταξά, τη μοναρχία, τη ντόπια κεφαλαιοκρατία και τον εγγλέζικο ιμπεριαλισμό.
III. Ενάντια στη θέληση του λαού ο Μεταξάς έκανε και κάνει τον πόλεμο ενάντια στην Ιταλία, σε μια επιχείρηση αντιλαϊκή - πλουτοκρατική – καταχτητική - φασιστική - ιμπεριαλιστική. Όλα τα βάρη του πολέμου τα φορτώνει στους εργαζομένους. Δεν προτείνει σήμερα που η θέση μας είναι ευνοϊκή έντιμη ειρήνη με την βοήθεια της ΕΣΣΔ. Άρχισε μαζικούς τουφεκισμούς Αλβανών...».





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Χρήστος Μαλτέζος. Δολοφονήθηκε με άγρια βασανιστήρια στις Φυλακές της Κέρκυρας το Νοέμβρη του 1938.



ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΑΓΓΕΛΛΕΤΟΥ

Τον Ιανούάριο του 1941 με εντολή του Μανιαδάκη στάλθηκε σαν ειδικός απεσταλμένςο στην Ακροναυπλία ο στρατηγός Αγγελέτος ο οποίος δέχτηκε επιτροπή κρατουμένων τον Κώστα Θέο και μετά τον Γιάννη Ιωαννίδη για να μιλήσουν για το τρίτο υπόμνημα που στάλθηκε στον Μανιαδάκη.
Στην συζήτηση που έγινε αναλύθηκαν τα γεγονότα του πολέμου και φυσικά οι κρατούμενοι δεν ξέχασαν να θέσουν τα πιο κάτω θέματα:

Α. Απελευθέρωση των κρατουμένων.
Β. Συνεργασία με την ΕΣΣΔ ( σε αυτό το σημεία ο Αγγελέτος είπε «Μακάρι να μας βοηθήσει η ΕΣΣΔ»)
Γ. Ουδετεροποίηση της Ελλάδος.

Αντιλαμβάνεσαι ότι η συνεργασία με την ΕΣΣΔ ήταν ανέφικτη διότι ο Στάλιν και ο Χίτλερ ήταν σύμμαχοι, αλλά ο και να ήθελε ο Στάλιν να βοηθήσει προφανώς το μόνο που μπορούσε να στείλει ήταν τίποτα Διεθνείς ταξιαρχίες αλλά Ισπανία και κατά συνέπεια το μόνο που θα γινόταν ήταν εμφύλιος υπάρχοντος του Ελληνοιταλικού πολέμου.
Η δε θέση για ουδετεροποίηση είναι τουλάχιστον γραφική, και τι να σχολιάσει κανείς, τι θέλανε δηλαδή να αποποιηθούμε την συμμαχία μας με την Αγγλία την ώρα που πολεμούσαμε με τους Ιταλούς - Αλβανούς και περιμέναμε επίθεση από τους Γερμανούς και Βούλγαρους;
Ερωτώ πώς να τους πάρει σοβαρά τέλος πάντων η Κυβέρνηση Μεταξά;



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Στάλιν με τον Γ Δημητρόφ.


ΠΑΛΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Το φθινόπωρο του 1939 συνελήφθηκε και η τελευταία καθοδήγηση του ΚΚΕ που ήταν με επικεφαλής τον Γεώργιο Σιάντο.
Τότε ο Μανιαδάκης προ του κενού που παρουσιαζόταν δημιούργησε το τρίτο ΚΚΕ που στην πραγματικότητα προυπήρξε του δεύτερου του ΚΚΕ δηλαδή του Γιάννη Μιχαηλίδη, με την διαφορά ότι αυτό το ΚΚΕ το αντιληφθήκαν έγκαιρα οι κομμουνιστές, ενώ το ΚΚΕ του Γιάννη Μιχαηλίδη το πίστευε για μεγάλο διάστημα μέχρι και ο Νίκος Ζαχαριάδης ότι δεν ήταν χαφιέδικο.

Την παλαιά ΚΕ (το τρίτο ας πούμε ΚΚΕ) δημιούργησαν τα στελέχη Χρήστος Κανάκης , Βαγγέλης Κτιστάκης, Σταματία Βητσαρά, Παναγιώτης Σαντής, Σπύρος Καλοδίκης (αυτός αποχώρησε σύντομα και έφτιαξε δική του ομάδα στην Αθήνα), Γεώργιος Ελληνούδης κα επικεφαλής τους ήταν ο Δαμιανός Μάθεσης και ο Δημήτρης Παπαγιάννης που ανέλαβαν μόνοι τους την ηγεσία του ΚΚΕ .

Ο Ν Ζαχαριάδης κατήγγειλε την «Παλιά ΚΕ» ότι ήταν πεμπτοφαλαγγίτικη. Και πιθανά είχε δίκαιο δες το μανιφέστο της :

«Ο πόλεμος αυτός που προκλήθηκε απ τη βασιλομεταξική σπείρα, που διατάχτηκε από τους εγγλέζους ιμπεριαλιστές, δεν μπορεί να χει την παραμικρή σχέση με την υπεράσπιση της πατρίδος μας. Ούτε βέβαια «πόλεμος κατά του φασισμού»…. Μα ούτε είναι πόλεμος για την απελευθέρωση των ελληνικών μειονοτήτων της αλβανίας απ το ζυγό του ιταλικού φασισμού και της αλβανικής αστικοτσιφλικάδικης κλίκας. Γι αυτό ο πόλεμος αυτός δεν μπορεί να χει καμιά σχέση με την ελευθερία».

Και παρακάτω αναφέρει το μανιφέστο της «Παλιάς ΚΕ»:
«Πρέπει γι αυτό πρώτα ν ανατρέψουμε τη βασιλομεταξική σπείρα που μας έμπλεξε στον πόλεμο».

Και αλλού λέει:

«Οι εργάτες μεταφορών , ναυτεργάτες, σιδηροδρομικοί, αυτοκινηστές να σαμποτάρουν με κάθε τρόπο τη μεταφορά πολεμοφοδίων και οι εργάτες των πολεμικών εργοστασίων να κωλυσιεργούν όσο μπορούν , την παραγωγή».

Και δεν φτάνουν αυτά ζητούσε οι στρατιώτες να πάρουν στα χέρια τους τις διοικήσεις των στρατιωτικών μονάδων και να παλέψουν κατά του ελληνοιταλικού πολέμου με απεργίες «που φέρνουν το θρίαμβο της γενικής πολιτικής απεργίας»!!!!!!!

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Ι Μεταξάς έγραψε για τον πόλεμο του 1940.



Δες όμως ΚΑΙ μερικές ΑΚΟΜΑ σκέψεις της «Παλιάς ΚΕ»

«είχε τη γνώμη πώς ο πόλεμος γενικά, τόσο από την πλευρά του άξονα όσο και από τη πλευρά του συνασπισμού της Αγγλογαλλικής αντίδρασης ήταν πόλεμος ιμπεριαλιστικός. Η απουσία της Σοσ. Ρωσίας απ' αυτόν επιβεβαιώνει αυτή την αντίληψη. Ειδικά για τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, πίστευε πώς απ' την πλευρά της Κυβέρνησης Μεταξά - Γκλύξπουργκ και του Τεταρτοαυγουστιανού καθεστώτος, δεν μπορούνε να είναι πόλεμος, ειλικρινά και τίμια απελευθερωτικός. Πως το καθεστώς εκείνο ήταν εξ ίσου ένοχο με τον Ιταλικό Φασισμό για την έκρηξη
εκείνου του πολέμου, γιατί δεν κράτησε ουδετερότητα προς όλες τις πλευρές, όπως συνιστούσε ή Σοβ. Ρωσία».

Την «Παλιά ΚΕ» καταδίκασε η 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ τον Δεκέμβριο του 1942 και ακόμα την απόφαση αυτή δεν την έχει αναθεωρήσει, βέβαια υποκατέστησε πολλά στελέχη της «Παλιάς ΚΕ» και κάποια στελέχη απ αυτά σκοτώθηκαν στις τάξεις του ΕΑΜ όπως ο Βαγγέλης Κτιστάκης και ο Παναγιώτης Σαντής .

ΠΟΙΟΙ ΗΤΑΝ



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Ν. Πλουμπίδης. Με το παιδί του σε ευτυχισμένες στιγμές...




Ποιοι ήταν όμως οι καθοδηγητές της «Παλιάς ΚΕ»;
Ο Δαμιανός Μάθεσης ήταν χαφιές της ασφάλεια, ο άνθρωπος αυτός παρέδωσε τον Ν Ζαχαριάδη, τον Βασίλη Μπαρτζιώτα και τον Χρήστο Μαλτέζο και άλλα στελέχη του ΚΚΕ στην ασφάλεια! Ο Μάθεσης ήταν ο πραγματικός καθοδηγητής της «Παλιάς ΚΕ»
Ο Μήτσος Παπαγιάννης ήταν πρώην χωροφύλακας που είχε μπει στις γραμμές του ΚΚΕ!
Η «Παλιά ΚΕ» μπορούσε και κινιόταν με μεγάλη ευκολία στους διάφορους τόπους φυλακής και εξορίας (με την βοήθεια της ασφάλεια βέβαια) και εκεί με τρόπους επηρέαζε στελέχη του ΚΚΕ προς τις απόψεις τους.
Εξέδιδαν και Ριζοσπάστη δικό τους ……. Δηλαδή την εποχή αυτή έχουμε τρία ΚΚΕ και τρεις Ριζοσπάστες .

Το ΚΚΕ του Ζαχαριάδη
Το ΚΚΕ της «Παλιάς ΚΕ»
Το ΚΚΕ της ΠΔ (από τις αρχές του 1940)

Αντιλαμβάνεσαι τι σύγχυση υπήρχε στις τάξεις του ΚΚΕ;



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ΑΚΡΟΝΑΥΠΛΙΑ, ΜΑΡΤΗΣ 1941, Δραπέτες, μέλη της Τροτσκιστικής "Διεθνούς Κομμουνιστικής Λίγκας" από το στρατόπεδο της Ακροναυπλίας. Λάζαρος Τουρνόπουλος, Άγις Στίνας (2ος από αριστερά), Γιάννης Κρόκος, Δημοσθένης Βουρσούκης, Γιάννης Μακρής, Γιάννης Ξυπόλητος, Νικόλαος Ρεμπάτσικας, Ηρακλής Μήτσου, Χρήστος Σούλας, Χρήστος Αναστασιάδης, Παρασκευάς Παπανικολάου, Λουκάς Καρλαύτης



Ο Ν. Πλουμπίδης, μέλος του Π.Γ του Κόμματος το 1946 βεβαιώσε κατηγορηματικά, με επιστολή του πού δημοσιεύτηκε στο γνήσιο «Ριζοσπάστη» της παλιάς Κ. Ε. πως : «διαπίστωνε την πλαστότητα της επιστολής» (Ζαχαριάδη 31)10)40)... Σε λίγες μέρες βεβαιώνει πάλι με την υπογραφή του, αυτή τη φορά στο «Ριζοσπάστη» της νέας Κ.Ε., ο ίδιος ο σ. Πλουμπίδης, πως: « η επιστολή είναι γνήσια, μα πώς ο Χτιστάκης και τα λοιπά μέλη της παλιάς Κ.Ε. είναι χαφιέδες!».

Εδώ πρέπει να πούμε ότι πολλά στελέχη του ΚΚΕ είχαν επαφή με την ΠΔ του Γιάννη Μιχαηλίδη, όπως ο Θανάσης Κλάρας (Άρης Βελουχιώτης).

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ


Η «Παλιά ΚΕ» παρέδωσε στην ασφάλεια πλήθος κομμουνιστών ακόμα και τον Ν Ζαχαριάδη ο οποίος στην συνέχεια παραδόθηκε από την απομόνωση που τον είχαν σε ειδικό κρατητήριο στο τμήμα αλλοδαπών – Ανωτάτη Εμπορική στους Γερμανούς οι οποίοι μετά την παράδοση του τον έστειλαν με αεροπλάνο αυθημερόν στην Γερμανία (Βιέννη). Με πρωτόκολλο παραδόθηκαν και οι 1600 περίπου κομμουνιστές στα στρατεύματα κατοχής!

Ο Ν Ζαχαριάδης στην Γερμανία ανακρίθηκε από την Γκεστάπο, κατά τις δικές του μαρτυρίες αρνήθηκε να δώσει οποιοδήποτε οργανωτικά και τεχνικό στοιχείο για το ΚΚΕ και κατέληξε με δήλωση κατά του χιτλερισμού και της Ιταλογερμανικής κατοχής στην Ελλάδα.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Η εφημερίδα ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΑΛΗ.


Ας δούμε τι γράφει ο Κώστα Καραγιώργη εις το υπ' αριθ. 11/1.11.1946 τεύχος της «Κομμουνιστικής Επιθεωρήσης».

«Κατόπιν στα μπουντρούμια της Γενικής Ασφάλειας στην Αθήνα, ως τον Μάη του 1941 που η Ελληνική Ασφάλεια (Παξινός, Χαραλαμπίδης και Σία) τον παρέδωσαν στην Γκεστάπο, πραγματοποιώντας απόφαση του Μανιαδάκη και των Άγγλων. Την ίδια μέρα η Γκεστάπο τον έστειλε στις Φυλακές της Βιέννης. Και μέσα στη φυλακή ο Ζαχαριάδης συνέχιζε πάντα την μορφωτική του δουλειά όσο του επέτρεπαν κάθε φορά οι συνθήκες, μελετώντας τη μαρξιστική - λενινιστική Φιλολογία, μαθαίνοντας γλώσσες (ξέρει ρούσικα, γαλλικά, γερμανικά και διαβάζει εγγλέζικα) , διαβάζοντας λογοτεχνία και συμπληρώνοντας τις εγκυκλοπαιδικές του γνώσεις. Αλλά μέσα από τη φυλακή επίσης έπαιρνε και ενεργό μέρος στο κίνημα με άρθρα, μελέτες του κλπ. αν και πάντα, αρνήθηκε να παίξει από μέσα καθοδηγητικό ρόλο.
Στις φυλακές της Βιέννης η Γκεστάπο ανάκρινε τον Ζαχαριάδη μόλις έφτασε εκεί. Αρνήθηκε να δώσει οποιοδήποτε οργανωτικά και τεχνικό στοιχείο για το ΚΚΕ και κατέληξε με δήλωση κατά του χιτλερισμού και της Ιταλογερμανικής κατοχής στην Ελλάδα.»




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : 1η Μάη 1944. Η εκτέλεση των 200 της Καισαριανής. Εργο του Τάσσου.


Τέλος, ή περίφημος επιστολή - δήλωση του Ν. Ζαχαριάδη ενώπιον της Γκεστάπο έχει το κάτωθι περιεχόμενο:

Προς τη Μυστική Κρατική Αστυνομία.
Βιέννη.
Κύριε ανακριτά.
Επειδή δεν είμαι ικανοποιημένος από τον τρόπον πού γίνεται η ανάκριση με τη μεταφράστρια κάνω τη δήλωση μου αυτή πού θεωρώ και μόνη έγκυρη. (Σ.Σ. ποιος ξέρει τι αποκαλύψεις θα έκαμε ή υποσχέσεις!!).
ΙΙρώτ' απ' όλα διαμαρτύρομαι για τη μεταφορά μου στη Γερμανία, τη θεωρώ παράνομη και ζητώ την άμεση επιστροφή μου στην πατρίδα μου.
Στα ζητήματα πού μου θέσατε για πρόσωπα και οργανωτικά ζητήματα του ΚΚΕ, δεν έχω να απαντήσω τίποτε.
Σχετικά με την πολιτική γραμμή του ΚΚΕ έχω να πω τα παρακάτω: βασικό και κύριο στοιχείο στην πολιτική γραμμή του ΚΚΕ είναι ή απόλυτη και ασυμφιλίωτη αντίθεση και πάλη του ενάντια στη Φασιστική (εθνικοσοσιαλιστική) θεωρία, πολιτική και πράξη. Το ΚΚΕ τάχθηκε, πάλεψε και παλεύει ενάντια στην εθνικοσοσιαλιστική βία και κατάχτηση της Ελλάδας και για την αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας και ακεραιότητας. Το ΚΚΕ πάλεψε πάντα ενάντια σε κάθε προσπάθεια υποδούλωσης είτε εξάρτησης της χώρας από το ξένο κεφάλαιο σε οποιαδήποτε ξένη δύναμη και αν ανήκει, (σ.σ. Προφανώς ο Ζαχαριάδης θα επεξήγησε ότι οι ξένες δυνάμεις ήσαν οι δυτικές δημοκρατίες Αγγλία, Γαλλία κλπ.). Το ΚΚΕ δεν αναγνωρίζει καμιά εδαφική μεταβολή πού η γερμανική κατάχτηση πραγματοποίησε στην Ελλάδα, δεν θα αναγνωρίσει καμιά μελλοντική τέτοια μεταβολή και θα παλέψει με όλα τα μέσα για την ματαίωση της, για την απελευθέρωση της χώρας απ' την ξένη κατάχτηση και για την ακεραιότητα της. Το ΚΚΕ θεωρεί σαν βασικό στοιχείο της πολιτικής του την υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης από κάθε ξενική απειλή, πού προβάλλει τελευταία άμεσα (σ.σ. πιθανόν να επεξήγησε ότι ή απειλή θα προέρχεται από τις ιμπεριαλιστικές Αστικές Δημοκρατίας) .
Παρακαλώ όπως στη μετάφραση της δήλωσης αυτής παρευρεθώ και εγώ.
Βιέννη Φυλακές Γκεστάπο 18.6.41.
Ν. Ζαχαριάδης Γραμματέας της Κ.Ε. και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κ.Δ.

Οι δύο τελευταίες ερωτήσεις του ανακριτή :
Ερώτ.: Ώστε εξακολουθείτε νάστε κομμουνιστής;
Απάντ.: Ούτε συζήτηση.
'Ερώτ.: Αν σας αφήσουμε λεύτερο, θα συνεχίσετε την πάλη ενάντια στον εθνικοσοσιαλισμό;
Απάντ.: Αυτό είναι αυτονόητο.

Αυτού τελείωσε η ανάκριση.
«Το ΚΚΕ από το 1918 έως το 1931. Τόμος Β' και Αθήνα 1947 εκδόσεως της Κ.Ε. του ΚΚΕ, σελίδα 570. (Ριζοσπάστης -31 Μαΐου 1945)».



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Η Ακροναυπλία είναι η Ακρόπολη του Ναυπλίου. Οι Τούρκοι την ονόμαζαν "Ιτς-Καλέ", που σημαίνει εσωτερικό φρούριο. Η Ακροναυπλία επί σειρά ετών, ήταν η φυλακή για αντικαθεστωτικούς και πολιτικούς κρατούμενους. Σήμερα, οι φυλακές έχουν κατεδαφισθεί και στη θέση τους έχει ανεγερθεί πολυτελές ξενοδοχείο.



Ο Ν Ζαχαριάδης βέβαια όταν ελευθερώθηκε από του Αμερικανούς βρέθηκε τετράπαχος και δεν έμοιαζε καθόλου με δεινοπαθήσαντα κομμουνιστή. Δύο ενδεχόμενα υποστηρίχτηκαν :

α) Η «ηρωική» πράξη του, προφανώς, έλαβε χώρα ως αποτέλεσμα του «εμπρός γκρεμός και πίσω ρέμα». Εις την χειροτέραν περίπτωση, η πράξη είναι εικονική, μέρος ολόκληρης σκηνοθεσίας των Γερμανικών Αρχών. Ο επόμενος συλλογισμός αφήνει υποψίας για αυτό.

β) Η χιτλερική βαρβαρότητα δεν εφείσθη του επιφανούς Γερμανού κομμουνιστή ηγέτη Τέλμαν , που αποκεφάλισε την τελευταία ημέρα που αποχώρησαν οι Ναζί από το στρατόπεδο. Δεν λύγισε προ των δακρύων, άλλα και των πλουσίων προσφορών του Στάλιν, προς σωτηρία του συλληφθέντος αιχμαλώτου υιού του, τον οποίο και εξετέλεσε.

Αμέτρητα είναι τα παραδείγματα τα πείθοντα περί του αδίστακτου των Γερμανών. Και όμως, ο Ζαχαριάδης, ναι μεν μετεφέρθη εις το φοβερό στρατόπεδο του Νταχάου, πλην όμως, όχι μόνον δεν εγένετο βορά των αδηφάγων φούρνων ή του λειτουργούντος (;;;) σαπωνοποιείου, αλλά διεφυλάχθη υπό ειδικές εξαιρετικές συνθήκες διαβιώσεως, μέχρι την απελευθέρωση.

Ουδέποτε πείνασε ή υπεβλήθη σε βασανιστήρια ή εξευτελισμούς. Και μετεπελευθερωτικά αφίχθηκε στην Ελλάδα με Αγγλικό Στρατιωτικό αεροπλάνο, ο θαλερώτατος και «τετράπαχος» Ζαχαριάδης.

Επί πλέον, εντός του στρατοπέδου, υπό το πρόσχημα της από αυτόν εκπροσώπησης των συγκρατουμένων του, είχε επαφή και σύνδεσμο με την διοίκηση του στρατοπέδου.





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Μάρκος Βαφειάδης.


ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ


Toν Απρίλη 1941 λοιπόν υπήρχαν 1600 περίπου κομμουνιστές εξόριστοι και φυλακισμένοι.
Από αυτούς 600 τουφεκίστηκαν, 200 πέθαναν από πείνα κλπ κακουχίες, οι υπόλοιποι είτε δραπέτευσαν είτε παρέμειναν στα χέρια του κατακτητή μέχρι τέλος.

Οι πρώτοι που δραπέτευσαν ήταν 200 εξόριστοι από την Φολέγανδρο και την Κίμωλο, από αυτούς 190 έφτασαν στην Αθήνα στις 20 Μαΐου 1941 με επικεφαλής την Χρύσα Χατζηβασιλείου , Πέτρο Ρούσο και Καραγκίτση Σίμο και οι υπόλοιποι 10 με επικεφαλής τον Στέργιο Αναστασιάδη και Μιλτιάδη Πορφυρογένη πήγαν στην Κρήτη στις παραμονές της επίθεσης των Γερμανών στο νησί.

Την ίδια περίοδο δραπέτευσαν 17 από το σανατόριο Ασβεστοχωρίου Θεσσαλονίκης και κάποια στελέχη από την Γαύδο ανάμεσά τους ήταν οι :

Λεωνίδας Στρίγγος
Μάρκος Βαφειάδης
Πολύδωρος Δανιηλίδης
Κώστας Παπαγιάννης
Μήτσος Βλαντάς




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ στην 5η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής το Γενάρη του 1949 στο Γράμμο: 1. Β. Μπαρτζιώτας, 2. Π. Δανιηλίδης, 3. Ν. Ζαχαριάδης, 4. Π. Σινάκος, 5. Κ. Καραγιώργης, 6. Μ. Πορφυρογένης, 7. Δ. Βλαντάς, 8. Π. Μαυρομμάτης, 9. Ι. Ιωαννίδης, 10. Κ. Λουλές, 11. Χ. Χατζηβασιλείου, 12. Α. Γκρόζος, 13. Λ. Στρίγγος, 14. Γ. Ερυθριάδης, 15. Αλέγκρα (Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον Πέτρο Ρούσσο)

Απόπειρα δραπέτευσης έγινε από την Ανάφη, μόνο όμως μια ομάδα 15 εξόριστων έφτασε στην Αθήνα οι υπόλοιποι 60 με 70 πιάστηκαν από τους Γερμανούς στη Σύρο.
Στην Ακροναυπλία δεν έγινε καμιά απόδραση κομμουνιστών, απέδρασαν όμως Τροτσκιστές .
Τον Ιούνιο του 1941 έβγαλε 27 κρατούμενους (Ανδρέα Τσίπα, Ανδρέα Τζήμα, Κώστα Λαζαρίδη κα) σαν Σλαβομακεδόνες, ενδιαφέρθηκε γι αυτούς η Βουλγαρική πρεσβεία της Αθήνας που τους θεώρησε σαν εξόριστους του Μεταξά λόγω της εθνικής τους καταγωγής.
Βγήκαν από την Ακροναυπλία και 25 από νοσοκομεία που είχαν μεταφερθεί (Κώστας Γαμβέτας, Κώστας Φαρμάκης κλπ).
Έτσι τον Ιούνιο του 1941 συγκεντρώθηκαν 300 με 320 κομμουνιστές στην Αθήνα και αλλού.
Την περίοδο 1942 και 1943 δραπέτευσαν 280 με 400 κομμουνιστές.
Στις 7/4/1943 με στρατιωτική επιχείρηση στο σανατόριο «Σωτηρία»ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ Σ Κωστάκης (Νέστορας) απελευθέρωσε κρατούμενους.
Έπειτα από την Ιταλική κατάρρευση (Σεπτέμβριος 1943) έγινε δραπέτευση 200 ακροναυολιωτών από το Λαζαρέτο της Κέρκυρας
Από το Χαϊδάρι απέδρασαν 50 κομμουνιστές ακροναυπλίωτες.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Εξόριστοι απεργοί πείνας στην Ανάφη, 1935


Έτσι συνολικά δραπέτευσαν 800 κρατούμενοι κατά την διάρκεια της κατοχής.


ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΠΑΛΙΑΣ ΚΕ

Οι πρώτοι κομμουνιστές που επέδρασαν μαζί με μέλη του ΚΚΕ της Ακροναυπλίας έβαλαν στην πάντα την «Παλιά ΚΕ» και την «Προσωρινή διοίκηση», δηλαδή τα δύο ΚΚΕ που είχε σχηματίσει ο Μανιαδάκης.
Δημιουργήθηκε η Νέα Κεντρική Επιτροπή (ΝΚΕ) που μετά ονομάστηκε Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος.
Το όργανο αυτό επεξεργάστηκε η καινούργια γραμμή του ΚΚΕ για να μπορεί να ανταποκριθεί στις συνθήκες υποδούλωσης της χώρας.
Τον Ιούλιο του 1941 έγινε η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (ΠΡΟΣΟΧΗ μετά την έναρξη της επιχήρης «Βαρμπαρόσσα»), η λέξη Ολομέλεια είναι πολύ ενδεικτική διότι συμμετείχαν μόνο 6 μέλη της ΚΕ και αυτά ήταν Χρύσα Χατζηβασιλείου, Παντελής Καρακίτσης- Σίμος, Πέτρος Ρούσος, Ανδρέας Τσίπας, Ανδρέας Τζίμας και Κώστας Λαζαρίδης. Βέβαια η 5η έγινε τον Μάρτιο του 1939 από τον Πέτρο Ρούσο!!!!
Δεν εξελεξαν Πολιτικό Γραφείο αλλά καθορίστηκε μια Γραμματεία που αποτελείτο από τους Χρύσα Χατζηβασιλείου, Παντελής Καρακίτσης- Σίμος, Ανδρέας Τσίπας

Απ ότι κατάλαβες αυτή η ολομέλια απότελείτο από 3 Έλληνες και 3 Σλαβομακεδόνες, η δε τριμελής Γραμματεία είχε ένα σλαβομακεδόνα……
Τέλος πάντων ας αναφέρουμε μέρος της απόφασης της 6ης Ολομέλειας της ΚΕ που έλεγε «………το βασικό καθήκον των ελληνων κομμουνιστών είναι η οργάνωση της πάλης του ελληνικού λαού για την υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης και την αποτίναξη του ξενικού ζυγού……..».
Τι να πει κανείς οι «Έλληνες κομμουνιστές έβαζαν σαν κύριο μέλημα τους «την υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης» και μετά «την αποτίναξη του ξενικού ζυγού» από την πατρίδα τους.
Σε 70 μέρες συνήλθε η 7η Ολομέλεια (Σεπτέμβριος 1941), σε αυτή την Ολομέλεια συμετείχαν εκτός των προηγούμενων 6 και οι Κώστας Χατζήμαλης, Σπύρος Καλοδίκης, Καίτη Νισύρου Ζευγού και ο Αριστοτέλης Μπούρας.
Η 7η Ολομέλεια ενισχύθηκε η Γραμματεία με ένα ακόμα μέλος τον Π Ρούσο και αποφάσισε την αποστολή της Χρύσας Χατζηβασιλείου στην Μακεδονία.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Σπάνιο ντοκουμέντο που απεικονίζει τοίχο κρατητηρίου στο κτήριο της οδού Μέρλιν. Αποκαλύφθηκε τυχαία στα μέσα της δεκαετίας του 1980, όταν γκρεμίστηκε μεσοτοιχία με τα παρακείμενα γραφεία της ΔΕΗ.




Η ΚΕ ενισχύθηκε και από τον Λεωνίδα Στρίγγο που ήρθε από την Κρήτη, η 7η έβγαλε την πιο κάτω διαπίστωση «………. Οι ειδήσεις που αφήνει να περάσουν το διυλιστήριο της φασιστικής λογοκρισίας είναι καθαρές ομολογίες των ιδίων των φασιστών αρχηγών, ότι τόσο μέσα στην Γερμανία , Ιταλία, όσο και στις κατεχόμενες χώρες , φουντώνει η εξέγερση των λαϊκών μαζών ενάντια στο φασισμό! Η Ευρώπη ολόκληρη είναι ένα ηφαίστειο αντιφασιστικό έτοιμο να εκραγεί……..»
Αυτά τα ευτράπελα γραφόντουσαν 10 Σεπτεμβρίου του 1941, ακόμα δεν είχε οργανωθεί μήτε το ΕΑΜ και όμως αυτοί έβλεπαν εξέγερση μέχρι και στην Γερμανία!!!!!!!!!!!
Το πρώτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου του 1942 συνήλθε η 8η Ολομέλεια της ΚΕ, αυτή εξέλεξε 7μελές ΠΓ της ΚΕ
Αλλά ας δούμε πως βοήθησε στην αναδιοργάνωση του ΚΚΕ η Ακροναυπλία , η Κομματική Επιτροπή Ακροναυπλίας (ΚΕΑ) κρατούσε ειδικό κώδικα αλληλογραφίας με τον Α Τσιπα και μετά με τον Γ Σιάντο. Το διάστημα από τον Ιούλη του 1941 μέχρι το Απρίλιο του 1942 η ΚΕΑ, έστειλε τέσσερα πολιτικά γράμματα στην καθοδήγηση του ΚΚΕ.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Πορεία προς το Χαϊδάρι, ξυλογραφία της δεκαετίας του 1950.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

- ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΞΟΡΙΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ Β ΜΠΑΡΤΖΙΩΤΑ
- "Επίσημα Κείμενα του ΚΚΕ τόμος 5ος

ΠΥΘΕΑΣ Ο ΜΑΣΣΑΛΙΩΤΗΣ

ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ


Ο Πυθεας ο Μασσαλιώτης ανέλαβε να βρει ασφαλή δρόμο για την μεταφορά ΚΑΣΣΙΤΕΡΟΥ και ΗΛΕΚΤΡΟΝ από τον Βορά αλλά και δυνατότητα προσέγγισης των αποικιών της δυτικής μεσογείου με την μητροπολιτική Ελλάδα , προσέγγιση που παρεμπόδιζε η Καρχιδόνα.

Η Μασσαλία στα 333πχ αντιμετώπισε ναυτικό αποκλεισμό από τους Καρχιδονίους, οι οποίοι φύλαγαν τα περάσματα προς τον Ατλαντικό. Έτσι ο Μιδάκριτος ο Μασσαλιώτης πρότεινε να βρουν πέρασμα μέσα από τα ποτάμια της Γαλατίας προς τον Ατλαντικό!!!!!



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο χάρτης της Μεσογείου


Το πέρασμα βρέθηκε αλλά οι απώλειες από τις επιθέσεις των βαρβάρων του εσωτερικού μεγάλες.


Το 331πχ η πόλη στράφηκε προς τον Πυθέα και ζήτησε την βοήθειά του. Εν τω μεταξύ οι Καρχηδόνιοι κατέλαβαν και κατάστρεψαν τις αποικίες των Μασσαλιωτών ΜΑΙΝΑΚΗ και ΗΜΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟΝ στην Ιβηρία (Ισπανία). Έτσι σε αυτή την δεινή θέση η Μασσαλία ανέθεσε στον Πυθέα να βρει δρόμο από τον Βορά που θα έβγαζε στην Μαιώτιδα λίμην (Αζοφική θάλασσα) στην Κριμαία, στην Μαύρη θάλασσα. Αυτό τον δρόμο προσπάθησε να βρει ο Πυθέας για χάρη της πατρίδας του, ώστε τα Μασσαλιώτικα πλοία να πλέουν προς βορρά μέσω της θαλάσσιας οδού : Δαρδανέλια (Συμπλυγάδες Πέτρες), Μαύρη θάλασσα (Ελλήσποντο), Αζοφική (Μαιώτιδα λίμνη), Τάναις( ποταμός Δον) και να μπαίνουν στην Βαλτική μέσω της πεπηγυίας θάλασσας (παγωμένης θάλασσας). Το σκέφτεστε εκπληκτικό σχέδιο !!!!!!

Ποιος όμως ήταν ο Πυθέας για να καταλάβουμε το μέγεθος του άνδρα θα σας πω το έξης: Υπολόγισε το γεωγραφικό πλάτος της Μασσαλίας , χωρίς να κουνηθεί καθόλου από το σπίτι του με μοναδικό γνώμονα τον ήλιο και την σκιά του……………… ήταν λοιπόν γεωμέτρης, μαθηματικός και αστρονόμος.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Χάρτης αρχαίων Ελληνικών αποικιών.



Ο ΤΥΠΟΣ ΤΩΝ ΠΛΟΙΩΝ

Ο Πυθέας χρησιμοποίησε δύο Πεντηκόντορους, οι οποίες ήταν πολεμικά πλοία των Μασσαλιωτών και ήταν πλοίο «ανοικτής θάλασσας», πλοίο κωπήλατο και όχι ιστιοφόρο .

Η Πεντηκόντορος ήταν πλοίο που εμπιστευόντουσαν στην Μασσαλία διότι ήταν πολεμικό και εμπορικό ταυτόχρονα.

Οι Πεντηκόντοροι στον καιρό της ειρήνης ταξίδευαν με πλήρη πολεμική σύνθεση, στο πλοίο είτε ήταν φορτωμένο με εμπορεύματα είτε όχι, υπήρχαν στρατιώτες οι λεγόμενοι «επιβάτες» για την προστασία σε περίπτωση κινδύνου.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Η πεντηκόντορος "Αργώ"


Οι πολεμιστές που επάνδρωναν την πεντηκόντορο ήταν 80 μαζί με τους κωπηλάτες κλπ άτομα συνολικά εκατό τριάντα άτομα.

Η Πεντηκόντορος ήταν πλοίο κοίλο (βαθύ), χωρίς κατάστρωμα (ένα ξύλινος διάδρομος ένωνε την πλώρη με την πρύμνη «ανοικτής θαλάσσης», ήταν κωπήλατο και όχι ιστιοφόρο, είχε μόνο ένα κατάρτι από έλατο ή κυπαρίσσι , είχε μήκος 70 μέτρα και πλάτος 6 μέτρα, ήταν κατασκευασμένο από ρητινοφόρα δένδρα για να μη σαπίζει εύκολα, εξωτερικά το επάλειφαν με κατράμι (Κεδριά), ονομάστηκε έτσι γιατί είχε πενήντα κουπιά, έμοιαζε δηλαδή το πλοίο σαν αμπάρι, στην πλώρη υπήρχε έμβολο χάλκινο ή ξύλινο με επένδυση χαλκού, τα πλοία οι Μασσαλιώτες τα έβαφαν γαλάζια, ταχύτητα με κουπιά 9 ναυτικά μίλια την ώρα και η μεγίστη σε περιπτώσεις ναυμαχίας 17 μίλια την ώρα, οι κωπηλάτες τραβούσαν κουπί με τον ρυθμό που έδινε κάποιος που καθόταν στην πρύμνη και έπαιζε αυλό, το σκάφος διεύθυνε ο τιμονιέρης (οιακιστής) με 2 μεγάλα κουπιά στην πρύμνη.

Το πλοίο είχε άγκυρα και δεν έπιανε σε προβλήτα, είχε μόνο ένα κατάρτι από έλατο ή κυπαρίσσι (κινητό) έβγαινε δηλαδή στις ναυμαχίες για να διευκολύνονται οι κινήσεις του.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Η πεντηκόντορος εσωτερικά.


ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΚΑΙ ΕΦΟΔΙΑ

Οι πολεμιστές που επάνδρωσαν τις πεντηκοντόρους ήταν ογδόντα (80), δηλαδή πενήντα (50) κωπηλάτες και ογδόντα (80) πολεμιστές συνολικά εκατό τριάντα άνδρες.

Στο πλήρωμα συμπεριλαμβανόταν και κάποιος που έπαιζε αυλό (ένα μονότονο αργό σκοπό) και με βάση αυτό οι κωπηλάτες τραβούσαν κουπί, στην διάρκεια της μάχης ο αυλός γινόταν ξέφρενος.

Ο τιμονιέρης (οιακιστής) διηύθυνε το πλοίο όρθιος με πλάτη στην πρύμνη και κοιτώντας την πλώρη, με δύο μεγάλα κουπιά. Μερικοί από το πλήρωμα ήταν καλοί τεχνίτες καραβομαραγκοί. Άρα πρέπει να βάλουμε μέσα στα εφόδια που κουβαλούσαν και ανταλλακτικά για επισκευές του πλοίου (Ύλους ‘καρφιά’, στύπη ‘στουπί’, σφηνωτούς ‘σφήνες’, ρητίνη και πίσσα, ιστία, σχοινιά, εργαλεία, φύλλα λαλυβιού, κουπιά, φανάρια, οίακες ‘ τιμόνια’, ξυλεία κλπ).

Για το ταξίδι είχαν σαν εφόδια είδη διατροφής, υπόδησης, ιματισμού (στο πλοίο υπήρχε χώρος για να φάει το πλήρωμα και να κοιμηθεί), τα τρόφιμα ήταν μέσα σε πήλινα δοχεία σφραγισμένα με πηλό σε αυτά είχαν κυρίως σιτάρι, κεχρί, κριθάρι, διπύρους ‘παξιμάδια’, ισχάδες ‘ξερά σύκα’, ελιές λάδι, κρασί, παστά ψάρια κλπ





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Μηχανισμός πλεύσης των Ελλήνων.



ΜΕΣΑ ΠΛΕΥΣΗΣ

Ο θαλασσοπόροι στην Ελληνική πραγματικότητα στα εξερευνητικά τους ταξίδια , ενημερωνόντουσαν από τα υπάρχοντα συγγράμματα (τα οποία κατά κανόνα ήταν Ελληνικά).

Όταν την εποχή αυτή λέμε «πλάτη βόρεια» δεν εννοούσαν την Αγγλία ή την Βαλτική θάλασσα, εννοούσαν τον «Έσχατο Βορά» δηλαδή την «πεπηγυία θάλασσα» δηλαδή την παγωμένη (πηχτή) θάλασσα, η «εσχατία του κόσμου» δηλαδή η «Εσχάτη Θούλη», επί αυτών λοιπόν ενημερώθηκε ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης, πέρα από αυτά μελέτησε τα ζητήματα των θαλασσίων ρευμάτων του «αέναου ποταμού» το περίφημο Γκολφ Στρημ ή Χλιαρό ρεύμα ήταν γνωστό στους Έλληνες θαλασσοπόρους, οι Έλληνες ήδη πραγματοποιούσαν ταξίδια για την προμήθεια κεχλημπαριού από την Βαλτική.




Τέλος μελέτησε ζητήματα για την ναυτική αστρολογία, ο Θαλής ο Μιλήσιος είχε γράψει βιβλία ένα από αυτά ήταν η «Ναυτική Αστρολογία», με βάση αυτά εντοπιζόταν η ακριβή θέση του πλοίου. Ανάλογα βιβλία είχαν ο Αναξίμανδρος, , ο Εύδοξος, ο Μαρκιανός ο Ηρακλειώτης με το περίφημο βιβλίο του «Περίπλους της έξω θαλάσσης», ο Τίμαιος, ο Εκάταιος ο Μιλήσιος, ο Σκύλαξ ο Καρυανδρεύς ο οποίος είχε κάνει τον περίπλου της Αφρικής και είχε γράψει σχετικό έργο.

Στην αρχαιότητα υπήρχαν χάρτες τέλειοι που δεν είχαν να ζηλέψουν τίποτα από τους σημερινούς χάρτες, διέθεταν και ανεμολόγιο και αποστάσεις ενός σημείου από το άλλο.

Πέρα όμως από τα βιβλία και τους χάρτες ο ναυτικός των ελληνικών χρόνων διέθετε και ναυτικά όργανα όπως:
Ηλιακό ρολόι, διαβήτες, όργανα χάραξης χάλκινους κανόνες, οι Έλληνες είχαν υπολογίσει την γεωγραφική παράλληλο με βάση την Ρόδο, όπως σήμερα γίνεται με το Γκρήνουιτς, στην ελληνική ναυτική γλώσσα η λέξη «κλίμα» υπονοείται η «κλίσις της γης» από τον Ισημερινό προς τους Πόλους και αυτό προσδιοριζόταν με σημερινή ακρίβεια.

Ο Ίππαρχος είχε ήδη ανακαλύψει τον Αστρολάβο, βέβαια μετέπειτα λανθασμένα αποδόθηκε η ανακάλυψή του στους Άραβες, τον εξάντα λοιπόν τον οποίο οι Έλληνες ονόμαζαν εκτοκύλιον τον είχαν στην γέφυρα του πλοίου, άλλα όργανα που διέθεταν ήταν ο χρονολάβος «αμμοκλεψύδρα ή νεροκλεψύδρες» κλπ όργανα .




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Αποβίβαση Ελλήνων.


ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ

H ομίχλη ήταν το σημαντικότερο εμπόδιο που αντιμετώπιζαν οι έλληνες θαλασσοπόροι όταν ταξίδευαν στο βορά, οι Μασσαλιώτες πλοίαρχοι στα ταξίδια τους προς Κασσιτερίδες νήσους (Αγγλία) είχαν γράψει σχετικά οδηγίες. Ο Πυθέας λοιπόν ήταν προετοιμασμένος για την «τυφλή πλεύση», το ζήτημα ήταν να μη προσκρούσουν σε παγόβουνα ή ξέρες.
Έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρείς για την αντιμετώπιση της «τυφλής πλεύσης».
Όπως της παράπλευρης πλεύσης των ακτών της Ιβηρίας μετά το Γιβραλτάρ, βέβαια αυτό είχε κάποια ασφάλεια όταν ο καιρός ήταν καλός σε αντίξοες συνθήκες ακόμα και σύγχρονα πλοία έχουν μετατρέψει τον Βισκαικό κόλπο σε νεκροταφείο πλοίων. Η ασφάλεια του ταξιδιού θα ήταν για τον Πυθέα μέχρι τις Κασσιτερίδες που τέλος πάντων θα υπήρχαν ακριβείς περιγραφές και ικανοποιητική χαρτογράφηση. Νήσους.





Ο Πυθέας στην τυφλή πλεύση θα χρησιμοποίησε τους ανέμους για τον σκοπό αυτό είχαν το ανεμόμετρο, η μελέτη των ανέμων ήταν κάτι που οι Έλληνες το είχαν μελετήσει , εδώ καλό είναι να παραθέσουμε τις ονομασίες που έδιναν στους δεκατρείς ανέμους τους:

Απαρκτιάς : Ο Βοριάς
Θρακιάς : Ανατολικοβόρειος
Βορρέας Βοράς
Κακιάς: Ο Βορειανατολικός(γρεκολεβάντες)
Απηλιώτης : Ο ανατολικός
Εύρος Ο νοτιοανατολικός (Σιρόκος)
Φοίνιξ : Ο μεσιμβρινοανατολικός (Σιροκολεβάντες)
Νότος : Ο μεσημβρινός (Νοτιάς)
Λευκονότος: Ο νότιος
Λιψ : Ο νοτιοδυτικός (Γαρμπής, Λίβας)
Ζέφυρος : Ο δυτικός (Πουνέντες)
Αργέστης : Βοειοδυτικός (Μαίστρος)
Λευκονότος: Ο νότος

Εκτός των ανέμων και η χρήση των θαλασσίων ρευμάτων που και αυτά είχαν καταγραφεί αποτελούσαν μέσον ασφαλούς πλεύσης, θα αναρωτιέται κανείς με ποιο τρόπο βοηθιόντουσαν από τα ρεύματα ….. Το Γκολφ Στρημ μεταφέρει ακόμα και σήμερα τεράστιες ποσότητες από φύκια καφέ χρώματος, οι Μασσαλιώτες λοιπόν έπλεαν μέσα στα φύκια .
Τα στοιχεία της φύσης αποτελούσαν τον οδηγό αυτής της πλεύσης όπως πχ τα πουλιά και η μετανάστευσή τους έδειχνε την πορεία και την διεύθυνση που έχει ο τόπος που βρισκόντουσαν , τα μικρά ψάρια αλλά και οι φάλαινες έδιναν πολύτιμες πληροφορίες, όλα αυτά έχουν καταγραφεί .

ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΑΦΡΙΚΗΣ

Το 331πχ την χρονιά δηλαδή του ταξιδιού του Πυθέα η Μασσαλία χρηματοδότησε τον Ευθυμένη που ήταν μαθηματικός και γεωμέτρης να περιηγηθεί των ακτών της Αφρικής μέχρι την σημερινή Σενεγάλη για τον εντοπισμό κασσίτερου, χρυσού και ασημιού, ο Ευθυμένης ταξίδεψε και έγραψε τον «περίπλου», το βιβλίο του αυτό δεν διασώθηκε ότι γνωρίζουμε είναι από αποσπάσματα άλλων αρχαίων συγγραφέων.
Το πιθανότερο λοιπόν είναι ο Ευθυμένης να ξεκίνησε το ταξίδι του ταυτόχρονα με τον Πυθέα.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Το πλοίο της Κυρήνειας.

ΔΙΑΜΑΧΗ ΚΑΡΧΗΔΟΝΑΣ ΜΑΣΣΑΛΙΑΣ

Οι Καρχηδόνιοι αφού είχαν ισχυροποιήσει την θέση τους στην Σικελία είχαν αποκλείσει τις θάλασσες δυτικά πολιορκώντας την αποικία της Μασσαλίας στην Ιβηρία και είχαν καταστρέψει την αποικία Μαινάκη και Ημεροσκόπειο, ταυτόχρονα φύλαγαν τις Ηράκλειες Στήλες (Γαδαρίδες Πύλες)

Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ

Η μέρα της αναχώρησης αποτέλεσε σημαντικό γεγονός για τους μασσαλιώτες, 1 Φεβρουαρίου του 331 πχ χειμώνας ακόμα, μετά τις θρησκευτικές τελετές, σύμφωνα με τα Ιωνικά έθιμα άρχιζε το ταξίδι στον «Απώτατο Βορρά», το ζήτημα για τα δύο πλοία ήταν μια πιθανή ενέδρα των Καρχηδονίων μέχρι να βγουν στον Ατλαντικό.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Καρχηδονιοι πολεμιστές.



Λόγω του φόβου αυτού τα Μασσαλιώτικα πολεμικά συνόδευσαν τον Πυθέα μέχρι τις Ηράκλειες Στήλες (Γαδαρίδες Πύλες) σε μια παράκτια πορεία μέχρι την αποικία τους Ρόδη και αυτό έγινε διότι οι Καρχηδόνιοι δεν διακινδύνευαν να πλησιάσουν στη στεριά, όπου έχαναν το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού αφού οι Ελληνικές «φρυκτωρίες» θα ειδοποιούσαν τον Πυθέα, πέρα τούτου οι ακτές μπορεί να έκρυβαν Μασσαλιώτικη ενέδρα από πολεμικά πλοία που θα τους αιφνιδίαζαν. Στη Ρόδη ανεφοδιάστηκαν τα πλοία και πήραν πληροφορίες από την αποικία την Κάλπη που ήταν στις τις Ηράκλειες Στήλες (Γαδαρίδες Πύλες), και από εκεί νύχτα (οι Καρχηδόνιοι δεν φημιζόντουσαν για την δυνατότητα πλεύσης τους την νύχτα) πήγαν στην Κάλπη και μετά στον τελευταίο τους σταθμό τα Γάδειρα (Γάδειρα σημαίνει γης λαιμός και είναι η σημερινή πόλη Cadix) στα Γάδειρα ο Πυθέας συναντήθηκε με τους Καρχηδονίους που περιπολούσαν και διέταξε επίθεση, οι Καρχηδόνιοι τράπηκαν σε φυγή, μάλιστα κατάφερε να συλλάβει δύο πλοία των Καρχηδονίων αιχμάλωτα , οι Καρχηδόνιοι πιστεύοντας ότι τα πλοία του Πυθέα ήταν η εμπροσθοφυλακή του Μασσαλιώτικου στόλου που έσπευδε προς βοήθεια των Ιβήρων, άρχισαν να οχυρώνουν τα λιμάνια τους, στην σύγχυση αυτή ο Πυθέας έπλευσε προς το Ιερό Άκρον και τα συνοδεύοντα πλοία γύρισαν με τα δύο αιχμάλωτα πλοία των Καρχηδονίων στην Μασσαλία.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Καρχηδονιοι πολεμιστές.



ΣΤΟΝ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟ

Ο Πυθέας παραπλέει τις ακτές της Ιβηρίας (Πορτογαλία) και φτάνει στο «Αρταβύριον Άκρον» (ακρωτήριο Φινιστέρο Finistero – Cap Finister) που σήμερα ανήκει στην Ισπανία, στην συνέχεια μπαίνει στον επικίνδυνα Βισκαικό κόλπο όπου και σε κάποιο όρμο σταματά για να ξεκουράσει το πλήρωμά του.

Η πορεία του ήταν προς το «Γαβαίον Άκρον» (ακρωτήριο Αγίου Ματθαίου) σήμερα ανήκει στη Γαλλία, εκεί χαρτογράφησε τα νησιά που υπάρχουν στη Βρέστη, το δε μεγαλύτερο νησί ονόμασε «Ουξισάμη» και είναι το σημερινό Ουεσάν ανήκει στην Γαλλία.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο χάρτης των Καρχηδονιακών κτήσεων.



Στην πορεία του αυτή διαπίστωσε την διαφορά ύψους της θάλασσας της Ιβηρίας από την Μεσόγειο λόγω παλιρροιακού ύψους, κατέγραψε το φαινόμενο και είναι ο πρώτος που το εξήγησε επιστημονικά, η θεωρεία του αυτή στέκει μέχρι τις μέρες μας, μέτρησε μάλιστα τη διαφορά ύψωσης του νερού με μεθόδους αστρονομικές, χωρίς κανένα λάθος στους υπολογισμούς του.

Εκτός όμως τις επιστημονικές του διαπιστώσεις στο ζήτημα της παλίρροιας, διαπίστωσε την διαφορά θερμοκρασίας λόγω του Χλιαρού ρεύματος και μάλιστα κατέγραψε την ταχύτητα ροής του ρεύματος, τις κατευθύνσεις του, τις παραλλήλους για να ευνοηθεί από το ρεύμα και τις παραλλήλους για να αποφύγει την αντίθετη ροή του ρεύματος, όλα αυτά τεκμηρίωσε επιστημονικά.

O Πυθέας ονόμασε τους κατοίκους της Βρετάνης Οσίμιους (αυτοί ζούσαν εξορύσσοντας κασσίτερο και ταξίδευαν με μονόξυλα στο νησί Ίκτι (Ουάιτ), όπως αναφέρει και ο Στράβων C35, τους ονόμασε δε Οσίμους διότι είχαν μύτη (σίμος) ανασηκωτή προς τα επάνω (αυτό που λέμε για τις γαλλιδούλες ότι έχουν γαλλική μύτη).




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Η Πεντηκόντορος του Πυθέα του Μασσαλιώτη.


ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ


Μετά την εργασία που πραγματοποίησε στην χώρα των Οσίμων στο τέλος Φεβρουαρίου 331πχ έπλευσε προς την Αγγλία στην Κορνουάλλη, στο Βαλέριον Άκρον (Κέιπ Λιζαρντ) εδώ εξερεύνησε τα υπάρχοντα νησιά που τα ονόμασε «Οιστρυμνίδες νήσους» τα σημερινά Σίλλυ.

Βέβαια η Βρετανία δεν ήταν άγνωστη στους Έλληνες από το 3.500 πχ στα νερά αυτά ταξίδευαν οι Κρήτες και στο 2.500 πχ οι Μυκηναίοι. Εν αντιθέσει με τις διάφορες Ευρωπαϊκές εκδοχές για λατινική ρίζα της Βρετανίας, υπάρχει και η Ελληνική εκδοχή ότι η Βρετανία προέρχεται από το ρήμα «βρέμω» που σημαίνει βουίζω, βροντώ, αντηχώ, μουγκρίζω, το ρήμα αυτό το χρησιμοποιούν για εκφράσεις «το κύμα βρέμει» ή «ο άνεμος βρέμει» αλλά και σε εκφράσεις σχετικές με τον Δία «Ζευς υψιβρεμέτης»…… η έννοια λοιπόν που δίνεται για την Βρετανία έχει να κάνει με νησί στο οποίο βουίζουν άνεμοι και νερά, δηλαδή το ανταριασμένο νησί, άλλη εκδοχή είναι ότι Βρετ-τάνα προέρχεται από το ρήμα «βράττω» αφρίζω, εκχέω και «τάνα» που σημαίνει μακριά δηλαδή η μακρινή αφρισμένη νήσος.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Το ομοίωμα που παρουσιάζεται αποτελεί μία πεντικόντορο ανοιχτής θαλάσσης του 4ου αιώνα π.χ. όπου ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης κατ' εντολή του δήμου της Μασσαλίας ταξίδεψε με έμπειρο πλήρωμα.


Την δε Ιρλανδία είχαν ονομάσει Ίριν (Ίρις= το ουράνιο τόξο) λόγω των συχνών βροχών .

Ο Πυθέας τώρα ονόμασε τους κατοίκους της Αγγλίας στην περιοχή της Κορνουάλλης , «Δαμνόνιους» η λέξη προέρχεται από το ρήμα «δάμνω» δαμάζω, θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι και οι σημερινοί κάτοικοι της Κορνουάλης είναι άνθρωποι ήρεμοι, γι αυτούς λοιπόν ο Πυθέας αναφέρει ότι λιώνουν κασσίτερο. Εδώ λοιπόν στη χώρα των Δαμνόνιων εφοδιάστηκε με νερό, τρόφιμα κλπ πράγματα και άρχισε χαρτογράφηση της περιοχής μέχρι το Νορθ Φόρελαντ και μπήκε στον Τάμεση φτάνοντας μέχρι το Λονδίνο, κράτησε δε σημειώσεις για τα θαλάσσια ρεύματα , το ύψος της παλίρροιας. Τα Μάρτιο του 331 έφτασε στο Σπαρ Χεντ και πήγε στο λιμάνι Χουλ και ακολούθως πήγε στο Εδιβούργο, το δε σημερινό Duncans Bay Head το οποίο ονόμασε Όρκαν και τις νήσους που ήταν εκεί Ορκάδες νήσου, στην συνέχεια έφτασε στο στενό που χωρίζει την Ιρλανδία από την Αγγλία (κανάλι Αγίου Πατρικίου) και στην συνέχεια μπήκε στην Ιρλανδική θάλασσα και τέλος Μαρτίου του 331 μετά από ταξίδι 40 ημερών επέστρεψε στην Κορνουάλλη.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Άγαλμα του Πυθέα στο Χρηματηστήριο της Μασσαλίας. Οι Γάλλοι τον έντυσαν με γαλλατικό παντελόνι.



Ο Πυθέας κράτησε λεπτομερείς σημειώσεις από αυτό το ταξίδι , οι περισσότερες έχουν χαθεί, χαρακτηριστικό είναι ότι έχει γράψει πως η Αγγλία «έχει τριγωνικό σχήμα και είναι νήσος μεγίστη» σημείωση που δείχνει ότι ο θαλασσοπόρος έκανε τον γύρο της Αγγλίας, η δε σημείωση αυτή του καθορισμού, δηλαδή του σχήματος της Αγγλικής νήσου είναι που όλοι του το αναγνωρίζουν. Για την Ιρλανδία οι σημειώσεις του έχουν χαθεί στο σύνολό τους.


ΟΛΛΑΝΔΙΑ – ΒΕΛΓΙΟ – ΔΑΝΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΑ



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Η πεντηκόντορος "Αργώ" διασχίζει τον ισθμό της Κορίνθου. Η αρχαία πεντηκόντορος πραγματοποιεί το πρώτο πειραματικό ταξίδι από την αρχαία Ιωλκό (στο Βόλο) προς τη Βενετία - διαδρομή που 1400 χρόνια πριν λέγεται ότι πραγματοποίησαν οι Αχαιοί. Το ταξίδι του ιστορικού καραβιού, ξεκίνησε το Μάιο και θα ολοκληρωθεί σε 35 μέρες διανύοντας απόσταση 1.200 ναυτικών μιλίων από την Ελλάδα στην Ιταλία.

Αρχές Απριλίου του 331 ο Πυθέας κατευθύνεται προς την Ολλανδία, μπήκε στον κόλπο Ζουιντερζέε τον οποίο εξερεύνησε συστηματικά, ακολούθως ακολούθησε πορεία και εξερεύνησε τις εκβολές του ποταμού Έλβα, ψάχνοντας για πέρασμα προς την Μαύρη θάλασσα, τελειώνοντας αυτή την πορεία του αγκυροβόλησε σε νησί που απέχει μια μέρα από τις γερμανικές ακτές «ημεραίον πλουν» όπως σημειώνει στο ημερολόγιό του (Ελιγολάνδη), εκεί βρήκε ήλεκτον το νησί ονόμασε «Ρουανία» το έλεγε και «Άβαλον» και «Βασιλεία» τους δε κατοίκους ονόμασε «Γκούτονες».



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Αυτή είναι κατά μιά εκδοχή η διαδρομή του Πυθέα (από ένα σημείο και μετά η παρουσίασή μου σκιαγραφεί άλλη διαδρομή)

Αυτό που προβλημάτισε είναι γιατί στο νησί έδωσε τρία ονόματα, βέβαια η Ελιγολάνδη έχει τα χαρακτηρίστηκα της περιγραφής του Πυθέα, αλλά γιατί έδωσε τρία ονόματα , «Άβαλος»= μακριά νήσος και η Ελιγολάνδη είναι στρογγυλή, «Βασιλεία» θα δινόταν σε κάτι που θα έμοιαζε με βασιλικό διαδημα, έτσι σήμερα υπάρχει η άποψη ότι υπάρχει μια συστάδα νήσων στις ακτές την Ολλανδίας και Γερμανίας (στο σημείο εκβολής του Ρήνου) που έχουν την μορφή βασιλικού διαδήματος, οι νήσοι αυτοί είναι μεταξύ του κόλπου της Ελιγολάνδης και του κόλπου Ζουιντερζέε, αρκετά νησιά δε είναι σχήματος μακρόστενου (Άβαλος), άρα λοιπόν δεν πρόκειται για ένα νησί με τρία ονόματα, αλλά για σύνολο νησιών με κατανομασμό των δύο μεγαλυτέρων, δηλαδή Άβαλος είναι η σημερινή Γκότλαντ, Βασιλεία είναι η συστάδα των νησιών, Ρουανία προέρχεται από τη λέξη «ροή» (Δωρικός τύπος «ροά») δηλαδή η ρευματώδης νήσος (δηλαδή η νήσος με θαλάσσια ρεύματα) και αυτό πρέπει να είναι το νησί Μπορνχόλμ. Τώρα σχετικά με την ονομασία «Γκούτονες» δεν μπορεί να προέρχεται από την οποιαδήποτε ελληνική ρίζα ονόματος, έτσι οι ερευνητές κατέληξαν ότι θα πρέπει να ήρθε σε επαφή ο Πυθέας με ντόπιους, αυτοί φοβισμένοι βλέποντας τα Ελληνικά πλοία (αυτοί είχαν μονόξυλα) καλόπιαναν τον Πυθέα χρησιμοποιώντας την λέξη «γκουτ» (καλός) από αυτή την διαρκή χρησιμοποίηση της λέξεως ο Πυθέας τους ονόμασε Γκούτονες.





ΒΑΛΤΙΑ ΝΗΣΟΣ

Στα μέσα του Απριλίου αναχωρεί από την Άβαλο (Godland) και πλέει ανατολικά στα Φιλανδικά νησιά 6500 νησιά βρίσκονται μπροστά στον Πυθέα, η ναυσιπλοΐα είναι επικίνδυνη. Καταγράφει στο ημερολόγιό του ότι μπήκε στο Βοθνικό κόλπο και τον εξερεύνησε, εδώ ψάχνει να βρει τρόπο να κατέβει στον Εύξεινο πόντο, βρήκε πλήθος περάσματα στα πολλά ποτάμια που υπάρχουν κατέβασε βάρκες στις αμέτρητες λίμνες και εξερεύνησε τα τέλματα ………. Μάταιος κόπος, τα πληρώματα των δύο πλοίων κυριολεκτικά εξουθενώθηκαν στις αναζητήσεις αυτές. Οι δαιδαλώδεις διώρυγες που έβγαζαν σε λίμνες και μετά νέοι υδάτινοι διάδρομοι που οδηγούσαν σε νέες λίμνες και έλη κατά κούρασαν τους ναυτικούς και οι διαδρομές που έκαναν μέσα στα περάσματα και γύρω τους τα παρθένα δάση με τα κωνοφόρα δέντρα ήταν ατελείωτα, βουτηγμένοι πολλές φορές στην λάσπη πάλευαν πολλές φορές να ξεκολλήσουν τα πλοία τους και τις βάρκες τους, τα έντομα των λιμνών και των βάλτων είχαν ρίξει πολλούς από τους ναύτες άρρωστους και πουθενά δεν οδηγούσε κάτι προς τον Εύξεινο Πόντο. Τέλος Απριλίου του 331 αποφάσισαν να φύγουν και κατευθύνθηκαν στις Νορβηγικές ακτές, στο Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, την περιοχή που άφησε και τόσο τον ταλαιπώρησε ονόμασε «Βάλτια νήσον».
Γιατί όμως ονόμασε την Φιλανδία «Βάλτια νήσον», να έκανε τόσο λάθος αυτός ο θαλασσοπόρος;






Οι εκτάσεις της Φιλανδίας και σήμερα αποτελούν λωρίδες με αμέτρητο πλήθος ποταμών, λιμνών, ελών και νησιών. Οι γεωλόγοι υποστηρίζουν ότι η χώρα δημιουργήθηκε έτσι από τους παγετώνες της τεταρτογενούς περ�